Zacznę od tego, że problem z agresją i złością dotyczy wszystkich dzieci. Zaryzykowałabym nawet stwierdzenie, że gdy dziecko się nie złości, to jest to sygnał ostrzegawczy, że dzieje się coś nietypowego. Każdy z nas przechodzi taki etap, gdy pojawiają się nowe emocje, wymagające nowych umiejętności radzenia sobie. Spróbujmy zrozumieć skąd bierze się agresja i złość. Poznajcie Julkę...
Ustaw MamaDu jako preferowane medium w GoogleCzy widzicie gdzie tkwi problem w rodzinie Julki? Zauważacie błąd popełniony przez jej rodziców? Ja widzę dwa. Pierwszy to ich reakcja. Zamiast skupić się na tym dlaczego nie wolno bić, skąd się bierze złość, czym jest i jak sobie z nią radzić, rodzice za każdym razem stosowali kary, na dodatek nieadekwatne do niepożądanego zachowania dziecka.
Po drugie, stosując te kary nie byli konsekwentni co spowodowało, że Julka wypracowała sobie mechanizm wymuszania. Wygląda to w ten sposób, że zamiast wkładać wysiłki w poradzenie sobie ze złością i sytuacją stresującą, ona skupiała wszystkie swoje w krzyk i agresję. Czy jest szansa dla tej rodziny? Czy ich relacje można naprawić? Oczywiście, że tak. I należy zacząć od razu.
Skąd bierze się krzyk dziecka? Krzyk ma różne funkcje. Może wyrażać emocje - złość, zdenerwowanie, frustrację, uczucie niesprawiedliwości, bunt lub po prostu gniew. Może być związany z etapem rozwoju i brakiem umiejętności rozumienia postępowania dorosłego. W pierwszych fazach rozwoju dzieci nie są w stanie myśleć altruistycznie, są skupione na sobie i na własnych potrzebach. To mija z wiekiem, więcej na ten temat możecie przeczytać w tekście o dziecięcym egoizmie.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!