Urodziła troje dzieci, ale DNA wykluczyło ją jako matkę. Lekarze nie mieli pojęcia, dlaczego

Kobieta, która zachodzi w ciążę (niezależnie od tego, czy w sposób naturalny, czy za pomocą metody in vitro) i rodzi dziecko, jest jego matką. Istnieją oczywiście wyjątki, ponieważ czasami zapłodnione komórki jajowe umieszcza się w macicy surogatki i wtedy kobieta, która rodzi, faktycznie nie jest biologiczną matką dziecka.

Zdarzają się jednak sytuacje, które przez lata stanowiły dla medycyny prawdziwą zagadkę. Jedna z nich miała miejsce w 2002 roku i dotyczyła 26-letniej Lydii Fairchild ze Stanów Zjednoczonych. Dziś naukowcy potrafią już wyjaśnić jej historię, ale 24 lata temu, gdy doszło do tego zdarzenia, wprawiała ona w zdumienie wielu lekarzy.

W 2002 roku 26-latka ze stanu Waszyngton była w trzeciej ciąży z partnerem, z którym miała już dwoje małych dzieci.

Rodzinie nie powodziło się najlepiej, ponieważ kobieta rozstała się z partnerem. Zdecydowała się więc wystąpić do urzędu o pomoc socjalną. W USA jedną z procedur związanych z przyznawaniem świadczeń są obowiązkowe testy DNA, które mają potwierdzić pokrewieństwo. Rodzina przeszła wymagane badania, ale ich wyniki okazały się zdumiewające. Wykazały bowiem, że były partner kobiety jest biologicznym ojcem trójki dzieci, jednocześnie wykluczając 26-latkę jako ich biologiczną matkę.

Wokół sprawy zrobiło się głośno, a młoda kobieta musiała przejść szereg procedur i rozmów dotyczących pokrewieństwa z dziećmi. Władze stanowe zarzuciły jej oszustwo. Podejrzewano, że podszywa się pod matkę dzieci, aby wyłudzić świadczenia socjalne. Urzędnicy nie dawali wiary nawet dokumentom medycznym ani zapewnieniom bliskich Lydii Fairchild, którzy potwierdzali, że była w ciąży i urodziła dzieci.

Co ważne, kobieta nie korzystała z metody in vitro. Gdyby tak było, można byłoby podejrzewać, że klinika wykonująca zabieg pomyliła zarodki. W tym przypadku nie było jednak mowy o takiej sytuacji, a wyniki testów genetycznych przeczyły temu, co mówiła 26-latka.

Sprawa trafiła do sądu, a kobiecie groziło odebranie praw do dzieci. Ponieważ zbliżał się termin jej trzeciego porodu, ustalono, że na sali porodowej będzie obecny przedstawiciel sądu. Potwierdził on, że 26-latka urodziła dziecko, a mimo to testy DNA nadal wykluczały jej biologiczne macierzyństwo. Sprawa stała się jeszcze bardziej zagadkowa. Rozwiązanie przyniosła dopiero pomoc prawnika Fairchild.

Alan Tindell, prawnik broniący kobiety w sądzie, natrafił na opis podobnego przypadku medycznego, który wydarzył się kilka lat wcześniej. U innej Amerykanki, podczas przygotowań do przeszczepu nerki, odkryto, że według wyników testów DNA nie jest ona biologiczną matką swoich dwóch synów. W tamtej sytuacji rozwiązaniem okazało się pobranie materiału genetycznego z różnych części ciała. Dopiero wtedy odkryto zgodność DNA.

Prawnik Lydii Fairchild podejrzewał, że w jej przypadku mogło dojść do podobnego zjawiska. Przypuszczenia potwierdziła analiza komórek pobranych z szyjki macicy. Badanie wykazało, że kobieta jest biologiczną matką całej trójki swoich dzieci. Okazało się, że materiał genetyczny obecny w jej narządach rodnych różnił się od tego, który wcześniej pobrano do testów.

Ostatecznie ustalono, że kobieta miała w organizmie dwa różne zestawy DNA. Przyczyną był chimeryzm tetragametyczny. To niezwykle rzadkie zjawisko, którego początki sięgają pierwszych etapów rozwoju człowieka w łonie matki. W przypadku Lydii wyglądało to następująco: doszło do połączenia dwóch zarodków powstałych z dwóch komórek jajowych zapłodnionych przez dwa plemniki. Ich linie komórkowe pozostają w jednym organizmie.

W takiej sytuacji zazwyczaj dochodzi do rozwoju bliźniąt dwujajowych. Zdarza się jednak, że jeden z zarodków przestaje się rozwijać, a jego komórki łączą się z komórkami drugiego. W efekcie powstaje organizm zawierający dwa różne zestawy materiału genetycznego, które nie są równomiernie rozmieszczone w poszczególnych tkankach.

Najprościej mówiąc, w organizmie 26-latki znajdowało się DNA pochodzące od jej nienarodzonego bliźniaka. Oba zestawy materiału genetycznego były częścią jej organizmu, choć występowały w różnych tkankach. To właśnie pozwoliło ostatecznie potwierdzić jej biologiczne macierzyństwo. Dodatkowym dowodem było pokrewieństwo DNA dzieci z materiałem genetycznym ich babci, czyli matki Lydii.

Sprawę sądową umorzono, a niezwykła medyczna zagadka stała się tematem, który od wielu lat wzbudza zainteresowanie mediów i naukowców.

Źródło: wiadomosci.radiozet.pl, embryo.asu.edu, abcnews.com