Sześć ofiar śmiertelnych, kilkanaście osób rannych i setki świadków dramatycznych wydarzeń. Takie informacje same w sobie budzą przerażenie. Jednak na jednym z nagrań z zamachu w Krakowie strach przestaje być anonimowy. Wśród odgłosów strzałów i uciekających ludzi słychać głos dziecka, które uciekając powtarza z przerażeniem: "Boję się!". Psycholog dziecięcy wyjaśnia, dlaczego akurat to nagranie porusza tak bardzo nas, dorosłych.
Ustaw MamaDu jako preferowane medium w GoogleKiedy słyszymy o tragedii, próbujemy zrozumieć jej skalę. Poznajemy liczbę ofiar, rannych, świadków. Za każdą z tych liczb kryje się człowiek, jego historia i bliscy, ale dla większości odbiorców pozostają oni anonimowi. Inaczej podchodzimy do tego dopiero wtedy, kiedy bezpośrednio widzimy czy słyszymy tragedię konkretnej osoby. Dla rodziców szczególnie mocno przejmujący może być moment, kiedy przerażenie przybiera głos albo płacz dziecka. Wtedy zupełnie inaczej zaczynamy podchodzić do sprawy.
"Boję się!" – głos dziecka na nagraniu z zamachu w Krakowie
W sobotę 7 listopada na Rynku Głównym w Krakowie doszło do tragicznego ataku. Uzbrojony mężczyzna (25-letni Michał Oksiński) otworzył ogień do przypadkowych osób. Zginęło sześć osób, a kilkanaście zostało rannych. W internecie pojawiły się nagrania wykonane przez świadków wydarzeń. Jedno z nich, opublikowane na Instagramie przez użytkownika @wanderdiy2022, szczególnie poruszyło internautów.
Na filmie widać turystów przebywających na krakowskim Rynku. Nagle rozlegają się strzały. Ludzie zaczynają uciekać, szukając schronienia w pobliskich lokalach. W tle słychać przerażone głosy, a wśród nich dziecko, które kilkakrotnie woła: "Boję się!".
Nie widzimy jego twarzy. Nie znamy imienia ani wieku. Nie wiemy, co wydarzyło się później. Słyszymy jednak w jego głosie przeraźliwy strach. Jego głos sprawia, że nagranie jest tak trudne do zapomnienia.
Dlaczego głos przerażonego dziecka tak mocno na nas działa?
O to, dlaczego słowa dziecka mogą wywoływać u dorosłych tak silne emocje, zapytaliśmy Huberta Szymczaka, psychologa dziecięcego enel-med.
– Z psychologicznego punktu widzenia taki głos może bardzo silnie uruchamiać naszą empatię oraz naturalną gotowość do reagowania na sygnały zagrożenia i cierpienia dziecka. Nie musimy znać tego dziecka ani widzieć jego twarzy, żeby emocjonalnie odpowiedzieć na to, co słyszymy – wyjaśnia ekspert.
Gdy czytamy o ofiarach zamachu, często poznajemy przede wszystkim liczby. Wiemy, ile osób zginęło, ile trafiło do szpitala i ilu świadków znalazło się w niebezpieczeństwie. Jednak kiedy słyszymy dziecko krzyczące z przerażeniem "Boję się!", za informacją o tragedii pojawia się konkretne ludzkie doświadczenie. Możemy poczuć, jak przerażająca musiała być ta chwila.
Psycholog zwraca uwagę, że szczególnie mocno mogą reagować rodzice. – Dla wielu dorosłych, szczególnie rodziców, taki moment może dodatkowo przywoływać wyobrażenie własnego dziecka w podobnej sytuacji – mówi Hubert Szymczak.
W jednej chwili przestajemy myśleć wyłącznie o wydarzeniu, które rozegrało się w innym mieście. Wyobrażamy sobie, że podobny strach mógłby przeżywać ktoś nam najbliższy.
Zobacz także
Nie wiemy, co dzieje się z dzieckiem po zakończeniu nagrania
Choć głos dziecka budzi ogromne emocje, ekspert przestrzega przed wyciąganiem wniosków na temat jego dalszych przeżyć.
– Warto jednak pamiętać, że choć nagranie może budzić w nas bardzo silne emocje, nie wiemy, jak dziecko przeżyło późniejsze chwile ani jakie tak naprawdę będą psychologiczne konsekwencje tego doświadczenia – podkreśla psycholog dziecięcy enel-med.
Nie możemy tak naprawdę zakładać, że dziecko doznało trwałej traumy, ani przewidywać, jak będzie wspominać tamto wydarzenia. Takie oceny wymagałyby znajomości jego sytuacji i reakcji w kolejnych dniach.
Wiemy natomiast, że w chwili, którą zarejestrowano na filmie, dziecko odczuwało silny strach, który udziela się także wszystkim oglądającym.
Tragedia w Krakowie pozostawiła po sobie wiele ludzkich tragedii. Niektóre poznamy, inne na zawsze pozostaną prywatne. Głos dziecka z nagrania przypomina jednak o czymś, co czym łatwo zapominamy w natłoku informacji – za każdą liczbą i każdym komunikatem kryją się ludzie, którzy w jednej chwili znaleźli się w sytuacji niewyobrażalnego zagrożenia.
Źródło: o2.pl, Wirtualna Polska; komentarz Huberta Szymczaka, psychologa dziecięcego enel-med dla MamaDu, instgram @wanderdiy2022
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!