Kobiety pracują 37 godzin tygodniowo za darmo. Mężczyźni nie płacą im za tę nierówność

Polskie kobiety wykonują tyle pracy w domu i przy dzieciach, że gdyby państwo musiało ją opłacić, skarb państwa pękłby w szwach.

Analizy Eurostatu, Polskiego Instytutu Ekonomicznego (PIE), GUS i OECD pokazują, że aż 37 godzin tygodniowo kobiety poświęcają na obowiązki domowe i emocjonalne, podczas gdy mężczyźni średnio 22 godziny. To niewidzialna praca, która nie jest uwzględniana w tradycyjnych wskaźnikach ekonomicznych, a jej brak wynagrodzenia odbija się na bezpieczeństwie finansowym kobiet.

Praca emocjonalna to kolejny wymiar niewidzialnej pracy. Rose Hackman w książce pt. "Jak niewidzialna praca kształtuje nasze życie i jak poznać się na własnej sile" opisuje, że kobiety biorą odpowiedzialność za cudze emocje: uspokajają, pocieszają, tłumią własną złość. Skutki są wymierne: wypalenie, chroniczne zmęczenie i obniżona jakość życia.

Raport OECD pokazuje, że kobiety w Europie spędzają średnio 262 minuty dziennie na obowiązkach domowych, a mężczyźni – 141 minut.

Język, którym opisuje się obowiązki domowe, odzwierciedla nierówności.

"Mężczyźni pomagają w domu" – to fraza, która sugeruje, że domowe obowiązki należą przede wszystkim do kobiet, a jeśli mężczyzna robi coś w domu, to po prostu "pomaga".

Według PIE, w polskich rodzinach, w których oboje partnerzy pracują zawodowo tyle samo godzin, to kobiety wciąż odpowiadają za większość logistyki domowej, jak zakupy, wywiadówki czy szczepienia dzieci.

Efekty niewidzialnej pracy widać także na rynku pracy. Kobiety zarabiają mniej nie z powodu umiejętności, lecz z powodu Motherhood Penalty – utrudnień w karierze, pracy bliżej domu, niższych stawek i rzadziej podejmowanych stanowisk managerskich.

Dla porównania, ojciec świeżo po narodzinach dziecka zyskuje Fatherhood Premium – jego wartość na rynku pracy rośnie. Skorygowana luka płacowa w Polsce wynosi 12–21 proc., mimo że surowa różnica wynosi tylko 4,5–5 proc.

Niewidzialna praca kobiet to problem społeczny i gospodarczy. Codzienny wysiłek kobiet powinien być doceniany i widoczny, a stereotypy muszą przestać dyktować wartość ich pracy.

Dopóki tego nie zmienimy, miliony kobiet będą płaciły cenę za system, który ich nie zauważa.

Źródło: oko.press