Lekarz podał 5 błędów, którymi rodzice nieświadomie krzywdzą dzieci. Uwaga na zmuszanie do jedzenia

Rodzicielstwo to nieustanne podejmowanie decyzji, często pod presją czasu, emocji i strachu o zdrowie dziecka. Chcemy zwykle szybko pomóc, ale czasem – jak podkreśla dr hab. n. med. Wojciech Feleszko, pediatra i immunolog, prywatnie tata trójki dzieci – w dobrej wierze możemy zrobić coś, co zamiast wesprzeć organizm malucha, utrudnia mu powrót do zdrowia.

Lekarz, aktywny w mediach społecznościowych i dzielący się z innymi rodzicami swoimi poradami, wymienił pięć najczęstszych błędów rodziców podczas choroby dziecka.

Wielu rodziców ma w domowej apteczce "resztkę" antybiotyku z poprzedniej infekcji. Gdy pojawia się gorączka czy kaszel, pojawia się też pokusa, by podać dziecku lek, "który ostatnio mu szybko pomógł".

Tymczasem większość infekcji u dzieci ma podłoże wirusowe, a antybiotyk działa wyłącznie na bakterie. Nie tylko nie pomoże, ale może zaszkodzić np. zaburzyć florę jelitową.

Gorączka to naturalna reakcja obronna organizmu. Podwyższona temperatura pomaga zwalczać infekcję. Jeśli dziecko – mimo podwyższonej temperatury – bawi się, pije i kontaktuje, nie zawsze trzeba natychmiast sięgać po lek przeciwgorączkowy. Leczymy nie tyle liczbę na termometrze, ile samopoczucie dziecka.

To jeden z najczęstszych odruchów – skoro chore, trzeba je "wygrzać". Dajemy grubszą piżamę czy dodatkowy koc. Tymczasem przegrzewanie utrudnia oddawanie ciepła i może nasilać dyskomfort oraz gorączkę. W czasie infekcji lepiej postawić na lekkie ubranie i regularne wietrzenie pokoju.

Patyczki higieniczne wcale nie czyszczą uszu – wpychają woskowinę głębiej do przewodu słuchowego. To może prowadzić do powstawania czopów, a nawet urazu. Ucho ma zdolność samooczyszczania się. Wystarczy delikatnie przemywać zewnętrzną część małżowiny.

Gdy dziecko ma infekcję, brak apetytu jest czymś naturalnym. Organizm skupia się na walce z wirusem czy bakterią. Najważniejsze jest wtedy nawadnianie i odpoczynek. Zmuszanie do jedzenia może wywoływać dodatkowy stres i niechęć do posiłków również po wyzdrowieniu.

Lekarz zachęca też rodziców do refleksji nad własnym postępowaniem. Każdy ma własne podejście do opieki nad dzieckiem, ale warto weryfikować je z aktualną wiedzą medyczną. Czasem największą pomocą jest… powstrzymanie się od działania i pozwolenie układowi odpornościowego dziecka robić to, do czego został stworzony.