Chłopcy nie potrzebują więcej lajków, tylko przyjaciół. 3 sposoby, które im w tym pomogą

Coraz więcej chłopców dorasta dziś w świecie, w którym relacje mierzy się liczbą obserwujących, a nie prawdziwymi rozmowami. Psychologowie alarmują, że wielu z nich boi się podejmować ryzyko społeczne, unika rozmów, a zamiast przyjaciół ma głównie znajomych z sieci.

Tymczasem umiejętność nawiązywania kontaktów i okazywania emocji to coś, czego można – i trzeba – ich nauczyć. To my, dorośli, powinniśmy pokazać im, że bliskość to nie słabość, a przyjaźń wymaga odwagi, empatii i zaangażowania.

Lori Oberbroeckling z Phoenix patrzyła, jak jej 12-letni syn Kaden próbuje umówić się z kolegami.

"Pisał SMS-y, ale nie wiedział, co dalej. "Musiałam pomóc mu zadać odpowiednie pytania, na przykład: 'Dokąd zmierzamy? Kto nas zabiera?'" – wspomina.

To proste, ale pokazuje, że wielu chłopcom brakuje dziś podstawowych umiejętności społecznych – takich, które dawniej zdobywali naturalnie, spotykając się na podwórku czy w szkole.

Według prof. Ioakima Boutakidisa z California State University chłopcy mają zwykle "mniejsze sieci społeczne i mniej wartościowych przyjaźni niż dziewczęta".

Jak tłumaczy dr Niobe Way z Uniwersytetu Nowojorskiego, "stworzyliśmy kulturę, która nie ceni umiejętności związanych z budowaniem więzi". A przecież – jak pokazują badania holenderskich naukowców opublikowane w "Journal of Adolescence" – dobra przyjaźń poprawia samopoczucie i poczucie własnej wartości chłopców w wieku 11–17 lat.

Socjolożka Janice McCabe z Dartmouth College wyróżnia trzy typy sieci społecznych:

Każdy typ ma swoje plusy i minusy – ważne, żeby dziecko rozumiało, jak funkcjonuje jego własna sieć.

"Ważne jest, aby mieć bliskich przyjaciół, z którymi można porozmawiać, i grupę osób, z którymi można wspólnie coś zrobić" – podkreśla McCabe.

Psycholog Mitch Prinstein z Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego dodaje, że liczy się jakość, a nie ilość przyjaciół.

Ponadto, eksperci przypominają, że najlepszym prezentem, jaki możemy dać synom, nie jest nowy smartfon, ale czas i przykład. Bo przyjaźni też trzeba się nauczyć – krok po kroku, tak jak kiedyś wiązania butów.

Źródło: edition.cnn.com