Trzylatek z 40-stopniową gorączką i dramatyczna walka o diagnozę."Proszę dzwonić jutro"

Są takie sytuacje dotyczące zdrowia naszych dzieci, które mrożą krew w żyłach, a jednocześnie budzą w nas wiele negatywnych emocji związanych z funkcjonowaniem systemu opieki zdrowotnej w naszym kraju. To brzmi dosyć enigmatycznie, ale wystarczy podać kilka przykładów.

Kto nigdy nie siedział z dzieckiem godzinami w kolejce do lekarza, czekając, czy zostanie przyjęty między pacjentami, bo zabrakło numerków do pediatry? Albo kogo lekarze nie odesłali z kwitkiem i bez konkretnych wytycznych do leczenia, bo czekali na wyniki badań, które miały przyjść dopiero po kilku dniach?

Ostatnio na Threads trafiłam na wpis ojca, który opowiedział o diagnozowaniu swojego 3-letniego syna w sytuacji, gdy ten miał 40 stopni gorączki.

Jego wpis jest długi – w dalszej części szczegółowo opisuje każdy kolejny krok związany z próbą konsultacji i diagnozy dla dziecka, które od kilku dób ma bardzo wysoką gorączkę. Sytuacji nie pomaga fakt, że choroba dopada dziecko w weekend, kiedy nie działają przychodnie.

Trzeba korzystać z prywatnej opieki, nocnej i świątecznej pomocy, a w nagłych przypadkach jechać na SOR. Rodzice chłopca wybrali środkową opcję – postąpili tak, jak sugerował lekarz, który uznał, że wyjazd na SOR nie jest na tym etapie konieczny.

Rodzice 3-latka walczyli więc z systemem przez kolejne dni. Zlecano badania, na których wyniki – jeszcze po weekendzie – trzeba było czekać. Dopiero po kilku dniach, kiedy lekarz otrzymał komplet wyników, ustalono leczenie ostrego bakteryjnego zapalenia nerek antybiotykiem.

W ostatniej części długiego wpisu czytamy:

Ta sytuacja pokazuje, jak bardzo rodzice potrafią być zagubieni, pozbawieni realnej pomocy i wsparcia, kiedy zdrowie ich dziecka jest zagrożone. Lekarze w ramach NFZ często mają związane ręce – procedury, ograniczony dostęp do badań w weekendy czy czas oczekiwania na wyniki znacząco utrudniają szybkie działanie.

Gdyby dziecko od razu trafiło na SOR, diagnostyka prawdopodobnie przebiegłaby szybciej, bo szpitale dysponują własnymi laboratoriami. Z drugiej strony warto pamiętać, że medycy zwykle chcą dobra pacjenta, a to system bywa niewydolny.

Frustrujące jest to, że postawienie diagnozy u dziecka, które od kilku dni cierpi i ma bardzo wysoką gorączkę, zajmuje tak dużo czasu. Możemy śmiać się z memów o leczeniu na NFZ, które "doprowadzi nas wszystkich do śmierci", ale w takich sytuacjach przestaje być to zabawne. Opisana historia jest poważna i pokazuje, że przez niedoskonałości systemu opieki zdrowotnej dziecko mogło doznać poważnych konsekwencji zdrowotnych.

Wielu rodziców zna to uczucie bezradności, gdy z jednej strony słyszą: "Proszę czekać", a z drugiej widzą, że ich dziecko słabnie z godziny na godzinę. Trudno wtedy zaufać procedurom i spokojnie przyjąć zapewnienia, że "To pewnie wirus".

Potrzebujemy systemu, który nie zostawia rodziców samych z lękiem i wątpliwościami – który reaguje szybciej, sprawniej i daje jasne wskazówki. Bo kiedy choruje dziecko, każda godzina ma znaczenie, a poczucie bezpieczeństwa nie powinno być luksusem, tylko standardem.