![Fot. Pixabay / [url=https://pixabay.com/pl/rodzina-w-wolnym-piknik-brunch-771720/]HebiFot[/url] / [url=http://bit.ly/CC0-PD]CC0 Public Domain[/url]](https://m.mamadu.pl/3de64d67e063ae4050492515c40d3f6b,1920,0,0,0.webp)
Na pewno spotkaliście się z pojęciem rodziny "patchworkowej". Jeśli nie w najbliższym otoczeniu, to wśród znajomych macie kogoś, kto wychowuje dziecko partnera lub po rozpadzie swojego związku mieszka ze swoim dzieckiem i nowym "ukochanym". Może sami jesteście w takiej sytuacji? Rodzina zrekonstruowana, bo tak ją nazywamy fachowo, to ogromne wyzwanie dla wszystkich jej członków i test dojrzałości dla tych, dorosłych.
Sytuacja staje się bardzo skomplikowana. Z punktu widzenia dziecka wygląda to teraz tak: jest mama, tata, partner mamy, partnerka taty, nowe "rodzeństwo" i często podwójna ilość babć i dziadków. Dodaj do tego nowe miejsce zamieszkania, czasem nowe przedszkole, czy szkołę. W głowie malucha powstaje tysiące pytań, rośnie poczucie zagrożenia. By pomóc dziecku oswoić się z nowymi okolicznościami, planując założenie nowej rodziny weź sobie do serca kilka rad.
Z badań naukowych wynika, że rozwód, tak jak śmierć bliskiej osoby, to jedno z najbardziej stresogennych wydarzeń w życiu dorosłego człowieka. Zapewne długo dojrzewałeś do decyzji o rozstaniu, nie oczekuj więc od dziecka, że ono poradzi sobie z tą sytuacją sprawniej i z otwartymi ramionami przywita Twojego nowego partnera. Zdajesz sobie sprawę, jak wielkie emocje przeżywa?
Bardzo ważna jest tu współpraca rodziców i ich świadomość, że choć się rozstali, przestali się kochać czy wręcz nie mogą na siebie patrzeć, przy dziecku powinni okazywać sobie zawsze szacunek.
![Fot. Pixabay / [url=http://bit.ly/1HUeNzJ]Pezibear[/url] / [url=http://bit.ly/CC0-PD]CC0 Public Domain[/url]](https://m.mamadu.pl/a06bf1b4db3263456946b78e7438b959,1920,0,0,0.webp)
Ustalcie jakąś odpowiadającą wszystkim formę. Dziecko dobrze wie, kto jest jego mamą, a kto tatą i nie wolno narzucać mu takiej decyzji "odgórnie". Jeśli kiedyś samo wyjdzie z taką inicjatywą, oznacza to duży sukces i świadczy o prawdziwej akceptacji nowego członka rodziny. Brawo dla Was!
Nie próbuj zastępować matki czy ojca, którą dziecko przecież ma. Tworzycie nową rodzinę, jesteś teraz odpowiedzialna/odpowiedzialny za dziecko, ale nie powinieneś ingerować "z marszu" w rozwiązywanie problemów ani krytykować metod wychowawczych partnerki. Cierpliwie czekaj, wspieraj i dyskretnie dziel się swoimi pedagogicznymi sugestiami. Nadejdzie moment, w którym w naturalny sposób przejmiesz funkcje "wychowawcy".
To trudne. Bardzo chcesz by dziecko Cię szybko zaakceptowało, próbujesz je "przekupić"? Zabierasz na ciastka, ofiarowujesz prezenty? Zadaj sobie pytanie: Czy jestem w tym szczery/szczera? No dobrze, może przełamiesz pierwsze lody. Ale czy zbudujesz prawdziwy autorytet? O wiele więcej zyskasz przejawiając szczere zainteresowanie maluchem. I jeszcze jedno – daj sobie czas, by się do "przybranego" dziecka prawdziwie przywiązać, pokochać je jak własne. "Nic na siłę" – oto złota zasada Waszych relacji.
![Fot. Pixabay / [url=http://bit.ly/1OoaIHS]rudyanderson[/url] / [url=http://bit.ly/CC0-PD]CC0 Public Domain[/url]](https://m.mamadu.pl/c7ea050a1f87b20b2c845cdfc8194b3a,1920,0,0,0.webp)
To wydaje się oczywiste, prawda? Niestety, rzeczywistość bywa różna. Zwłaszcza w rodzinach, gdy razem z nowym parterem dostajemy „w pakiecie” dzieci w wieku dojrzewania, o konflikty nie trudno. Na sprzeczki między "przybranym" rodzeństwem staraj się zawsze patrzeć obiektywnie. Nie broń swoich "aniołków", podsuwaj rozsądne rozwiązania, daj każdemu przedstawić swój punkt widzenia. Rozmawiaj i pytaj o źródło problemów.
Dziś już raczej nie zostajemy ze sobą "dla dobra dzieci", a rozwód stał się czymś powszechnym. Nie chcemy tkwić w "nieszczęśliwych" związkach, wiedząc, że i nasze dzieci w takiej rodzinie cierpią. Zadbajmy o to, by zmiany, jakie przyjdzie im zaakceptować, nowe okoliczności i sytuacje były czymś z czego będą mogły czerpać pozytywne doświadczenia. Jesteśmy im to winni - w końcu ponoszą konsekwencje naszych błędów.
