4 zdania, które ciągle słyszy tak zwana "singielka"

Ulubiony tekst wujka, cioci lub dziadków, z zawoalowanym pytaniem o potencjalnego kandydata na męża. Jakby wesele rzeczywiście było konieczne i do szczęścia niezbędne. W dzisiejszych czasach, gdy życie bez ślubu nie budzi juz oburzenia i pary żyjące w konkubinacie to codzienność, tekst o weselu jest nie tylko wkurzający, ale wręcz passe. Poza tym każdy, kto widział film Smarzowskiego wie, że amerykański sen o białej sukni i gołębiach latających nad ołtarzem nie pasuje do polskiego krajobrazu.

Jasne, singielka ma dużo więcej czasu dla siebie niż matka dwójki dzieci, ale nie oznacza to, że po pracy leży do góry brzuchem i wcina chipsy oglądając seriale, a w pracy chętnie weźmie dodatkowe obowiązki lub wyręczy w nich koleżankę. Ma tyle samo czasu, co każdy, po prostu poświęca go na inne rzeczy, nie zawsze związane z jej przyjemnościami. Poza tym wbrew pozorom i telewizyjnym stereotypom, mimo iż ktoś jest singlem nie oznacza to, że spotyka się codziennie na plotkach w kawiarni, ma wypasione mieszkanie i osobistego trenera, a u kosmetyczki bywa dwa razy w tygodniu. Naprawdę, nie ma tutaj powodu do zazdrości.

Tak, bo singiel to taki wesoły człowiek żyjący w krainie magii, który trzyma sztamę z dobrą wróżką i ma nielimitowany dostęp do dóbr wszelakich. Osobiście - nie cierpię takich komentarzy, nie mówiąc już o tym, że wytykanie braku rodziny jest mało empatyczne, nietaktowne i w złym tonie. Każdy ma jakieś swoje demony w szafie, problemy, z którymi się boryka, a bycie singlem nie zawsze jest kwestią wyboru i chęci podkreślenia swojej niezależności i postawy feministycznej. Poproszę o brak spokoju. Poproszę o zamieszanie. O zasmarkane i marudne dzieci, faceta, na którego będę narzekać, wielkie wakacyjne bagaże, pięć pralek tygodniowo i codzienne zakupy. Poproszę, błagam wręcz, o brak takich komentarzy.