POLISZE BEZ SWETERA

Jesteśmy w parku.
Wijąc się wśród liści słyszę znajome dźwięki.
Rozmawiają dwie kobiety. Obok dwójka dzieci.

- Tak, tak, to ta Beata, którą spotkałam na szpilplacu* - mówi jedna z nich.
- Oooddaj, oooooddaj! - krzyczy chłopiec.
- Nie ciąg, nie ciąg go! - mówiąca macha ręką.
Jednym okiem szukam kasztanów, drugim podsłuchuję :)
- Aaaa, to mooooje! - chłopcy zaczynają wyrywać sobie kasztany.
- Ona już była w arbajtsamcie**, i oni, i oni powiedzieli, że... Nie ciąg mówiłam!- kobieta powiewa swetrem w kierunku chłopców.
Wstają.
- Ubieraj swetr***! Idziemy! - druga usiłuje owinąć chłopca polarem.
- A dostała jakieś absagi****? - pyta pierwsza z niepokojem.

- Muniu? - G.pyta tajnym szeptem.
- Uhm? - podglądam akcje ze "sweterem".
- Czy oni mówią po polsku? - G.patrzy pytająco.
- Nie.

Pozdrawiam
Kura bez swetera, bo nie ma wiatera

PS
To jest kąśliwy wpis. 
Musiałam, bo "czasami człowiek musi, inaczej się udusi" (to z piosenki "Śpiewać każdy może", wykonanie Jerzy Stuhr).
*szpilplac - po niemiecku Spielplatz - plac zabaw
**arbajtsamt - po niemiecku Arbeitsamt - urząd pracy
****absaga (a może absag, kto to wie) - po niemiecku Absage - odmowa
*** Nie można ubrać swetera. To nie jest choinka. Więcej na stronie poradni językowej PWN.