Co to znaczy asertywnie rozmawiać z drugim rodzicem o sprawach wspólnych dzieci?

Tak więc w przypadku Twojej relacji z drugim rodzicem, oznacza to pozytywne nastawienie do niego(niej) mimo wszystko, hm … wiem, że to może być czasem trudne. Chodzi o to, czy umiesz wznieść się ponad personalne animozje. W konsekwencji asertywność wyraża się w takim rozmawianiu z drugim rodzicem, który pokazuje jednoznacznie własne stanowisko w danej sprawie a także stanowi obronę kiedy rozmówca próbuje Cię atakować, krytykować, narzucać swoje zdanie albo w inny sposób manipulować. Odnosząc to do Twojego kontaktu z drugim rodzicem oznacza to, że:
• wyjaśniasz (udzielasz informacji) bez nadmiernego tłumaczenia
• używasz tzw. komunikatów JA – czyli mówisz od siebie, wypowiedzi typu: „Uważam, że…”, „Nie zgadzam się na…”, „Jestem zaskoczona, że….”itd.
• odnosisz się do zachowania rodzica (im bardziej konkretnie, tym lepiej), a nie do tego jaki jest (jako człowiek, rodzic)
• nie dajesz się sprowokować w sytuacji „wycieczek osobistych” ze strony rodzica
Pamiętaj też o spójności między w tym co mówisz z tym, co widać i słychać – czyli mówisz głosem stanowczym i spokojnym, spokojem w wyrazie twarzy a Twoje gesty oddają to, co mówisz (nie oznacza to oczywiście zakazu gestykulacji). Chodzi o taką gestykulację, która jest zgodna z tym, co mówisz i wspiera przekaz słowny. Na nic zda się wypowiedź asertywnie skonstruowana typu: „Mam inne zdanie na ten temat” , jeśli wypowiesz ją „z pianą na ustach”, krzyczącym tonem głosu i z zaciśniętymi pięściami.

więcej porad na www.wspolnedzieci.pl