Rodzicielstwo "na rzep" niszczy niezależność. 6 oznak, że twoje dziecko za bardzo się przykleja

Znalazłam na portalu huffpost.com artykuł, w którym opisano styl przywiązania dziecka do rodzica, znany jako "velcro child". Jest to dziecko, które emocjonalnie, mentalnie i fizycznie "przykleja się" do rodzica, szukając poczucia bezpieczeństwa i aprobaty.

Jak wyjaśnia psycholog kliniczna i autorka Jenny Yip:

– To dziecko, które emocjonalnie, psychicznie i fizycznie przywiązuje się do rodzica, szukając otuchy, wskazówek lub wsparcia. Nadmierne przywiązanie utrudnia dziecku budowanie pewności siebie, tolerancji na frustrację, samodzielnego rozwiązywania problemów i odporności psychicznej.

Nie należy mylić tego z bezpiecznym przywiązaniem, które pozwala dzieciom eksplorować świat niezależnie.

– Takie dziecko najprawdopodobniej będzie skrajnie lgnące do opiekuna i pozbawione samodzielności – mówi autorka Susan Groner.

Nie będzie mogło zostać samo nawet na krótko, ponieważ nie potrafi bawić się samodzielnie oraz nie toleruje separacji.

– Dzieci te nieustannie szukają potwierdzenia i aprobaty, zadając pytania w rodzaju: 'Czy to jest dobrze?', 'Czy wszystko będzie w porządku?' i 'Czy to jest bezpieczne?' – mówi Jenny Yip.

Dziecko uzależnia swoje decyzje od opinii rodzica, zamiast budować pewność siebie.

Takie dzieci unikają nowych lub trudnych sytuacji, bo boją się działać samodzielnie.

Psycholog dziecięcy i coach rodzicielski Ann-Louise Lockhart zauważa:

– Długofalową konsekwencją jest to, że dzieci uczą się myślenia: 'Jestem najbezpieczniejszy wtedy, gdy ktoś inny zarządza moim życiem', zamiast: 'Potrafię radzić sobie z trudnymi rzeczami, nawet gdy jest ciężko'.

Dzieci oczekują, że rodzic zrobi coś za nie, zamiast próbować samodzielnie. Jenny Yip podkreśla:

– Każde dziecko potrzebuje, aby uwierzyć w to, że poradzi sobie z wyzwaniami, nawet gdy rodzic będzie stał obok.

Takie dzieci źle reagują na wszelkie zmiany rutyny czy wsparcia, co ogranicza rozwój mechanizmów radzenia sobie.

Lockhart wyjaśnia:

– Mogą odczuwać niepokój, gdy zmieniają się rutyny lub wsparcie, i mieć trudności z radzeniem sobie z dyskomfortem.

Taki styl rodzicielstwa odbija się też na rodzicu. Ciągła kontrola, troska i ingerencja prowadzą do poczucia winy, stresu i wypalenia.

Jenny Yip zauważa:

– Rodzic może stać się emocjonalnie wyczerpany, czując się odpowiedzialny za każdy aspekt regulacji i sukcesu dziecka.

Źródło: huffpost.com