"Dzieci jest wiele, leżą na korytarzach". Matka o wirusie, który jest niemal wszędzie

"W Wigilię trafiliśmy do szpitala z moim niedawno narodzonym synkiem. Diagnoza: RSV. Na oddziale leżą maluszki i starsze dzieci. W święta było ich tak wiele, że łóżka stały na korytarzu. Machamy sobie przez szyby w drzwiach. Większość tych malutkich dzieci leży pod tlenem…".

To fragment doświadczenia naszej redakcyjnej znajomej. Problem z zachorowaniami na RSV jest realny i poważny.

Syncytialny wirus oddechowy RSV wywołuje ostrą chorobę układu oddechowego u pacjentów w każdym wieku. Wirus RS jest najczęstszym czynnikiem etiologicznym odpowiedzialnym za rozwój zakażeń dolnych dróg oddechowych (zapalenie oskrzelików, odoskrzelowe zapalenie płuc) u niemowląt i małych dzieci. Ponad połowa niemowląt w 1. roku życia ulegnie zakażeniu tym wirusem, 90 proc. dzieci do 2. roku życia zachoruje przynajmniej raz, jednak nie u wszystkich dojdzie do rozwoju objawowego zakażenia*.

Jakie są objawy obecności wirusa?

Wiemy już, że choroba ma charakter samoograniczający się. U noworodków i niemowląt jednak RSV jest jedną z głównych przyczyn hospitalizacji.

Nie istnieje lek dedykowany wirusowi. W przypadku objawów lekarze są w stanie wdrożyć jedynie postępowanie objawowe.

Szacuje się, że zakażony może zakazić kolejne trzy osoby, z którymi miał kontakt. Okres wylęgania się wirusa jest stosunkowo krótki i wynosi średnio 4-6 dni. Przebycie zakażenia RSV nie daje trwałej odporności. Powtórne zakażenia są możliwe, z reguły jednak kolejnym razem choroba przebiega łagodniej.

Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że RSV odpowiada za ponad 60 proc. ostrych infekcji dróg oddechowych u niemowląt i małych dzieci na całym świecie!

W pierwszej fazie, przy delikatnym przebiegu zakażenia, dziecko powinno pozostać w domu. Warto, by:

Niezwykle ważna jest uważna obserwacja dziecka przez rodzica. Pojawienie się wysiłku oddechowego (ruch skrzydełek nosa podczas oddychania, wciąganie przestrzeni międzyżebrowych oraz dołków nad- i podobojczykowych, praca dodatkowych mięśni oddechowych, znacznie przyspieszony oddech), nieregularnego oddechu, trudności w karmieniu, to wyraźne znaki pogorszenia jego stanu.

Dziecko powinno być pod opieką lekarską, bez wyjątków.

U niemowląt i dzieci do 2. roku życia najczęstszą postacią tego zakażenia jest zapalenie oskrzelików. Choroba jest spowodowana ostrym stanem zapalnym nabłonka dolnych, drobnych dróg oddechowych (oskrzelików) z ich obrzękiem i martwicą. Towarzyszy temu zwiększona produkcja śluzu i skurcz oskrzeli. Powstają nacieki zapalne w miąższu płucnym i okolicy okołooskrzelowej. Złuszczony nabłonek i duża ilość śluzu powodują upośledzenie drożności oskrzelików.

To właśnie noworodki i niemowlęta najczęściej są pacjentami oddziałów dziecięcych w polskich szpitalach.

To one spędziły często swoje pierwsze święta w szpitalnych metalowych łóżeczkach…

Źródła: