Była dla mnie jak siostra, dopóki nie spojrzałam na policzki jej syna. Zapytana, szła w zaparte

Joanna trzeci weekend listopada zarezerwowany ma zawsze na urodziny chłopca, bo choć urodził się tuż po świętach, rodzice organizują imprezę wcześniej, żeby goście dopisali. "Byłyśmy jak zawsze w codziennym kontakcie, Marlena dzwoniła o radę w kwestii dekoracji, chwaliła się projektem tortu. Normalnie jak zawsze" - pisze autorka listu.

Kiedy przyjechała do domu przyjaciółki w sobotę, nie było jeszcze innych gości, zwyczajowo rodzina wpadała pomóc znajomym w ostatnich przygotowaniach. "Od razu przy powitaniu zwróciłam uwagę, że Jasiek ma straszne wypieki. Znam go dobrze, nie widziałam u niego takich. Zapytałam, czy dobrze się czuje. Przytaknął i zaprosił moje dzieci do wspólnej zabawy. Dołączyłam do jego mamy w kuchni, ta zbyła moje pytanie, zrzucając wszystko na emocje" - czytamy.

Goście zaczęli się schodzić godzinę później. Asia zauważyła, że Jasiek, zwykle bardzo radosny, jest jakiś niewyraźny. Zapytała przyjaciółkę, czy na pewno wszystko z nim dobrze. Ta zapierała się, że tak. Mówiła, że dzień taki senny, a on już nie mógł doczekać się przyjęcia i gości.

"Dopiero w drodze do domu zapytałam męża, czy też zauważył, że Jaś nie był sobą. Strasznie siedziało mi to w głowie, martwiłam się. Wtedy z tylnego siedzenia odezwała się moja córka. Powiedziała, że syn Marleny źle się czuł i w piątek nawet nie był w szkole, bo miał temperaturę. Nie mogłam w to uwierzyć, zapytałam córkę, czy jest pewna" - pisze kobieta.

Wtedy okazało się, że chłopiec skarżył się jej też na ból i swędzenie pleców. Mama prosiła, żeby nie mówił gościom, bo trzeba będzie odwołać imprezę. "Z Mają przyjaźnią się, więc przyznał się jej w tajemnicy. Z domu zadzwoniłam do Marleny, zapytałam o Jasia, czy jest zadowolony i jak się czuje. Przyznała, że faktycznie po imprezie zauważyła, że coś jest na rzeczy" - czytamy.

Joanna nie ukrywa, że już od początku tej rozmowy była zła, zapytała w końcu przyjaciółkę, czy to prawda, że Jaś czuł się źle już dzień wcześniej. "Doszło do niej, że nie ma sensu kłamać. Przyznała, że dziecko faktycznie miało podwyższoną temperaturę, a rano odkryła, że na plecach ma krosty. To ospa. Ale przyjęcia nie odwołała..." - dodaje ze smutkiem kobieta.

"Najsmutniejsze jest jednak jej tłumaczenie, bo przecież ospą zaraża się, zanim pojawią się krosty, do czwartku był w szkole, a we wtorek jechał z moimi dziećmi autem do kina, więc kogo miał zarazić... Nie dała nam wyboru, nie pozwoliła nam samodzielnie podjąć decyzji, czy chcemy narażać nasze dzieci, tylko zdecydowała sama. A co jeśli we wtorek się nie zarazili, a w sobotę już tak?" - pyta retorycznie kobieta.

Asia jest zdruzgotana, bo z okazji mikołajek zapanowali dla dzieci niespodziankę, w nadchodzący weekend mieli lecieć na krótkie wakacje, nie polecą, jej 6-letni syn ma ospę... "Wiedziała i powinna nas uprzedzić, w poniedziałek zadzwoniłam do przychodni, jak tylko otworzyli, czy jeszcze możemy zaszczepić dzieci, powiedzieli, że już za późno... Jestem wściekła. Marlena wydzwania, ale ja nie odbieram" - przyznaje.

Kobieta uważa, że zachowanie przyjaciółki nie tylko było nieodpowiedzialne, ale wręcz nosi znamiona zdrady. "Dacie wiarę, że napisała mi SMS-a, że rozumie, że się wkurzyłam, ale prosi, żeby nikomu z gości nie mówić, że Jaś był chory na przyjęciu. Oficjalnie rozłożył się w niedzielę. Żenada" - kwituje krótko.

Umyślnie, czy nie, Marlena zorganizowała 10-latkom ospa party, a to trudno nazwać zachowaniem odpowiedzialnym. Nie ma się co dziwić, że Joanna się zdenerwowała. Jednak warto spojrzeć na to z jeszcze jednej strony. Kto z nas nie popełnia błędów? Czy ponad 20-letnia przyjaźń powinna wobec tej sytuacji zostać przekreślona? Na to pytanie Joanna musi odpowiedzieć sobie sama.