Intercyza dla 30-latków jest jak obrączki. "Potrzebujesz jej do ślubu i tyle"

Jeszcze kilkanaście lat temu słowo "intercyza" wywoływało konsternację. To był niemal afront i dowód braku zaufania. Dla niektórych wręcz cicha zapowiedź rozwodu jeszcze przed weselem.

Dziś intercyza coraz częściej pojawia się w rozmowach par, które mają po 28–35 lat, kredyty, własne firmy, mieszkania kupione przed ślubem, a czasem po prostu zdrowy lęk przed tym, co może przynieść życie. I co ważne – nie mówią o niej już tylko osoby znane z pierwszych stron gazet. Coraz częściej to zwykli, młodzi ludzie przyznają, że zdecydowali się na takie rozwiązanie.

Mam wrażenie, że kiedyś małżeństwo było bardziej instytucją społeczną niż partnerską umową dwóch dorosłych ludzi. W założeniu było "na zawsze", nawet jeśli nie dawało szczęścia i bolało, a intercyza była jak przyznanie się do porażki jeszcze przed startem.

Dziś małżeństwo coraz częściej jest świadomą decyzją dwóch osób, które wiedzą, że miłość to jedno, a życie – drugie. Że można się kochać i jednocześnie nie chcieć odpowiadać za cudze długi. Że można wierzyć w "na zawsze", ale nie udawać, że statystyki nie istnieją.

I może to właśnie jest najbardziej romantyczne w 2026 roku: że potrafimy mówić o miłości bez zamykania oczu na rzeczywistość.

O zdanie na temat intercyzy postanowiłam zapytać Marcina, który ma 35 lat. Pracuje jako dziennikarz, jest po ślubie i ma podpisaną rozdzielność majątkową.

Dodał: "nie miało to wpływu na nasz związek, to świadoma i dojrzała decyzja".

Gdy zapytałam, go, czy po podpisaniu intercyzy czuje ulgę lub większe poczucie kontroli nad finansami, odpowiedział mi, że "nie czuje różnicy".

"Tak po prostu trzeba było zrobić. To jak zakup kwiatów czy obrączek przed ślubem. Po prostu konieczna, normalna rzecz".

Tomek pracuje w branży rozrywkowej. Ma 33 lata, partnerkę i planuje w przyszłości podpisać intercyzę.

Jego zdaniem decyzja o podpisaniu intercyzy wynika głównie z jego doświadczeń zawodowych i obserwacji osób z branży rozrywkowej, w której sam pracuje.

Tomek dodał, że obserwując małżeństwa znajomych, dostrzegł, jak różnice w wkładzie finansowym czy codziennej pracy w domu, mogą komplikować podział majątku przy rozwodzie.

Zaznaczył, że intercyza to nie brak zaufania, lecz "zabezpieczenie przed sytuacjami losowymi, kiedy ktoś może wplątać się w hazard, uzależnienie czy inne problemy finansowe".

Tomek podkreśla też, że intercyza jest dla niego formą ochrony bytu i równoważenia tradycyjnych zasad wspólnoty majątkowej.

Według Tomka, podpisanie intercyzy nie wynika z braku wiary w partnerkę, ale z realistycznej oceny życia i możliwości zmian charakteru czy sytuacji partnera w przyszłości.

Gdy zapytałam go, jak jego partnerka zareagowała na jego plany, odpowiedział mi, że na początku miała pewne obiekcje wobec intercyzy.

Podkreślił jednak, że jego zdaniem nie jest to prawda.

Mój rozmówca dodał, że w jego opinii podpisanie intercyzy nie powinno negatywnie wpłynąć na jego relację z partnerką, choć wymaga to na pewno "pracy i rozmowy".

Jego zdaniem intercyza chroni przede wszystkim przed nieprzewidzianymi sytuacjami, gdy "jednej z tych osób odbije" lub "coś się wydarzy", co w realiach życia wielu Polaków wcale nie jest rzadkością.

Dodał, że w Polsce, gdzie wiele osób nosi w sobie traumy związane z DDA i trudne doświadczenia z dzieciństwa, ryzyko takich niespodziewanych zachowań w małżeństwie jest stosunkowo wysokie.

Podkreślił, że jego celem jest pokazanie powagi decyzji.

"To ma nas cementować. Jest to decyzja podejmowana z pozycji dojrzałości, a nie z pozycji egoizmu".

Jako przykład praktycznego podejścia podał sytuację związaną ze wspólnym kupnem samochodu, na które zdecydował się ze swoją partnerką.

Zaproponował także coroczne aktualizowanie aneksu do umowy.

Zajrzałam też na forum internetowe. To, co tam przeczytałam, pokazuje, jak bardzo zmieniły się czasy.

Pierwszy komentarz, który rzucił mi się w oczy, brzmiał:

"Jestem za. Choć każdy z nas zapewne chciałby, aby miłość trwała jak najdłużej, do końca życia... Nie jesteśmy jednak w stanie przewidzieć, jak ułoży się nasza przyszłość. Uważam, że jeśli ludzie się naprawdę kochają i szanują, to powinni spisać intercyzę. W przypadku rozstania unikną kłótni, dzielenia i licytowania".

