Rodzic też ma prawo wybuchnąć. To, co zrobisz później, ma dla dziecka ogromne znaczenie

Współczesne podejście do rodzicielstwa często stawia dorosłym bardzo wysoko poprzeczkę. Rodzic powinien być spokojny, cierpliwy, uważny i zawsze gotowy odpowiednio zareagować na emocje dziecka. W rzeczywistości nawet najbardziej zaangażowany rodzic może mieć gorszy dzień. Zmęczenie, stres, obowiązki i kolejne trudne sytuacje mogą sprawić, że cierpliwość w końcu się kończy.

Jednorazowa utrata panowania nad sobą nie oznacza jednak, że relacja z dzieckiem została zniszczona. Kluczowe znaczenie ma to, jak rodzic zachowa się po trudnym momencie.

Dla rozwoju dziecka ważne jest przede wszystkim poczucie bezpieczeństwa i przewidywalności w relacji z opiekunem. Nie chodzi więc o to, aby rodzic nigdy nie popełnił błędu. Ważniejsze jest, aby potrafił wrócić do dziecka po konflikcie, nazwać swoje zachowanie i pokazać, że relację można odbudować.

To właśnie takie doświadczenia uczą dziecko, że trudne emocje nie muszą oznaczać końca bliskości. Dziecko obserwuje również, że człowiek może popełnić błąd, wziąć za niego odpowiedzialność i spróbować go naprawić.

Pierwszym krokiem powinno być uspokojenie własnych emocji. Jeśli rodzic nadal jest bardzo zdenerwowany, warto na chwilę się wycofać, o ile sytuacja na to pozwala.

Można powiedzieć dziecku w prosty sposób: "Potrzebuję chwili, zaraz wrócę". Takie zdanie może być lepszym rozwiązaniem niż wymuszone przeprosiny wypowiedziane w momencie, gdy emocje nadal są bardzo silne.

Kiedy rodzic odzyska spokój, powinien wrócić do sytuacji. Warto mówić przede wszystkim o własnym zachowaniu, zamiast przerzucać odpowiedzialność na dziecko.

"Przepraszam, że straciłem panowanie nad sobą. To było nie w porządku".

Taki komunikat jest dla dziecka jasny i nie pozostawia wątpliwości, kto odpowiada za swoje zachowanie.

Samo powiedzenie "przepraszam" może jednak nie wystarczyć. Dziecko potrzebuje również sygnału, że relacja nadal jest bezpieczna. Pomóc może spokojna rozmowa, przytulenie, siedzenie obok dziecka albo po prostu powrót do wspólnej codzienności. Nie trzeba organizować długiej rozmowy ani szczegółowo analizować całego zdarzenia.

Ważne jest, aby dziecko zobaczyło, że po konflikcie można ponownie nawiązać kontakt. Naprawianie relacji jest częścią zdrowego rodzicielstwa, a nie dowodem na to, że rodzic wcześniej poniósł porażkę.

Źródło: goodhousekeeping.com