Zaledwie kilka dni po porodzie z każdej strony wraca to samo pytanie: „kiedy wracasz do formy?”. Tymczasem ciało, które właśnie urodziło dziecko, dopiero się goi, a mama mierzy się nie tylko ze zmęczeniem, ale i z presją, żeby jak najszybciej wyglądać „jak dawniej”. Skąd się bierze ten przymus i dlaczego naprawdę warto go z siebie zdjąć?
Ustaw MamaDu jako preferowane medium w GoogleSkąd ta presja, żeby „wrócić do formy”?
Jeszcze w szpitalu, przy pierwszej wizycie rodziny, pada pytanie o wagę. W sieci przewijają się celebrytki, które „trzy tygodnie po porodzie" pozują w obcisłej sukience. Przekaz jest czytelny: ciąża to przerwa, po której trzeba jak najszybciej wrócić do punktu wyjścia. Problem w tym, że nikt nie pyta, czy to w ogóle zdrowe i możliwe.
Łatwo też zauważyć, jak bardzo ta miara jest nierówna. Męski brzuch dorobił się nawet czułej nazwy, podczas gdy podwójne standardy wobec ciała po ciąży każą kobiecie wstydzić się tego samego zaokrąglenia. To nie przypadek, że presja spada głównie na matki.
Jak powszechne są trudności z ciałem po porodzie?
Jeśli masz z tym kłopot, naprawdę nie jesteś sama. W przeglądzie badań z Flinders University podsumowano kilkadziesiąt prac i wyszło, że nawet trzy na cztery młode mamy zmagają się po porodzie z obrazem własnego ciała. To nie jest więc twoja osobista słabość, tylko zjawisko, które dotyczy większości kobiet.
Nic dziwnego, skoro poprzeczka jest zawieszona absurdalnie wysoko. Analizy pokazują, że ideał kobiecego ciała od ćwierć wieku jest równie szczupły i nierealistyczny — a świeżo upieczona mama ma się do niego dopasować w kilka tygodni.
Co naprawdę dzieje się z ciałem po porodzie?
Warto przypomnieć sobie fizjologię, bo ona studzi niejedną presję. Macica przez kilka tygodni się obkurcza, skóra i mięśnie brzucha potrzebują czasu, by się złożyć, a zaokrąglony brzuch tuż po porodzie to norma, nie powód do wstydu. Dobrze pokazuje to, jak wygląda brzuch po porodzie naprawdę, a nie na wyretuszowanym zdjęciu.
Dlaczego porównania tak bolą?
Bo karmimy się obrazkami, które z rzeczywistością mają niewiele wspólnego. Scrollując w połogu kanał pełen „idealnych mam", trudno nie poczuć się gorzej — a porównywanie się w sieci potrafi realnie obniżyć poczucie własnej wartości. Najłatwiej przegrać wyścig, w którym rywalki mają filtry i oświetlenie studyjne.
Jak dać sobie z tym spokój?
Zacznij od języka, jakim mówisz do siebie. Zamiast „muszę to zrzucić" można spróbować życzliwiej mówić do siebie o ciele, docenić, czego właśnie dokonało, i dać mu czas. Pomaga też ograniczenie kont, które budują poczucie winy, i otaczanie się ludźmi, którzy nie komentują wyglądu świeżo upieczonej mamy.
Nie chodzi o to, żeby zrezygnować z ruchu czy dbania o siebie — jedno z drugim nie ma sprzeczności. Chodzi o to, by zdjąć z siebie zegar, który odlicza czas do „dawnej sylwetki". Twoje ciało właśnie wydało na świat człowieka. Zasługuje raczej na odpoczynek i wdzięczność niż na wyścig z kalendarzem.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!