Inna osoba pisze krótko i bez ceregieli:

"To najlepsza rzecz na świecie. Umiesz liczyć ? Licz na siebie!".

Brzmi brutalnie? Może, ale jednocześnie uczciwie, bo dzisiaj wiele osób wchodzi w małżeństwo nie jako "dwie połówki jabłka", ale jako dwie dorosłe, finansowo niezależne jednostki. Z własnym dorobkiem, oszczędnościami, zobowiązaniami. Z kredytem hipotecznym wziętym jeszcze przed poznaniem przyszłego męża czy żony.

Kiedyś to mężczyźni częściej nalegali na rozdzielność majątkową. Dziś w komentarzach wyraźnie wybrzmiewa kobiecy głos.

"Intercyza jest ok, jeśli kobieta ma dużo kasy to nawet jest to wskazane. Prawda jest taka, że faceci lecą na kasę, więc żeby nie zostać gołą w sensie finansowym, trzeba podpisać intercyzę, bo czasy się zmieniają".

Nie da się ukryć, że kobiety zarabiają więcej, mają swoje firmy i inwestują. Kupują mieszkania bez "męskiego wsparcia" i nie chcą w razie rozwodu zaczynać od zera.

Moja koleżanka, Iza ma 33 lata i jest rok po ślubie. Zapytałam ją wprost, dlaczego podpisała z mężem intercyzę.

"Intercyza to coś, nad czym nie zastanawiałam się nawet chwili, sama dobrze zarabiam, w związku układa nam się bardzo dobrze, ale wolę być zabezpieczona w każdej sytuacji. Intercyza powinna być OBLIGATORYJNA. To jest moje zdanie" – powiedziała mi.

Jeszcze dekadę temu takie słowo w kontekście intercyzy wywołałoby burzę.

Oczywiście nie wszyscy są zachwyceni wizją podpisania intercyzy. Wśród komentarzy znalazłam też taki głos:

"Jeżeli ludzie naprawdę się kochają, to raczej nie będą zaczynać wspólnego życia od głębokiego przekonania, że ukochany/ukochana będzie chciał nas okraść. Czyż nie?".

To jest pytanie, które wraca jak bumerang. Czy intercyza nie jest jednak założeniem czarnego scenariusza? Czy nie jest sygnałem: "nie ufam ci do końca"?

I tu pojawia się argument, który mnie osobiście przekonuje najbardziej. Patrycja Chabier, adwokatka rozwodowa z 16-letnim doświadczeniem, napisała:

Najbardziej zaskoczył mnie jednak ten komentarz:

To już zupełne odwrócenie narracji. Intercyza nie jest traktowana jako brak zaufania, ale jako test intencji.

Częściowo. Uważam, że miłość nie powinna być sprawdzianem z podpisywania dokumentów, ale rozumiem ten sposób myślenia. Dzisiaj wiele osób widziało rozwody swoich rodziców. Widzieli batalię o mieszkanie, samochód i oszczędności. To pokolenie dorastało w realiach, w których rozwód przestał być rzadkością.

Moja przyjaciółka Magda ma 35 lat i zgodziła się porozmawiać ze mną na temat swojej intercyzy.

"Ślub brałam w wieku 32 lat, od 3 lat jesteśmy małżeństwem, intercyza daje mi spokojną głowę, w razie, gdyby małżeństwo dobiegło końca. Naprawdę, dzięki temu śpię spokojniej".

I chyba w tym jednym zdaniu zawiera się sedno zmiany. "Spokojna głowa". Nie wielki majątek, nie nieufność czy chłód, tylko poczucie, że cokolwiek się wydarzy, nie będę musiała walczyć o własne bezpieczeństwo finansowe.

Z chwilą zawarcia małżeństwa automatycznie powstaje wspólność majątkowa. Oznacza to, że dochody i większość rzeczy nabytych po ślubie trafiają do wspólnego majątku. Intercyza pozwala te zasady zmienić.

W praktyce intercyza kojarzy się głównie z rozdzielnością majątkową. Po jej podpisaniu każdy z małżonków zarządza swoim majątkiem samodzielnie i odpowiada za własne zobowiązania.

Współczesne życie wiąże się z kredytami, działalnością gospodarczą i ryzykiem finansowym. Intercyza może chronić drugiego małżonka przed konsekwencjami cudzych długów.

Nie trzeba podejmować decyzji przed ceremonią. Umowę majątkową można zawrzeć również wiele lat po ślubie.

Intercyza obowiązuje od momentu podpisania. Nie usuwa wcześniejszych wspólnych zobowiązań ani nie cofa skutków już podjętych decyzji finansowych.

Umowa majątkowa małżeńska wymaga formy aktu notarialnego. Dokument sporządzony samodzielnie nie ma mocy prawnej.

W przypadku rozdzielności majątkowej wierzyciel co do zasady nie może sięgać do majątku drugiego małżonka za zobowiązania zaciągnięte samodzielnie.

Koszt zależał od momentu zawarcia umowy i sytuacji majątkowej:

Źródło: kobieta.wp.pl, gwiazdy.wp.pl, se.pl, forum.gazeta.pl, rozwod-i-podzial-majatku.pl