Miała oszpecać córkę przez siedem lat. Sąd skazał ją na 15 lat, kobieta walczy teraz o uniewinnienie

Sprawa Moniki B. będzie miała dalszy ciąg. Jak poinformowała sędzia Agnieszka Karłowicz, rzeczniczka prasowa Sądu Okręgowego w Siedlcach, do sądu wpłynęła jedna apelacja. Złożył ją obrońca skazanej kobiety. W odwołaniu domaga się uniewinnienia Moniki B. albo obniżenia wymierzonej jej kary. Sprawą zajmie się teraz Sąd Apelacyjny w Lublinie.

W marcu Sąd Okręgowy w Siedlcach uznał Monikę B. za winną znęcania fizycznego i psychicznego ze szczególnym okrucieństwem nad małoletnią córką. Sąd stwierdził również, że kobieta spowodowała u dziecka ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci trwałego i istotnego zeszpecenia ciała. Za te czyny wymierzono jej 15 lat pozbawienia wolności.

Sąd zdecydował również o dodatkowych środkach. Monika B. otrzymała 10-letni zakaz kontaktowania się z córką oraz zakaz zbliżania się do niej na mniej niż 50 metrów przez ten sam okres.

Kobieta ma także zapłacić córce 100 tys. zł nawiązki i pokryć koszty postępowania. Otrzymała również dożywotni zakaz zajmowania stanowisk związanych z wychowaniem i edukacją dzieci.

Do zachowań opisanych w akcie oskarżenia miało dochodzić od lutego 2017 roku do stycznia 2024 roku w miejscowości Sięciaszka Druga w województwie lubelskim. Pierwsze obrażenia na twarzy dziewczynki pojawiły się, gdy miała zaledwie dwa lata.

Według ustaleń Prokuratury Okręgowej w Lublinie Monika B. miała nakładać na twarz i kark córki toksyczną, bliżej nieustaloną substancję w płynie. Miało to prowadzić między innymi do rumienia, stanów zapalnych, blizn oraz martwicy i związanych z nią nieodwracalnych ubytków tkanek. Dziewczynka straciła między innymi część prawego ucha.

Jednym z istotnych elementów sprawy było to, w jaki sposób tłumaczono pochodzenie ran. Według prokuratury kobieta wielokrotnie przedstawiała obrażenia córki lekarzom oraz sądowi opiekuńczemu jako zmiany chorobowe. Prokuratura określiła takie zachowanie jako dodatkowy przejaw szczególnego okrucieństwa.

W tym czasie na leczenie dziewczynki organizowano zbiórki pieniędzy. Sprawa zaczęła jednak budzić poważne wątpliwości lekarzy.

Śledztwo rozpoczęło się po zawiadomieniu złożonym przez lekarzy Szpitala Klinicznego nr 1 w Lublinie. Medycy mieli wątpliwości, czy obrażenia dziecka rzeczywiście mogą być skutkiem choroby.

Według lekarzy "obraz kliniczny oraz przebieg choroby małoletniej nie odpowiadał żadnej znanej naukowo i empirycznie jednostce chorobowej". Zwrócili również uwagę, że zmiany na skórze twarzy dziecka "nie miały charakteru naturalnego".

Późniejsze opinie biegłych z różnych dziedzin medycyny miały potwierdzić, że obrażenia miały charakter urazowy i były spowodowane zachowaniem człowieka.

W sprawie ważną rolę odegrały także wydarzenia po aresztowaniu Moniki B. i zawieszeniu jej władzy rodzicielskiej. Dziewczynka trafiła pod opiekę rodziny. Jak wynika z informacji prokuratury, po tym wydarzeniu jej stan zdrowia wyraźnie się poprawił, a lekarze nie odnotowali nowych zmian skórnych. Dziecko miało również prawidłowo rozwijać się poznawczo i wrócić do nauki w systemie stacjonarnym.

Biegli wykluczyli także wskazywane wcześniej przez matkę problemy, między innymi niepełnosprawność intelektualną, autyzm i padaczkę.

W trakcie postępowania przygotowawczego Monika B. nie przyznała się do zarzucanych jej czynów. Kobieta tłumaczyła między innymi, że wykonywała przy dziecku czynności związane z higieną. Ostatecznie sąd nie podzielił jej wersji wydarzeń i wydał nieprawomocny wyrok 15 lat więzienia. Teraz sprawa trafi do sądu apelacyjnego.

W sprawie wypowiadali się również biegli psychiatrzy. Ocenili, że Monika B. miała zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia swoich czynów i kierowania swoim zachowaniem. Prokuratura informowała jednocześnie o opinii dotyczącej zaburzeń osobowości kobiety.

"Monika B., w ocenie biegłych psychiatrów, wykazuje natomiast zaburzenia osobowości w postaci (…) zespołu Muenchhausena z przeniesienia, które polegają na celowym wprowadzaniu przez opiekuna objawów choroby u dziecka lub innej osoby pod jej opieką, aby wzbudzić współczucie i uwagę ze strony otoczenia, a także uzyskać z tego tytułu korzyści, m.in. finansowe".

To właśnie opinie biegłych oraz ustalenia dotyczące obrażeń dziecka były jednymi z elementów postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Siedlcach.

Wyrok wobec Moniki B. nie jest prawomocny. Po apelacji obrońcy sprawą zajmie się Sąd Apelacyjny w Lublinie.

Obrona chce uniewinnienia kobiety lub przynajmniej złagodzenia kary. Ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie należy więc jeszcze do sądu drugiej instancji.

Źródło: tvn24.pl