5 sygnałów, że twoje dziecko potrzebuje wsparcia. Numer 2 rozdziera serce

Bycie mamą to ogromna radość, ale i ogromna odpowiedzialność. Każdego dnia chcemy, żeby nasze dzieci były szczęśliwe, spokojne i czuły się bezpiecznie. Czasem jednak pod uśmiechem kryją się emocje, których nie potrafią nazwać.

Natknęłam się ostatnio na artykuł na stronie americanspcc.org, w którym opisano 5 oznak, że dziecko może potrzebować wsparcia psychologicznego. Jedna z nich uderzyła mnie prosto w serce. Ale każda z nich jest ważna – i warto je znać, zanim będzie za późno.

Myślisz, że znasz swoje dziecko jak własną kieszeń? Jeśli twoja pociecha ostatnio zaczęła się wycofywać, unikać zabawy, reagować agresją albo wręcz przeciwnie – obojętnością, może to być sygnał, że potrzebuje wsparcia psychologicznego. Dzieci nie zawsze potrafią powiedzieć, co je boli, ale ich zachowanie mówi bardzo dużo. Nagłe zmiany – czy to w nastroju, czy w codziennych nawykach – mogą być sygnałem, że coś się dzieje wewnątrz, czego nie widać gołym okiem.

Ten punkt był dla mnie najtrudniejszy. Usłyszeć od własnego dziecka, że "nic nie ma sensu" albo "lepiej by było, gdybym zniknął" – musi być bardzo trudne dla rodzica. Nawet jeśli dziecko mówi to cicho, mimochodem, jakby od niechcenia – to nigdy nie są to słowa, które można zignorować. To jest moment, kiedy naprawdę trzeba działać.

Nie każde dziecko jest duszą towarzystwa – to normalne. Ale jeśli ktoś, kto wcześniej lubił spędzać czas z rówieśnikami, nagle unika wszystkich, nie chce chodzić do szkoły i ciągle "nie ma na coś ochoty" – to już nie jest zwykła potrzeba samotności. To może być sygnał, że coś go przytłacza, że czuje się obco nawet wśród swoich bliskich. Warto wtedy porozmawiać – szczerze i spokojnie.

Dziecko, które nie może zasnąć, budzi się z krzykiem w nocy albo przestaje jeść – wysyła jasny sygnał, że coś się dzieje. Nasze emocje bardzo często wpływają na ciało. I u dzieci to widać szczególnie. Jeśli zauważysz takie zmiany – warto poszukać pomocy u specjalisty. Czasem rozmowa z psychologiem jest lepsza niż tysiąc prób pocieszania w domu.

Wszyscy mamy prawo do złości, smutku czy lęku. Ale jeśli twoje dziecko nie radzi sobie z emocjami, wybucha złością bez powodu albo zupełnie zamyka się w sobie – to znak, że potrzebuje wsparcia. Nie chodzi o to, żeby tłumić te emocje, ale o to, żeby nauczyć się je rozumieć i wyrażać w zdrowy sposób. W tym może pomóc terapeuta dziecięcy, ale też – my, rodzice, jeśli będziemy wiedzieli, jak być obok bez oceniania.

Wychowywanie dziecka to nie tylko zabawa i uśmiechy. To też czujność, wsłuchiwanie się w to, co mówi – i czego nie mówi. Jeśli którykolwiek z tych sygnałów pojawił się u twojego dziecka – nie czekaj. Czasem jedna dobra rozmowa z psychologiem potrafi uratować dziecku spokój, a nawet życie. I pamiętaj, że nie jesteś w tym sama – są ludzie, którzy naprawdę chcą i potrafią pomóc.

Źródło: americanspcc.org