Wkładka wewnątrzmaciczna- wygodna metoda antykoncepcji

Wkładka wewnątrzmaciczna
Wkładka wewnątrzmaciczna Prawo autorskie: zoomteam / 123RF Zdjęcie Seryjne
Wśród wielu metod antykoncepcji dla kobiet szczególne miejsce zajmują wkładki wewnątrzmaciczne. Jakie są ich rodzaje, czy wywołują one skutki uboczne i czy zdarzają się sytuacje, że pomimo wykorzystywania wkładki wewnątrzmacicznej kobieta i tak zachodzi w ciążę?

Historia stosowania wkładek wewnątrzmacicznej
Wewnątrzmaciczna wkładka antykoncepcyjna nie jest nowym środkiem przeciwdziałania zapłodnieniu. Pierwsze wkładki domaciczne stosowano już setki lat temu, w okresie starożytności, kiedy to Hipokrates, uznawany za „ojca” medycyny, umieszczał w macicy pacjentek specjalne wkładki z drewna w ramach zapobiegania niechcianym ciążom. Wkładki stosowano też w różnych wersjach w średniowieczu-były wykonane z miedzi. Przez kolejne epoki wkładki wewnątrzmaciczne udoskonalano, aż do chwili obecnej, kiedy cieszą się one dużą popularnością wśród pań. Szacuje się, że na całym świecie wkładki te stosuje ponad 160 milionów kobiet.

Wkładka wewnątrzmaciczna-rodzaje antykoncepcji
Nowoczesna medycyna zna całą paletę różnego rodzaju produktów antykoncepcyjnych. Wkładki domaciczne są jednym z nich, a podstawowym celem ich zastosowania jest wywołanie tzw. sterylnego stanu zapalnego. Wśród różnych rodzajów wkładek wewnątrzmacicznych wymienić należy:
• Wkładki z jonami metali-głównie z jonami miedzi, rzadziej z jonami srebra, platyny lub złota. Drut miedziany zwiększa skuteczność stosowania wkładki. Jon gromadzi się w śluzie szyjki macicy i endometrium. Z jednej strony upośledza przemiany glikogenu w komórce plemnika, a w drugim nie pozwala na skuteczną implantację zapłodnionej komórki jajowej. Opinie o takich wkładkach wewnątrzmacicznych miedzianych są podzielone-kobiety mówią o skuteczności ich działania przez 5 lat lub dłużej od chwili założenia, ale niektóre skarżą się na zwiększenie obfitości i długości miesiączek. Wkładki z jonami metali nie będą polecane paniom z mięśniakami macicy i chorujących na chorobę Wilsona.
Wkładki hormonalne-uwalniające hormon, nazywane również spiralami dopochwowymi. Zawierają pochodną progesteronu - lewonorgestrel (LNG), który zamknięty jest w kapsułce o pojemności 52 mg, o podłużnym kształcie. Wkładki domaciczne hormonalne są zbudowane z tworzywa sztucznego i mają charakterystyczny kształt litery T. U co czwartej kobiety stosującej hormonalną wkładkę domaciczną skutkiem ubocznym jest brak owulacji. W porównaniu z wkładkami miedzianymi wkładki hormonalne zmniejszają ilość powikłań i działań niepożądanych. Wkładki hormonalne chronią przed niechcianą ciążą przez pierwsze trzy lata ze skutecznością zbliżoną do 100 proc., a później ich skuteczność się zmniejsza.
• Wkładki obojętne-nieaktywne, wykonane z polichlorku winylu, bez jonów metali i hormonów, zapobiegające zagnieżdżeniu się zapłodnionej komórki jajowej. Jednak ryzyko zajścia w ciążę przy stosowaniu takich wkładek wewnątrzmacicznych jest wysokie.

Wewnątrzmaciczna wkładka antykoncepcyjna i jej skuteczność
Najczęściej dla kobiet wybierających antykoncepcję największe znaczenie ma komfort jej wykorzystywania oraz skuteczność w zapobieganiu ciąży. Wkładka wewnątrzmaciczna hormonalna cechuje się wysoką skutecznością antykoncepcyjną-w jej przypadku wskaźnik Pearla wynosi 0,1-0,2. Oznacza on odsetek kobiet, które po roku stosowania takiej antykoncepcji zaszły w ciążę. Wkładka wewnątrzmaciczna bez hormonów, czyli tradycyjna spirala miedziana jest mniej skuteczna-wskaźnik Pearla wynosi dla niej 0,6-0,8.

Jak jest u was z antykoncepcją? Którą metodę polecacie i dlaczego?
Trwa ładowanie komentarzy...