"Nie mam z kim siedzieć na przerwie" – słowa, które łamią serce rodzica. Jak mądrze pomóc dziecku?

Martwisz się, że twoje dziecko nie ma przyjaciół? Jest pewne ważne zdanie, które powinno wybrzmieć szczególnie mocno w głowach zmartwionych rodziców.

"Prawie każde dziecko w pewnym momencie będzie miało problemy z nawiązywaniem przyjaźni" – mówi dr Eileen Kennedy-Moore, psycholog w rozmowie z portalem goodhousekeeping.com.

Trudności w relacjach nie oznaczają bowiem od razu, że z dzieckiem "dzieje się coś złego". Czasem potrzeba po prostu więcej czasu albo znalezienia "swoich" ludzi.

Naturalnym odruchem rodzica jest pytanie: "Masz jakichś przyjaciół?" albo "Poznałeś dziś kogoś?". Niestety, takie pytania mogą wywoływać w nim poczucie porażki i wstydu.

Dr Kennedy-Moore radzi, by zamiast tego pytać szerzej:

"Co robiłeś na przerwie?" albo "Kto zwykle siedzi przy twoim stoliku na obiedzie?".

To pytania, które otwierają rozmowę i nie sugerują, że "coś jest nie tak".

Jeśli dziecko czuje się odrzucone, najważniejsze jest okazanie mu empatii.

"Kiedy nie czuje się akceptowane w szkole lub wśród rówieśników, ważne jest, aby wiedziało, że może wrócić do domu, gdzie będzie bezpieczne i akceptowane przez rodziców" – podkreśla psycholog.

Dziecko musi wiedzieć, że w domu nie musi udawać ani walczyć o uwagę.

Rodzice często zapominają, że nauczyciel widzi znacznie więcej.

"Nikt nie zna rozwoju dziecka lepiej niż nauczyciele, ponieważ widzą całą grupę dzieci w tym wieku" – mówi dr Kennedy-Moore.

Pedagog może podpowiedzieć, jak dziecko funkcjonuje w klasie i wskazać potencjalnego kolegę, z którym mogłoby złapać nić porozumienia. Czasem wystarczy drobna inicjatywa, by relacja zaczęła się rozwijać.

Jeśli trudności z nawiązywaniem przyjaźni utrzymują się długo, a dziecko bardzo przez to cierpi, warto rozważyć wsparcie terapeuty lub psychologa. Niektóre dzieci potrzebują dodatkowej nauki umiejętności społecznych. To wcale nie jest powód do wstydu, tylko inwestycja w ich przyszłość.

Źródło: goodhousekeeping.com