Ubrania dla dziewczynek mają je stylizować na kobiety. Kostiumy i spodenki wycięte do przesady

Czy wy też macie poczucie, że w handlu dziewczynki i chłopcy nie są równo traktowani? Jako mama dwóch chłopców pierwszy raz zauważyłam to w sklepach takich jak Pepco czy KiK, choć oczywiście problem nie dotyczy wyłącznie tych sieci. Wybór ubrań dla dziewczynek i chłopców potrafi być zaskakująco różny.

Dla dziewczynek wieszaków z sukienkami, bluzkami czy T-shirtami może być kilka, podczas gdy dla chłopców w tym samym sklepie zostaje jeden. To oczywiście tylko bardzo jaskrawy przykład. Nie chodzi jednak wyłącznie o liczbę produktów. Mam wrażenie, że rodzice dziewczynek od pierwszych miesięcy życia dziecka są znacznie mocniej wciągani w konsumpcję i przekonywani, że dziewczynka potrzebuje zdecydowanie większej liczby ubrań, dodatków i "specjalnych" modeli.

Dotychczas były to przede wszystkim moje prywatne obserwacje, choć czasami znajome w rozmowach potwierdzały, że mają podobne spostrzeżenia.

Ostatnio trafiłam jednak na film na Instagramie, który pokazał mi, że problem może być znacznie szerszy. Jedna z mam, na przykładzie krótkich spodenek, zwróciła uwagę na coś więcej niż tylko różnicę w ilości asortymentu. Chodzi również o to, w jaki sposób projektuje się ubrania dla dzieci i jak wcześnie zaczynamy różnicować wygląd dziewczynek i chłopców, wprowadzając do dziecięcej mody elementy kojarzone z dorosłą kobiecością.

Na nagraniu opublikowanym na profilu Hack or Wack with D n Kat autorka pokazuje krótkie spodenki dla chłopca w rozmiarze odpowiadającym dziecku w wieku około 18 miesięcy.

Następnie zestawia je ze spodenkami dla dziewczynki w tym samym rozmiarze. Różnica jest wyraźna. Dziewczęcy model jest krótszy, bardziej dopasowany, ma mniej materiału i znacznie mocniej odsłania nogi. Trudno nie zadać sobie pytania: po co projektować w ten sposób ubranie dla 18-miesięcznego dziecka?

Przecież w przypadku tak małego dziecka najważniejsze powinny być wygoda, swoboda ruchów i funkcjonalność. Do spodenek często trzeba jeszcze zmieścić pieluszkę. Nie ma więc żadnego powodu, by ubranie było krojone tak, jakby miało podkreślać sylwetkę. Tym bardziej że chłopięce spodenki mogą być dłuższe, luźniejsze i bardziej zabudowane. Dlaczego dziewczynka w tym samym wieku potrzebuje innego kroju?

Po obejrzeniu tego nagrania naprawdę pomyślałam, że gdybym była mamą dziewczynki, w ramach protestu kupowałabym jej chłopięce spodenki. Nie chce mi się wierzyć, że w tym przypadku chodzi wyłącznie o wygodę czy względy praktyczne. Gdyby komfort był rzeczywiście najważniejszy, ubrania dla dzieci w tym wieku wyglądałyby przede wszystkim jak ubrania dla dzieci – niezależnie od płci.

Podobne różnice widać również w przypadku strojów kąpielowych. Wybór dla chłopców jest stosunkowo prosty: luźne spodenki albo klasyczne kąpielówki. W przypadku dziewczynek oferta jest znacznie bardziej rozbudowana. Są jednoczęściowe kostiumy z różnymi nadrukami, ale także modele wyraźnie inspirowane strojami dla dorosłych kobiet. Znajdziemy szorty, bikini, wiązania, wycięcia czy małe topy przypominające staniki.

Rozumiem, że dziecięcy strój może być inspirowany modą dorosłych. Mała dziewczynka może przecież chcieć wyglądać jak mama, naśladować ją i wybierać ubrania, które kojarzą jej się z dorosłością. Ale jednocześnie rozumiem też osoby, które uważają, że niektóre modele są przesadą w przypadku dwu- czy trzylatki.

I nie sądzę, żeby był to wyłącznie pogląd konserwatywnych rodziców. W końcu można lubić modę i pozwalać dziecku wybierać ubrania, a jednocześnie zastanawiać się, dlaczego producenci tak szybko próbują przenieść dorosłe wzorce na dziecięce sylwetki.

Nie chodzi o to, co kobiety powinny lub czego nie powinny nosić ani o to, co rodzice wybierają dla swoich małych córek. Kobiety i dziewczynki powinny mieć wolność wyboru. Chodzi natomiast o to, by zadać sobie pytanie, dlaczego kobieca sylwetka jest przez producentów ubrań projektowana i eksponowana już od tak młodego wieku, kiedy priorytetem powinny być przede wszystkim komfort i funkcjonalność. Mówimy przecież o ubraniach dla 18-miesięcznej dziewczynki.

I być może właśnie tutaj warto zatrzymać się na chwilę. Nie twierdzę, że każdy różowy T-shirt, sukienka czy dwuczęściowy kostium kąpielowy są problemem. Zastanawia mnie jednak sam kierunek, w którym idzie dziecięca moda i to nie jest problem od dziś. Jeśli już niemowlęta i małe dzieci dostają ubrania wyraźnie inspirowane dorosłymi fasonami, warto zapytać, czy naprawdę odpowiada to ich potrzebom, czy raczej potrzebom rynku.