"Chciałaś mieć bachora, to teraz stój". Kiedy ciąża stała się przyzwoleniem na obrażanie innych?

Każda ciężarna ma w zanadrzu co najmniej kilka historii o tym, jak została zignorowana, bezczelnie olana, a nawet zwyzywana za to, że w ogóle raczyła się z wielkim brzuchem wyturlać się z domu. Kiedyś całkiem normalne było, że kobiecie, która spodziewa się dziecka, należy dla bezpieczeństwa jej i maluszka ustąpić miejsca siedzącego w komunikacji czy przepuścić w kolejce w sklepie, nie mówiąc o wizycie u lekarza.

Te czasy dawno minęły. Dziś trzeba edukować, by kogokolwiek było go stać na zwykły ludzki odruch. Należy tłumaczyć, jak bardzo niebezpieczna jest sytuacja, gdy kobieta straci równowagę w tramwaju. Co się może stać, gdy upadnie. Że inna osoba może ją uderzyć i może dojść do poważnych powikłań. Że ciąża to stan wyjątkowy i nie każda pani czuje się dobrze. A i zwykłe stanie w długiej kolejce może być trudne.

Dziś nastąpiło tak olbrzymie zafiksowanie na haśle "ciąża to nie choroba", że połowa uważa, że przyszła matka może brać spokojnie wziąć udział w triatlonie, a druga, że skoro chciała dziecka, to niech sobie radzi - wiedziała, jak jest. Empatia? Dobre wychowanie? Zapomnij! I wcale nie chodzi tu tylko o młodzież.

Dziś mamy festiwal licytacji, komu się bardziej należy, kto jest bardziej zmęczony, a kto bardziej ślepy. Wygrywa ten, co ma mocniejszy argument, bardziej rozpycha się łokciami i uparcie tkwi przy swoim zdaniu i to bez względu na wiek.

Jednak znieczulica i udawanie, że nie widzi się ciężarnej to jedno, a bezczelność to drugie. Nie chcesz ustąpić? To już lepiej udawaj, że podziwiasz widoki w metrze. Udawaj, że jesteś tak zaczytany w swym smartfonie, że nie widzisz kobiety w 9 miesiącu ciąży, która stoi obok. Bacznie podziwiaj szynkę w mięsnym, a na bazarze marchewkę, tak, by koniecznie ci umknęło, że za tobą stoi pani, która się spodziewa dziecka. Tylko błagam cię o jedno: nie odzywaj się!

Bo gorsze od udawania, że nie widzisz ciężarnej, są te "świetne" argumenty, które mają usprawiedliwić twoje postępowanie. Te wydumane teorie, dlaczego ciężarna ma stać i czekać, i w końcu te bezczelne wulgarne i prostackie słowa, które kierujesz, do kogoś to nosi w sobie nowe życie.

"Nikt nie kazał ci być w ciąży", "Chciałaś mieć bachora, to teraz stój", "Ciąża to nie choroba, ani ułomność", "Ja w ciąży stałam, to ty też możesz", "Pewnie na zwolnieniu jesteś, to masz czas i możesz sobie poczekać", "Ciąża? Chyba od 5 minut, brzucha założyć zapomniałaś", "Kobieta w ciąży to nie święta krowa"... teksty, które padają w kierunku przyszłych mam, można wymieniać niemalże bez końca. Są niegrzeczne, bezczelne i aroganckie.

Ich autor nie tylko nie ustępuje ciężarnej, ale i ją rani. Po takich słowach niejednej kobiecie trudno się otrząsnąć i przejść spokojnie do porządku dziennego. Hormony mają w tym z pewnością swój udział, ale to nie reakcja beksy, tylko człowieka, który ma uczucia i którego ktoś dotkliwie obraża. Od kiedy to ciąża stała się przyzwoleniem na obrażanie innych?

Dlatego, jeśli cisną ci się na usta takie słowa, milcz! I wstydź się, że w ogóle tak pomyślałeś!

Słyszysz, gdy ktoś tak mówi? Nie bądź obojętny proszę - reaguj! Bo ja wierzę, że to można jeszcze wszystko odkręcić. Wychować na nowo i sprawić, by ustępowanie, życzliwość i empatia były czymś absolutnie naturalnym i normalnym.