7 nieoczywistych korzyści ze wspólnych posiłków. Najwięcej zyskują nastolatki

Żyjemy w czasach, w których wszyscy pędzimy, mamy wiele spraw do załatwienia, zobowiązań i potrzeb. W codziennym pędzie łatwo uznać wspólny posiłek za coś, co można "olać" i zrezygnować z niego na rzecz np. posiłku przy komputerze. W wielu domach zdarza się, że każdy je w innym czasie, często przed ekranem, w biegu.

Tymczasem to właśnie te zwykłe, proste chwile przy stole mogą mieć ogromny wpływ na relacje w rodzinie – szczególnie wtedy, gdy dzieci dorastają i coraz bardziej oddalają się od świata domu. Dodatkowo mają też wpływ na samopoczucie, zdrowie psychiczne i emocje.

Wspólne jedzenie nie musi oznaczać idealnych, spokojnych obiadów jak z reklamy, na których wszyscy domownicy jedzą piękne wizualnie potrawy. Czasem chodzi to szybkie śniadanie w weekend, kolację między zajęciami albo wspólną pizzę w piątek wieczorem. Liczy się regularność i obecność – bycie razem, choćby przez choćby kilkanaście minut.

Oto 7 mniej oczywistych powodów, dla których warto pielęgnować ten zwyczaj przez wszystkie lata wychowywania dzieci – zwłaszcza gdy wchodzą w wiek nastoletni.

Nastolatki żyją w swoim świecie – szkoła, znajomi, media społecznościowe. Każdy ma swój plan dnia i własne sprawy. Wspólny posiłek często bywa jedyną chwilą, gdy cała rodzina spotyka się w jednym miejscu i czasie. Bez tego łatwo się mijać przez cały dzień, nawet mieszkając pod jednym dachem.

Nie trzeba specjalnych tematów ani poważnych, długich rozmów. Przy jedzeniu łatwiej zapytać: "Jak tam kłótnia z Hanią?" albo "Pani oddała ten sprawdzian z angielskiego?" (nawet jeśli z Librusa wiesz, że tak) i naprawdę usłyszeć odpowiedź, od której będziesz mogła wyjść do dalszej rozmowy. To właśnie przy takich codziennych, zwykłych wymianach zdań buduje się zaufanie i otwartość.

To naturalne, że nastolatki mniej potrzebują rodziców i więcej czasu spędzają poza domem lub w świecie online. Jednak regularne spotkania przy stole dają im poczucie, że rodzina jest stałym, bezpiecznym punktem odniesienia. Nawet jeśli tego nie mówią, takie rytuały są dla nich ważne.

Dzieci i młodzież, które jedzą z rodziną, częściej sięgają po zdrowsze jedzenie. Widzą, jak jedzą dorośli, próbują nowych potraw i rzadziej zastępują posiłki przypadkowymi przekąskami. To nauka przez obserwację, bez moralizowania.

Wspólny posiłek może działać jak codzienny "przystanek". To moment zatrzymania się po dniu pełnym obowiązków, szkoły, pracy i emocji. Nawet krótka chwila razem pomaga się wyciszyć i złapać oddech. To może być też moment "resetu" - przejścia od zawodowych i szkolnych obowiązków do trybu domowego i odpoczynku.

Przy stole dzieci uczą się, jak rozmawiać – nie tylko mówić o sobie, ale też słuchać innych, czekać na swoją kolej, reagować na czyjeś emocje. To kompetencje społeczne, które trudno wypracować przed ekranem.

Jeśli rozmowa przy stole jest codziennością, łatwiej zauważyć zmiany w zachowaniu dziecka. Nastolatek, który ma przestrzeń do mówienia, częściej podzieli się problemem – czasem mimochodem, bez wielkich zwierzeń. To właśnie te niezobowiązujące rozmowy budują poczucie bezpieczeństwa.

Warto pamiętać, że wspólny posiłek nie musi być codziennym, perfekcyjnie przygotowanym rytuałem. Czasem wystarczy kilka razy w tygodniu, jeśli wszyscy domownicy maja tyle obowiązków, że często się mijają w drzwiach domu. Ważniejsze od menu jest to, czy naprawdę jesteśmy razem – bez telefonów, telewizora i pośpiechu.

To prosty zwyczaj, który z biegiem lat przynosi duże efekty. Bo choć nastolatki często sprawiają wrażenie, że bardziej potrzebują świata poza domem, to właśnie takie codzienne momenty budują relację, do której będą wracać przez całe życie.

Źródło: parents.com