
W jakim wieku kupić dziecku pierwszego zwierzaka? To pytanie zadaje sobie wielu rodziców, gdy słyszy kolejne: "Mamo, chcę pieska!". Nie ma jednak jednej granicy wieku, która sprawdzi się w każdej rodzinie. Ważniejsze są dojrzałość dziecka, jego możliwości i rodzaj zwierzęcia.
W jakim wieku dziecko może mieć zwierzaka?
Nie ma jednego idealnego wieku na pierwszego pupila. Amerykańska Akademia Pediatrii podkreśla, że znaczenie ma przede wszystkim dojrzałość konkretnego dziecka. W jednym przypadku może to być około 6 lat, w innym rodzina powinna poczekać dłużej.
Według aktualnych zaleceń American Academy of Pediatrics, przy psie warto zachować szczególną ostrożność, jeśli dziecko ma mniej niż 4 lata, ponieważ małe dzieci są bardziej narażone na pogryzienia.
Z kolei dzieci mniej więcej od 5. roku życia mogą wykonywać proste czynności związane z opieką nad zwierzęciem, na przykład uzupełniać wodę czy pomagać przy zakładaniu smyczy. To jednak nie oznacza, że pięciolatek może samodzielnie zajmować się psem czy kotem.
Zobacz także
Psycholog: zwierzę nie jest zabawką
O tym, że decyzja o zwierzaku powinna być dobrze przemyślana, mówiła Joanna Pruban, psycholog i psychoonkolog w Instytucie Matki i Dziecka.
"Zwierzę nie jest zabawką i nie kupuje się go na chwilę dla dziecka. Taka decyzja to przyjęcie pod dach kolejnego członka rodziny. Puszyste i słodkie zwierzęta jawią się dzieciom jako najlepsi przyjaciele. Zwierzęta reagują na dotyk, na drapanie za uchem, pod szyją, odpowiadając pomrukiwaniem, łaszeniem się, radością merdającego ogona. Mając obok siebie zwierzę człowiek się nie nudzi, a tym samym pupile są doskonałym lekiem na samotność".
Pruban zwraca jednak uwagę na pewną ważną rzecz:
"Same dzieci, zwłaszcza najmłodsze, są zbyt małe, by zrozumieć, że zwierzę to nie interaktywna zabawka, tylko żywe stworzenie, które czuje, stworzenie, które może mieć gorszy dzień, którego też może coś boleć i które ma swoje potrzeby".
To zasada, o której warto pamiętać przed adopcją lub zakupem pupila. Dziecko może bardzo chcieć psa, kota, królika czy chomika, ale jego zainteresowanie może się zmienić. Zwierzę natomiast nadal będzie potrzebowało jedzenia, opieki, leczenia, czystości i kontaktu z człowiekiem.
Rodzice czasem zakładają, że zwierzę nauczy dziecko odpowiedzialności i dlatego wszystkie obowiązki powinny zostać przekazane maluchowi. To jednak zbyt duże uproszczenie. Dziecko może oczywiście pomagać w opiece nad pupilem. Zakres obowiązków trzeba jednak dopasować do jego wieku.
Małe dziecko może na przykład pomagać przy wsypywaniu karmy, nalewaniu wody czy szczotkowaniu zwierzęcia pod nadzorem dorosłego. Starsze może przejąć więcej zadań, ale rodzic nadal powinien kontrolować, czy zwierzę ma zapewnioną odpowiednią opiekę.
Eksperci Children's Hospital of Philadelphia również zalecają uwzględnienie wieku i etapu rozwoju dziecka przy wyborze zwierzęcia.
Z kolei American Academy of Pediatrics zwraca uwagę, że przy małych dzieciach warto szczególnie ostrożnie wybierać zwierzę i nie zostawiać dziecka bez odpowiedniego nadzoru.
Kot, pies, królik, chomik czy świnka morska?
Wybór zwierzęcia powinien zależeć nie tylko od tego, czego chce dziecko. Rodzina powinna zastanowić się, ile ma czasu, miejsca i pieniędzy na opiekę nad pupilem.
Dla młodszych dzieci łatwiejszym początkiem mogą być zwierzęta wymagające mniej intensywnej codziennej opieki. Children's Hospital of Philadelphia wskazuje między innymi na ryby, ptaki czy świnki morskie jako potencjalnie prostsze opcje dla rodzin, które dopiero zaczynają przygodę z opieką nad zwierzęciem.
Nie oznacza to jednak, że takie zwierzęta nie mają potrzeb. Każdy pupil wymaga odpowiednich warunków, żywienia, higieny i opieki weterynaryjnej.
Jak sprawdzić, czy dziecko jest gotowe na zwierzaka? Warto obserwować codzienne zachowanie dziecka. Samo zapewnienie "będę się nim zajmować" nie wystarczy.
Przed podjęciem decyzji można sprawdzić, czy dziecko:
Dobrym pomysłem jest także wcześniejsze "przetestowanie" odpowiedzialności. Dziecko może przez kilka tygodni regularnie wykonywać określone obowiązki domowe i dopiero wtedy rodzice mogą ocenić, czy rzeczywiście jest gotowe na stałą opiekę nad żywym stworzeniem.
Źródło: drpetcare.pl, healthychildren.org




