Ulubiona bajka z dzieciństwa millenialsów. Oglądałaś ją setki razy

Są takie bajki, które kiedyś oglądało się codziennie. "Czarodziejka z Księżyca" była jedną z nich. Dla wielu dziewczyn to był stały punkt dnia. Powrót ze szkoły, obiad, szybkie odrobienie lekcji i odcinek, na który czekało się cały dzień. A jak nie można było obejrzeć, nagrywało się na kasety VHS, żeby tylko nic nie przegapić.

Usagi Tsukino nie była idealna. Spóźniała się do szkoły, była rozkojarzona, często reagowała emocjonalnie i nie radziła sobie ze wszystkim od razu.

To odróżniało ją od wielu innych postaci z bajek — jak idealne księżniczki czy wróżki. Ona była taka zwyczajna, taka jak my. I właśnie dlatego wiele dziewczyn mogło się z nią utożsamić. Ta czarodziejka pokazała nam, że perfekcyjna matka to mit — i analogicznie: nie trzeba było być perfekcyjną, żeby być prawdziwą bohaterką.

Fabuła była podobna do wielu bajek z tego czasu, tę odróżniała jednak sama bohaterka.

Pamiętacie, o co chodziło w tej bajce?

Usagi, jak zwykle spóźniona, biegnie do szkoły i po drodze ratuje czarną kotkę przed grupą chłopaków. Kotka okazuje się Luną – niezwykłą istotą, która zdradza dziewczynie, że czeka ją ważna misja. Przekazuje jej specjalną broszkę, dzięki której dziewczyna może przemienić się w wojowniczkę walczącą o miłość i sprawiedliwość – Czarodziejkę z Księżyca. I tak zaczęło się cała seria zdarzeń i przygód tej wyjątkowej dziewczynki.

Wszystkim tym wydarzeniom towarzyszyły niezwykle dynamiczne (jak na tamte czasy) sceny. Przemiana, do tego ta muzyka i charakterystyczne teksty. Każda z nas chciała nią wtedy być. Nie tylko my — jak piszą fani Czarodziejki z Księżyca na naTemat.pl, moda na Usagi i jej przyjaciółki trwa w Polsce od ponad dwudziestu lat i wciąż przyciąga nowych widzów.

To nie była tylko historia walki dobra ze złem. Dużą rolę odgrywały tu relacje między bohaterkami, przyjaźń i emocje. Każda z postaci była inna, miała swój charakter i swoje trudności. To sprawiało, że łatwo było znaleźć "swoją" bohaterkę. Zupełnie jak w dorosłym życiu, gdzie — jak zauważa mamadu.pl — nie każda przyjaźń z inną mamą daje wsparcie, a prawdziwa więź opiera się na autentyczności, nie powierzchownym podobieństwie.

Ważny był też sam klimat – bardziej skupiony na dziewczynach, ich relacjach i codzienności niż na samej akcji. To było coś, czego wcześniej brakowało w wielu produkcjach. Dziś psychologowie podkreślają, że właśnie takie podejście miało wartość: bajki z lat 90., które polecają psychologowie, uczyły empatii i dawały dziecku przestrzeń na przeżywanie emocji we własnym tempie — dokładnie to, co Czarodziejka z Księżyca robiła mistrzowsko.