To jedno zdanie dziecko powinno znać na pamięć. Może pomóc, gdy poczuje zagrożenie

Rodzice często uczą dzieci, jak zachować się w różnych sytuacjach: żeby nie rozmawiały z obcymi, nie oddalały się od opiekuna i nie otwierały drzwi nieznajomym. To ważne zasady, ale równie ważne jest pokazanie dziecku, co ma zrobić, kiedy mimo wszystko poczuje się zagrożone.

Dziecko może zareagować płaczem, ucieczką albo zamrożeniem. W stresie trudno mu przypomnieć sobie długie instrukcje. Dlatego warto dać mu jedno krótkie zdanie, które będzie łatwe do zapamiętania:

"Potrzebuję pomocy. Proszę, zostań ze mną".

Można je oczywiście dostosować do wieku dziecka. Najważniejsze, żeby rozumiało, że ma prawo poprosić dorosłego o pomoc.

W rozmowach o bezpieczeństwie łatwo przesadzić ze straszeniem. Dziecko może wtedy uznać, że każdy nieznajomy stanowi zagrożenie i w razie problemu nie odważy się zwrócić do nikogo o pomoc.

Znacznie bardziej praktyczna jest zasada: szukaj bezpiecznego dorosłego. Może to być policjant, pracownik sklepu, nauczyciel, ochroniarz, pracownik informacji albo rodzic z małym dzieckiem.

Warto wyjaśnić dziecku, że jeśli zgubi się w tłumie, ktoś je śledzi albo czuje, że sytuacja jest niebezpieczna, powinno odejść w miejsce, gdzie są inni ludzie, i jasno powiedzieć, że potrzebuje pomocy.

Małe dzieci nie zawsze potrafią logicznie myśleć w stresie. Dlatego zamiast kilkunastu zasad lepiej nauczyć je kilku prostych kroków. Można ćwiczyć z dzieckiem krótką sekwencję: odejdź od zagrożenia, znajdź bezpiecznego dorosłego, powiedz, że potrzebujesz pomocy.

Dobrym pomysłem jest także zabawa w odgrywanie scenek. Rodzic może zapytać: "Co zrobisz, jeśli zgubisz mnie w sklepie?" albo "Co powiesz, jeśli ktoś sprawi, że poczujesz się niebezpiecznie?". Dzięki temu dziecko nie tylko słyszy instrukcję, ale zaczyna ją sobie wyobrażać i ćwiczyć.

Bezpieczeństwo to nie tylko sytuacje związane z obcymi. Dziecko powinno też wiedzieć, że ma prawo odmówić, kiedy ktoś narusza jego granice.

Warto używać prostych komunikatów: "Nie chcę", "Przestań", "Odejdź", "Potrzebuję pomocy". Dziecko nie powinno mieć poczucia, że zawsze musi być grzeczne wobec dorosłych.

To szczególnie ważne, ponieważ dzieci często słyszą, że mają słuchać starszych i nie sprawiać problemów. Trzeba więc wyraźnie zaznaczyć, że prośba o pomoc nie jest niegrzecznością.