5 rzeczy, które rodzice robią źle. Mogą one "złamać" dziecko w przyszłości

Kiedy przeczytałam słowa psycholog dr Shahrzad Jalali na temat wychowania, pomyślałam, że zbyt często skupiamy się na zachowaniu, a za mało na emocjach dzieci. To właśnie codzienne reakcje rodzica, jego sposób mówienia czy stawiania granic, mogą zostać z dzieckiem na całe życie. Nie chodzi o bycie idealnym rodzicem, ale o to, by dziecko czuło, że jest ważne, kochane i ma prawo popełniać błędy.

Dr Shahrzad Jalali podkreśla, że podstawą zdrowej psychiki dziecka jest poczucie, że jest kochane niezależnie od zachowania. Jak mówi:

"Kiedy dziecko postrzega miłość jako coś stabilnego, a nie coś, na co trzeba sobie zasłużyć, staje się to podstawą emocjonalnej uczciwości, zdrowych granic, odporności i umiejętności radzenia sobie z porażkami bez załamywania się psychicznie".

Ekspertka tłumaczy, że dziecko powinno wiedzieć, iż błąd nie oznacza utraty miłości. Dzięki temu w dorosłości łatwiej buduje relacje i radzi sobie z presją.

Kolejnym ważnym elementem jest akceptacja uczuć dziecka. Psycholog podkreśla, że nie chodzi o zgadzanie się na wszystko, ale o uznanie emocji.

Jak wyjaśnia: "Oznacza to pomoc dziecku w nazwaniu tego, co dzieje się w jego wnętrzu, bez wstydu. Kiedy uczucia nie są uznawane, dzieci często oddalają się od siebie. Przestają pytać: Co czuję? i zaczynają pytać: Co wolno mi czuć?".

Brak takiego wsparcia może prowadzić w dorosłości do problemów z samooceną i tłumienia emocji.

Jalali zwraca uwagę, że empatia jest ważna, ale nie może oznaczać obciążania dzieci problemami dorosłych. Ostrzega przed tzw. parentyfikacją.

Jak mówi: "Dziecko powinno nauczyć się rozpoznawać uczucia innej osoby, a nie brać na siebie odpowiedzialność za stabilizowanie życia emocjonalnego dorosłych wokół niego".

Według ekspertki, takie dzieci w dorosłości często mają trudność z granicami i nadmiernie skupiają się na innych kosztem siebie.

Psycholog zwraca uwagę, że nadmierne wyręczanie dzieci może osłabiać ich poczucie sprawczości. Chodzi o codzienne sytuacje, jak pakowanie plecaka czy konflikty z rówieśnikami.

Jak podkreśla: "Kiedy rodzice biorą na siebie zbyt wiele obowiązków, dzieci mogą wchodzić w dorosłość wątpiąc w swoje kompetencje, unikając wyzwań lub czując się przytłoczone zwykłymi frustracjami".

Lepszym podejściem jest wspólne szukanie rozwiązań i stopniowe uczenie samodzielności.

Ostatni obszar dotyczy sposobu mówienia do dziecka i o emocjach. Puste hasła motywacyjne nie wystarczą – potrzebna jest realna pomoc w rozumieniu siebie.

Jalali podkreśla, że dzieci potrzebują konkretnych komunikatów, np.: "To trudne, ale mogę sobie z tym radzić krok po kroku".

Według niej taki sposób myślenia buduje odporność psychiczną i zmniejsza ryzyko lęku czy samokrytyki w dorosłości.

Na zakończenie ekspertka przypomina: "Twoje uczucia są prawdziwe, twoja wartość jest nienaruszona i możesz nauczyć się stawiać czoła życiu, nie rezygnując z siebie".

Źródło: nypost.com