Myślałam, że kłótnie o Halloween mamy już za sobą i każdy może świętować po swojemu. Tymczasem w przedszkolu córki mojej przyjaciółki Halloween zamieniono na bal dyni, bo dla części rodziców sama nazwa była nie do przyjęcia. Tylko czy zmiana nazwy coś zmienia, skoro dzieci i tak chcą przebierać się za duchy i czarownice?
Ustaw MamaDu jako preferowane medium w GoogleMyślałam, że każdy już robi swoje
Wydawało mi się, że kłótnie o Halloween mamy już za sobą. Że każdy może zdecydować, czy chce świętować, przebierać dzieci za czarownice i oglądać z nimi filmy o duchach. Tymczasem w przedszkolach temat wciąż żyje – np. u dziecka mojej przyjaciółki. Tam okazało się, że Halloween jest na tyle kontrowersyjne, że trzeba je przemianować na święto dyni.
Sama nie widzę nic złego w Halloween. Nie uważam też, że ta zabawa wyklucza zadumę nad grobami bliskich, pamięć o zmarłych i celebrowanie 1 listopada. Jedno nie musi przecież oznaczać rezygnacji z drugiego. W naszym domu potrafimy znaleźć miejsce na jedno i drugie, bez poczucia, że musimy wybierać między dobrą zabawą a szacunkiem dla tradycji.
Halloween lubimy w wersji rodzinnej, na wesoło. Są przebieranki, straszne filmy, przekąski w kształcie duchów, dynie i nietoperze z papieru jako ozdoby. Dzieci mają frajdę, a ja nie widzę powodu, żeby zakazywać im okazji do zabawy.
Jednocześnie doskonale rozumiem, że nie wszyscy mają ochotę na takie zabawy. W naszym bloku mieszkają starsi ludzie, którzy niekoniecznie są przekonani do Halloween. Nie chodzimy po mieszkaniach w poszukiwaniu cukierków, nie namawiamy nikogo do świętowania i nie oczekujemy, że cały świat dostosuje się do naszych pomysłów. Chcemy się pobawić u siebie i tyle.
Dlatego byłam przekonana, że podobnie wygląda to w większości rodzin. Jedni świętują, inni nie. Można się różnić, nie robiąc z tego wojny o przyszłość naszych dzieci.
W przedszkolu temat nagle umarł
Ostatnio przyjaciółka opowiedziała mi, jak to było z Halloween w przedszkolu jej córki. Do tej pory jakoś udawało się omijać to święto. W tym roku najpierw nauczycielki zapytały rodziców, czy chcieliby żeby zorganizować dzieciom zabawę muzyczną, coś w rodzaju przedszkolnej dyskoteki. Pomysł wydawał się fajny, dzieci mogłyby potańczyć, pobawić się i spędzić razem czas.
Potem jednak temat ucichł. Nie wiem, co dokładnie się wydarzyło i kto miał najwięcej do powiedzenia, ale podejrzewam, że pojawiły się głosy sprzeciwu wobec Halloween jako rzekomo szatańskiego święta. Ostatecznie stanęło na święcie dyni i dyniowym balu przedszkolaków.
I tu robi się śmiesznie, bo przecież dzieciom najpierw mówiono o imprezie Halloween. One teraz mają przestać lubić duchy, czarownice i potwory tylko dlatego, że dorośli zmienili nazwę imprezy. Wg mnie przedszkolaki nadal będą chciały założyć kostiumy, pomalować twarze i trochę się postraszyć. Tyle że teraz wszystko odbędzie się pod nazwa balu dyni.
Zobacz także
Dzieci się bawią, dorośli prowadzą wojnę
Nie mam nic przeciwko balom przebierańców – niezależnie czy to święto dyni czy Halloween. Nie rozumiem jednak potrzeby udawania, że problem zniknął, bo znaleźliśmy dla niego bardziej akceptowalną nazwę. Jeśli ktoś nie chce, by jego dziecko uczestniczyło w zabawie halloweenowej, ma do tego prawo. Tak samo jak inni rodzice mają prawo nie widzieć w niej niczego złego.
Najbardziej szkoda mi w tym wszystkim dzieci, które przecież nie muszą rozumieć tych sporów dorosłych. Dla nich to po prostu okazja, żeby się przebrać, potańczyć i pobawić z kolegami.
Nie zastanawiają się, czy dynia jest bezpieczniejsza ideologicznie o od ducha ani czy czarownica na balu oznacza "odrzucenie rodzinnych tradycji". Może warto byłoby sprawić, że nagle jakaś okazja nie stanie się również dla dzieci powodem do jakichś sporów...
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!