O autorze
Ciocia Aga - zawodowo i całkiem prywatnie dla dwójki cudnych dzieciaków. Spotkać można ją w jednym z poznańskich przedszkoli, gdzie pracuje od kilku lat, na basenie lub ścieżce rowerowej. Czyta dużo, bo nie chce być statystycznym Polakiem, nie ma telewizora ani samochodu, za to ma swój blog oraz profil na facebooku

Jak nauczyć dziecko szacunku? Będziecie zaskoczeni - nie wystarczy zwykłe, dobre wychowanie

Pixabay/ AdinaVoicu
Każdy z nas chce by inni zwracali się do nas życzliwie, grzecznie i z poszanowaniem naszych praw, czyli by odnosili się do nas z szacunkiem. Potrafimy wyczuć, gdy ktoś traktuje nas inaczej - krytycznie, z lekceważeniem, z ironią. Czujemy się wtedy źle, jesteśmy urażeni, nasza godność cierpi. Szacunek jest podstawą wszystkich innych wartości moralnych, bo bez niego trudno jest mówić o sprawiedliwości, prawdzie, przyjaźni czy miłości.


Szacunek to nic innego jak szanowanie godności innych ludzi i własnej, troska o czyjeś dobro i uczucia, grzeczność wyrażona naszym zachowaniem i słowami. Choć współcześnie dobre maniery i życzliwość są mało popularne, to warto wpajać je dzieciakom od najmłodszych lat. Nie jest to łatwe, ponieważ aby przekazać maluchom wartości, sami musimy się nimi kierować i stanowić przykład do naśladowania. Dzieci są jak walizka - to z niej wyjmiesz, co do niej włożysz.


Szanuj innych
Ile razy zdarzyło ci się plotkować przy dziecku i niepochlebnie o kimś wyrażać? A ile razy przeklinałeś jadących przed tobą kierowców i nie przebierałeś wtedy w słowach? Tłumaczenie, że twoja pociecha jest jeszcze mała i nic nie rozumie nie ma sensu - nie trzeba przecież rozumieć, by jakieś zachowanie powtórzyć. Dzieci widzą i słyszą dużo więcej niż dorosłym się wydaje i niestety, chłoną nasze słowa i zachowania niczym gąbka. Każdy, bez względu na to kim jest, co robi i skąd pochodzi, ma swoją godność i zasługuje na szacunek. Nawet jeśli zajechał ci drogę.


Nie ignoruj cudzych potrzeb i uczuć
Nie żyjemy na świecie sami i musimy liczyć się z innymi: z domownikami, kolegami, współpracownikami, ludźmi mijanymi na ulicy. Bardzo ważne jest, by dziecko miało tego świadomość. Uczmy ich, że należy dbać o cudze dobro i pracę, a własnymi działaniami nie możemy robić nikomu kłopotu czy wprawiać w zakłopotanie. Chodzi o bardzo proste rzeczy, np. nie hałasowanie podczas czyjegoś odpoczynku, pozostawianie po sobie porządku, oddawanie pożyczonych rzeczy w dobrym stanie, nie zaglądanie do cudzej korespondencji, torebki, czy szuflady bez pozwolenia, słuchanie wypowiedzi bez przerywania. Empatia jest podstawą naszego człowieczeństwa i w pewnym wieku (od ok. 7 r.ż) dziecko powinno stopniowo pozbywać się swojego naturalnego egocentryzmu i nabyć umiejętność wczucia się w położenie innej osoby.
Traktuj swoje dziecko z szacunkiem
Twoje dziecko to mały człowiek, który ma swoje prawa - jeśli chcesz by szanował innych sam musisz odnosić się do niego z szacunkiem. To, że ktoś ma cztery lata nie znaczy, że można go traktować przedmiotowo i nie liczyć się z jego potrzebami. Pozwól dziecku na wyrażanie swoich uczuć i myśli, słuchaj go uważnie, nie bądź niczym treser lub surowy generał. Nie wszystko musi być jak w zegarku - każdy ma prawo do gorszego dnia, złego humoru i zmęczenia, nawet najlepszym zdarzają się błędy i potknięcia. Życzliwość, uwaga, akceptacja i zrozumienie są kluczem do okazania innym szacunku. Naganne jest wyzywanie dziecka, przyklejanie mu etykiety "głupka", "lenia", "niezdary" czy "ofiary losu", a także bicie, szarpanie i kary cielesne - takie zachowania są wręcz karalne.


Bądź uczciwy
"Warto być uczciwym, choć nie zawsze się to opłaca. Opłaca się być nieuczciwym, ale nie warto" powiedział kiedyś profesor Bartoszewski. I trudno się z tym nie zgodzić - uczciwość jest bardzo trudna, bo czasami po prostu łatwiej i szybciej jest nam pójść na skróty. Ale życie z wyrzutami sumienia wcale nie jest takie przyjemne. Naukę uczciwości zacznijmy od dotrzymywania danego słowa, wywiązywania się ze złożonych obietnic i szczerości, nawet wtedy, gdy wygodniej byłoby nam skłamać. Ale nie chodzi tutaj o wymagania wobec dziecka - wymagać musimy przede wszystkim od samych siebie. Jeśli mówimy dziecku, ze w weekend pójdziemy do kina, to nie udawajmy później, że takie zdanie nie padło. Jeśli obiecujemy, że z przedszkola odbierzemy je wcześniej, to bądźmy na czas - dziecko pamięta i niecierpliwie czeka. Takie z pozoru niewinne sytuacje znaczą dla niego bardzo wiele.

Wzmacniaj poczucie własnej wartości dziecka
Aby lubić innych i zachowywać się wobec nich życzliwie, trzeba najpierw polubić samego siebie. Człowiek pewny siebie i swojej wartości nie będzie miał potrzeby, by kompleksy wyładowywać na innych. Aby podnieść samoocenę dziecka otocz go miłością i akceptacją, stosuj pochwały i wspieraj w rozwijaniu indywidualnych zdolności i umiejętności. Naucz go także, jak radzić sobie z problemami - nic nie daje większej motywacji i wiary we własne siły niż pokonanie napotykanych trudności.

Rozmawiaj, tłumacz, wyjaśniaj

Pamiętaj, że dzieci dopiero uczą się świata i potrzebują mądrego, cierpliwego przewodnika. Rozmawiaj z nim jak najczęściej i nie bój się nawet trudnych tematów- lepiej wyjaśnić mu na spokojnie niż zostawić to kolegom lub innym osobom . Kolory skóry, niepełnosprawność, różnice kulturowe, seksualność, odmienne tradycje i zwyczaje, religie świata to coś, od czego nie uciekniemy. Społeczeństwa stają się multikulturowe, a współczesny świat jest wielobarwny, jednak bez względu na wszystko każdy z jego odcieni zasługuje na szacunek, nawet jeśli jest zupełnie inny niż my sami.

Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie

Oceń ten artykuł:

Trwa ładowanie komentarzy...