Ojciec z marudzącym dzieckiem to słodki widok. Matka – oznaka, że sobie nie radzi

Gdy ojciec próbuje uspokoić marudzące dziecko w sklepie, w parku czy na placu zabaw, komentarze często brzmią: "Ale słodki!", "Patrzcie, jaki dzielny tata!". Takie reakcje wzmacniają obraz ojca jako bohatera, który "wyjątkowo radzi sobie z dzieckiem", nawet jeśli sytuacja jest trudna i stresująca, a nawet gdy kompletnie sobie nie radzi.

Niestety, matka będąca dokładnie w tej samej sytuacji jest oceniana jako ta, która "nie radzi sobie". Jak zauważają autorzy z mamadu.pl, rodzice nie są w oczach społeczeństwa równi — wszystko to, co robi stereotypowo matka, w wykonaniu ojca staje się wyczynem na miarę bohatera.

Zwykle obserwatorzy ostro krytykują kompetencje rodzicielskie matki:

To sprawia, że codzienne trudności wychowawcze kobiet są odbierane jako osobista porażka, podczas gdy te same wyzwania u ojców są romantyzowane. Zjawisko to trafnie opisuje też natemat.pl — ojcowie i matki nie są traktowani jednakowo: ojców chwalimy pod niebiosa nawet gdy są rodzicami niedzielnymi, matki obrywają za prawie wszystko, co robią.

Podwójne standardy zwiększają presję na matki, które czują, że każde ich potknięcie będzie oceniane surowiej niż ojców. Badania pokazują, że presja wywierana na mamy jest dziś większa niż kiedykolwiek — aż 70 proc. kobiet odczuwa poczucie winy i żal, niezależnie od tego, jak bardzo się stara. Może to prowadzić do stresu, obniżenia poczucia własnej wartości i poczucia niekompetencji, nawet jeśli działania matki są w pełni odpowiednie.

Dzieci obserwują te wzorce, ucząc się stereotypowych ról płciowych, które utrudniają równość w przyszłości. Co więcej, matki mają poczucie winy niezależnie od tego, jak bardzo się starają — społeczeństwo bezustannie sugeruje, że coś robią źle, niezależnie od ich wyborów i zaangażowania.

Społeczeństwo powinno uczyć równości w odbiorze rodziców i pokazywać, że trudne sytuacje wychowawcze są normalne dla każdej osoby opiekującej się dzieckiem. Warto pamiętać, że żyjemy w stygmatyzującym społeczeństwie, które matki wciąż traktuje jako problem, a ojców jako atut — i dopóki będziemy usprawiedliwiać te różnice stereotypami, nic się nie zmieni.

Media i reklamy mogą aktywnie przełamywać stereotypy, pokazując matki i ojców w realistycznych, codziennych wyzwaniach. Ważne jest również wspieranie kobiet w poczuciu własnej wartości i akceptacji naturalnych trudności rodzicielskich.

Każdy rodzic, niezależnie od płci, powinien być wspierany i doceniany za codzienne starania, a nie oceniany według stereotypów.