Czy moja mała córeczka właśnie staje się nastolatką? 7 sygnałów, na których nie możesz przegapić

Sprytne mamy mogą dostrzec, że ta mała dziewczynka, która do tej pory była zakochana w jednorożcach i tiulu, właśnie staje się nastolatką, jeśli:

Gwałtowny wzrost hormonów może prowadzić do nieoczekiwanych wahań nastroju lub płaczu w zasadzie bez powodu. Silne emocje mogą dezorientować, jednak nie szukaj przyczyny, czasami płacz to najlepszy sposób, by dać ukojenie buzującym emocjom. To, co możesz zrobić, to pomóc zrozumieć córce, że w jej organizmie zachodzą duże zmiany, a hormony mogą wywoływać nieoczekiwane emocje. Warto również zachęcić ją do aktywności fizycznej. Dzięki temu może podnieść poziom endorfin poprawiających nastój.

Mała dziewczynka, która uwielbiała siadać na kolanach i się przytulać, nagle nie chce z tobą iść nawet za rękę. Częściej chce przebywać sama w pokoju, a do koleżanki chce, by tylko ją podrzucić (broń Boże nie odprowadzać do drzwi). Rosnąca potrzeba niezależności oznacza, że nie potrzebuje już tak bardzo fizycznego kontaktu, którego tak pragnęła jako małe dziecko. Choć będzie to najpewniej bardzo trudne dla ciebie, pozwól jej na więcej niezależności. Nie zmuszaj do fizycznego kontaktu, gdy nie ma na to ochoty. Ale pokaż, że jakby co zawsze jesteś obok. Gdy ma ochotę na bliskość, nie wypominaj, że wczoraj tego nie chciała.

Nagle twoja gadatliwa córeczka zaczyna się mniej z tobą dzielić tym, co u niej słychać, lub wręcz odwrotnie - powściągliwe dziecko nagle staje się bardziej rozmowne? Reguła jest jedna - "rozmawiaj ze mną, ale tylko na moich warunkach". Kiedy zaczyna mówić, zatrzymaj się, słuchaj, niech czuje twoją obecność, gdy się otwiera przed tobą. Nawet jeśli jesteś zajęta, stwórz bezpieczną przestrzeń i utwierdź ją, że zawsze masz dla niej czas i zawsze może do ciebie przyjść z każdym problemem.

Może to się przejawiać nie tylko w stanowczym wyrażaniu swojego zdania, ale także większą kłótliwością w obronie swoich opinii (które mogą być dość zmienne). Gdy sama zmaga się ze swoimi myślami, może czasem nawet powiedzieć coś szokującego, tylko po to, by zobaczyć twoją reakcję. Do tej pory dziecko przyjmowało zazwyczaj twoje zdanie. To już przeszłość. Naucz się słuchać z szacunkiem i ucz tego dziecko. Macie szanse wypracować dialog, dochodzić do kompromisów, przy jednoczesnym szacunku do siebie.

Nie chce byś wchodziła do łazienki czy przebieralni w sklepie. Szuka prywatności. Stawia granice swojej osobistej przestrzeni także przed tobą. Szanuj to i ucz, że powinna tego oczekiwać od innych, ma do tego pełne prawo.

Nagle spódniczki z falbankami to największa kara, a o sukienkach nie ma co wspominać. Staranie dobiera elementy garderoby, zwraca uwagę na uczesanie (które nie może być zbyt dziecinne), a także pyta o makijaż. Pomóż córce dobierać ubrania nie tylko te, które są aktualnie modne. Ucz, które są odpowiednie dla jej wieku czy do okazji.

Zaczęła większą uwagę przykładać do tego, czy ubranie jest zniszczone lub poplamione, czy ma porządek na biurku lub w szafie. Próbuje sama planować swój wolny czas. Pokaż córce jak planować pracę np. przy pomocy planera. Jak segregować mądrze rzeczy i samodzielnie robić porządki.