"Dostaje otwartą dłonią w twarz, niczym w 'Dniu świra'". Nauczycielka pokazała swój pasek wypłaty

Wysokość pensji nauczycieli od dawna jest powodem dyskusji w przestrzeni publicznej. Niektórzy uważają, że pedagodzy niesłusznie walczą o wyższe wynagrodzenia, bo ich zawód wiąże się m.in. z wolnymi feriami, wakacjami i wieloma dniami wolnymi od zajęć, a przy tym mają stosunkowo niewiele godzin lekcyjnych.

Mało kto jednak pamięta o tym, że praca nauczyciela to również wiele godzin przygotowań do lekcji, sprawdzania prac uczniów czy wprowadzania danych do e-dzienników. Jest to także zawód obciążony ogromną odpowiedzialnością społeczną, za którą nauczyciele powinni otrzymywać godne wynagrodzenie.

Pedagodzy słusznie zauważają, że wynagrodzenie, które otrzymują każdego miesiąca, jest dla nich jedynie przypomnieniem tego, że w tym kraju prestiż tego zawodu i szacunek do nauczyciela nie istnieją. W pewien sposób potwierdziła to Ewa Wójcik, nauczycielka, która w mediach społecznościowych dzieli się swoją perspektywą i przemyśleniami na temat szkolnej rzeczywistości.

Kobieta na swoim facebookowym profilu opublikowała tzw. pasek płacowy, na którym rozpisane jest, ile wynagrodzenia otrzymuje za pracę w szkole – z podziałem na godziny etatowe nauczania przedmiotu, ale również wychowawstwo.

Za pracę w szkole we wrześniu 2026 roku kobieta otrzymała 4800,80 zł wypłaty. Warto wspomnieć, że obecnie minimalne wynagrodzenie w 2026 roku wynosi 4806 zł brutto (ok. 3575,85-3606 zł netto, czyli "na rękę"), czyli pedagog za swoje odpowiedzialne obowiązki dostaje niewiele więcej niż osoba zatrudniona za najniższe możliwe wynagrodzenie.

Pod zdjęciem wspomnianego paska Wójcik napisała: "Nauczyciel, odbierając swoją wypłatę, dostaje otwartą dłonią w twarz, niczym w 'Dniu świra'... Prestiż mierzy się na koncie, a nie w deklaracjach. Czas skończyć z bajkami o misji, za którą nie da się zapłacić rachunków ani kupić mieszkania. W wolnorynkowej rzeczywistości ranga zawodu jest wprost proporcjonalna do wynagrodzenia. Jeśli chcemy, by do szkół trafiali najlepsi specjaliści, musimy zacząć płacić im jak specjalistom, a nie jak młodszemu pracownikowi biurowemu bez doświadczenia" – zauważa kobieta.

Dodaje też: "Dopóki polska szkoła nie zaoferuje stawek konkurencyjnych wobec biznesu i korporacji, dopóty będziemy brać z rynku pracy nie tych, których chcemy, ale tych, którzy z braku alternatyw zgodzą się na systemową jałmużnę".

W dalszej części wpisu dodaje konkretne wysokości wynagrodzeń, które pojawiają się w ofertach pracy na stronach kuratoriów. Podkreśla, że wysokość pensji jest jeszcze jedną z niewielu rzeczy, która może sprawić, że młodzi ludzie zechcą zostawać nauczycielami – a rząd mimo tego nie podwyższa tych stawek w wystarczającym stopniu.

"Wysokie pensje w oświacie to jedyna rzecz, która jest w stanie sprawić, że najzdolniejsza młodzież znowu zacznie świadomie wybierać kierunki nauczycielskie na chemii, fizyce czy matematyce. [...] Wyższa pensja wyeliminuje patologię, w której nauczyciel, aby przeżyć, musi brać po półtora lub dwa etaty, krążąc między kilkoma szkołami albo łatając budżet korepetycjami do późnego wieczora" – pisze nauczycielka.

Oczywiście podkreśla również, że zawód nauczyciela w dużej mierze wiąże się z chęcią wspierania młodego pokolenia i wpływania na jego rozwój. Nie wyklucza to jednak tego, że nauczyciele są po prostu ludźmi, którzy chcą godnie zarabiać i móc żyć na "normalnym, europejskim poziomie".

Na koniec pedagożka z goryczą pisze: "Mamy jednak serdecznie dość stałego porównywania pensji nauczyciela po pięcioletnich, trudnych studiach i latach awansu do zawodów, które nie wymagają żadnego specjalistycznego wykształcenia, odpowiedzialności prawnej ani ciągłego dokształcania.

Grafika przedstawia moje wrześniowe zarobki z 'gołego' etatu. 4800,80 zł na konto. Prestiżowa posada. Moja gmina płaci 'duży' dodatek za wychowawstwo 500 zł brutto (mogłaby płacić 300 zł brutto). Ktoś policzył, że to nieco ponad 3 zł brutto za każdą godzinę bycia wychowawcą. Prestiżowa funkcja".

Dyskusja o wynagrodzeniach nauczycieli regularnie wraca, bo za konkretnymi kwotami stoją nie tylko rachunki i domowe budżety, ale również pytanie o to, jak państwo wycenia pracę osób odpowiedzialnych za edukację dzieci i młodzieży.

Z jednej strony nauczycielom przypisuje się misję, odpowiedzialność i szczególną rolę społeczną, z drugiej – ich wynagrodzenia wciąż są powodem frustracji części środowiska. I właśnie ta sprzeczność sprawia, że temat pensji nauczycieli nie znika z debaty publicznej i nie zniknie, dopóki ta grupa zawodowa nie zostanie naprawdę doceniona.