Przedszkole jak szpital. Nauczycielka: "Połowa grupy nie może wyjść na plac przez alergię"

Ostatnio rozmawiałam z nauczycielkami w grupie mojego syna i prawie nie mogłam uwierzyć własnym uszom. "Połowa grupy nie może wyjść na plac zabaw przez alergię" – powiedziała wychowawczyni, kiedy spytałam (z czystej ciekawości, bez złośliwości), dlaczego siedzą całe dnie w sali, skoro jest taka ładna pogoda. W głosie wychowawczyni dało się wyczuć głównie zmęczenie i rezygnację.

Wyobrażam sobie, jak to jest dla nich codziennie: piękna wiosenna pogoda, świeże powietrze, część dzieci roznosi energia i dopytują, czy pójdą na spacer albo na plac zabaw pogra w piłkę. A panie muszą trzymać kilkulatki w sali, bo jedno kichnie, drugie ma czerwone i łzawiące oczy, trzecie smarka się bez końca.

Rozmowa szybko zeszła na konkretne liczby. W jednej grupie jest 25 dzieci, z czego aż 8 ma poważne objawy alergiczne. U niektórych dzieci to pierwszy rok takich dolegliwości, bo rodzice nie zgłosili alergii wcześniej przy zapisie, a i w poprzednich latach dzieciakom nic nie było.

Teraz jednak od kilku dni codziennie przychodzą do przedszkola ze swędzącymi oczami, które łzawią. Dzieciaki są zakatarzone, panie zwracają uwagę rodzicom i tak w kółko. Nikt przecież nie dostanie L4 z powodu alergii, ale te maluchy mogłyby dostać chociaż jakieś leki przeciwalergiczne od pediatry…

Wyobraźcie sobie nauczycielki w tej sytuacji. Z jednej strony chcą korzystać z wiosny, wychodzić z dziećmi na plac, do ogrodu, na spacery. Z drugiej – muszą uważać, by dzieci z alergią nie narażać na silne reakcje. "Czasem czuję się jak w szpitalu" – przyznała nauczycielka. I naprawdę, patrząc na jej zmęczoną twarz, nie było mi trudno jej uwierzyć.

To nie jest tylko kwestia kilku kichnięć. Silne reakcje alergiczne mogą prowadzić do problemów oddechowych, a przecież wiosna to czas pyłków, traw i kwitnących drzew. Co roku liczba dzieci z alergiami rośnie, a nauczyciele są pierwszą linią frontu. Z danych, o których pisze portal "Instant Doctor" alergie stały się już chorobą cywilizacyjną. "W samej Polsce na alergie choruje ok. 12 milionów osób – około 8 mln ma alergiczny nieżyt nosa, a 4 mln zmaga się z astmą" – czytamy.

Jako mama patrzę na to z dwóch stron: współczuję dzieciom, które nie mogą cieszyć się w pełni zabawą na dworze, ale i pedagogom, którzy codziennie muszą balansować między zachowanie bezpieczeństwa dla kilkulatków a ich potrzebą ruchu i świeżego powietrza.

Najtrudniejsze jest to, że dzieci w przedszkolu często przebywają po 8-9 godzin, a leki na alergię (np. krople do oczu) należałoby podawać częściej. Nauczyciele nie mają jednak prawa podawać ich swoim podopiecznym. I mimo że wiosna kusi słońcem i ciepłem, dzieci spędzają wiele godzin w sali, ograniczając ruch i swobodę.

To pokazuje, jak bardzo potrzebne jest zgłaszanie alergii przy zapisie do przedszkola. Ale też – jak trudna jest praca nauczycieli, którzy stają się prawie pielęgniarkami, nawet jeśli nie mają medycznego przygotowania. Patrząc na to z boku, trudno nie poczuć szacunku i wdzięczności.

Wiosna, jak widać, to również czas wyzwań – dla dzieci z alergią, dla rodziców, którzy nie zawsze wiedzą, jak trudna jest sytuacja w grupie, i dla nauczycielek, które codziennie z obserwują, jak mali alergicy radzą sobie wśród rówieśników.

Warto przy tym pamiętać, że alergie u dzieci nie są już rzadkością. Pediatrzy i alergolodzy alarmują, że coraz więcej maluchów reaguje na pyłki traw, drzew, kurz czy roztocza. Objawy mogą być różne – od łzawienia i kichania, przez katar, aż po poważniejsze problemy oddechowe, a w skrajnych przypadkach konieczna jest interwencja medyczna.

Dla nauczycieli oznacza to konieczność ciągłej obserwacji każdego dziecka, szybkie reagowanie w razie pogorszenia stanu zdrowia i ograniczanie aktywności na świeżym powietrzu, nawet gdy dzieci bardzo tego potrzebują. Praca pedagoga w takich warunkach to ciągłe napięcie i stres.

Dlatego tak istotne jest, aby rodzice już przy zapisie informowali o alergiach, a przedszkola mogły przygotować odpowiednie procedury bezpieczeństwa – inaczej codzienna opieka staje się nie tylko trudna, ale i stresująca zarówno dla dzieci, jak i dla personelu.

Źródło: instantdoctor.pl