"Mamo, dlaczego Jasio ma siusiaka?". Wiesz co robić, gdy przedszkolak interesuje się nagością?

Ja- chłopiec, ty- dziewczynka
Zainteresowanie dziecka różnicami między płciami i sprawami seksualnymi może być dla dorosłych kłopotliwym tematem i wielu z nich chętnie uniknęłoby trudnych rozmów i tłumaczeń. Ale nie taki diabeł straszny, jak go malują! Nie od razu trzeba (ba, nawet nie można!) wtajemniczać dzieciaki w szczegóły związane z budową anatomiczną, rozmnażaniem i życiem seksualnym. Na szczęście dla rodziców, wiedza przekazywana dzieciom na początku ich zainteresowania jest bardzo ogólna i nie powinna nikogo zawstydzić.

Pomiędzy drugim a trzecim rokiem życia dzieci zauważają różnice między chłopcami a dziewczynkami i zaczynają interesować się inną pozycją zajmowaną w toalecie. Pamiętam, że mój bratanek mając trzy lata uświadamiał mnie, że chłopaki siusiają na stojąco, a dziewczyny na siedząco, pupą - o nic więcej wówczas nie pytał, bo taka wiedza w zupełności mu wtedy wystarczała. Trzylatki mogą też interesować się niemowlakami i tym, skąd biorą się takie maluchy. Zazwyczaj wystarczy powiedzieć wtedy, że z brzucha mamy lub ze szpitala. Czterolatki mogą już pytać o to, jak dzidziuś wydostaje się z brzucha mamy. W tym wieku dzieci są bardzo zainteresowane pępkiem, a najlepsze żarty dotyczą wydalania - wystarczy słowo "kupa" lub "pupa" by grupa przedszkolaków zanosiła się ze śmiechu.

Pięciolatki dobrze już wiedzą, czym różni się chłopiec od dziewczynki i mogą nawet bawić się w pokazywanie tego, co znajduje się pod majtkami. Jeśli nadarzy się odpowiednia okazja, chętnie pobawią się w lekarza - z zastrzykami na gołą pupę włącznie. Ale spokojnie - takie zabawy są zupełnie naturalne i spontaniczne, nie powinniśmy reagować zbyt nerwowo i niepokoić się. Najstarsze przedszkolaki są też zaciekawione rolą mamy i taty, mogą bawić się w rodzinę, dom, posiadanie własnych dzieci i zadawać pytania z tym związane. Pięć lat to także okres, gdy dzieci zaczynają być wstydliwe i mogą odmówić np. publicznego przebierania się w szatni.

Masturbacja dziecięca- czy to normalne?
Okres przedszkolny to czas, w którym niektóre dzieci mogą zacząć eksperymentować z własnym ciałem. Dotykają się, odkrywają przyjemność, jaką daje im autoerotyzm i zaspokajają w ten sposób swoje potrzeby, rozładowują napięcie emocjonalne, znajdują spokój i ukojenie nerwów. Masturbacja dziecięca to bardzo trudny do przyjęcia temat dla rodziców, zazwyczaj niepokoją się, wstydzą, nie wiedzą, w jaki sposób reagować na pocieranie i dotykanie intymnych części ciała przez ich dziecko.

Przede wszystkim należy sobie uświadomić, że dla dziecka onanizowanie się nie jest czynnością seksualną, a jedynie sposobem na uspokojenie się i pozbycie napięcia. Jedne dzieci ssą kciuk, inne obgryzają paznokcie, a jeszcze inne znajdą ukojenie w masturbacji. Czasami dzieci przypadkiem, np. w czasie kąpieli, odkrywają, że zabawa narządami płciowymi daje im przyjemność. Najważniejsze, by reagować na takie zachowanie spokojem, nie karać, nie krzyczeć i nie zawstydzać dziecka. Wzbudzenie poczucia winy, bicie po rączkach czy wrzaski nie rozwiążą problemu - dziecko najprawdopodobniej nie będzie wiedziało, o co nam chodzi, przecież nikomu nie zrobiło żadnej krzywdy.

Najczęściej masturbacja pojawia się w momentach nudy, przy leżakowaniu w przedszkolu i mija wraz z wiekiem, należy po prostu poczekać, aż okres autoerotyzmu minie. Można spróbować odciągnąć uwagę dziecka, zaproponować jakieś ciekawe aktywności i atrakcyjne zajęcia, ale na sam akt nie zwracać zbytniej uwagi. Jeśli jesteśmy bardzo zaniepokojeni lub dziecko masturbuje się nawet przy zabawie, rozmowie, oglądaniu bajek, w sytuacjach publicznych, warto porozmawiać o tym ze specjalistą.

Pierwsze miłości przedszkolaków
Przedszkole to czas, w którym często dzieciaki poznają smak pierwszej miłości i pierwszych pocałunków. Zauroczenia zdarzają się bardzo często - jedne trwają dłużej, inne krócej. Dzieciaki wybierają sobie mężów i żony, często nawet więcej niż prawo pozwala. Nie przejmujcie się też, jeśli wasz syn "zakocha się" w koledze, a córka będzie całować koleżankę - to jeszcze zbyt wcześnie by wnioskować o ich prawdziwych preferencjach seksualnych, raczej jest to oznaka dużej sympatii wobec dziecka z grupy.

Większości zachowań związanych z takim zauroczeniem dzieciaki przejmują od rodziców - jeśli w domu widzą, że mama i tata przytulają się, całują, trzymają za ręce, to chcą takie zachowania powtórzyć w przedszkolu. To fantastyczny czas na to, by nauczyć ich postępowania wobec tej drugiej osoby. Moje przedszkolaki rysują dla siebie laurki, piszą koślawymi literami imiona wybranków, a nawet wyznania miłosne i kłócą się o to, kto ma iść dzisiaj w parze z Hanką czy Stefanem. Z uśmiechem opowiadam takie historie ich rodzicom, rozwiązuję spory pomiędzy zakochanymi i pocieszam, gdy dojdzie do "zdrady" i złamania serca. A potem i tak dowiaduję się przypadkiem, że gdy ciocia Aga nie patrzy, to całują się w kolejce do łazienki.

Zainteresowanie dzieci płcią przeciwną i sferą seksualną ciągle się zmienia. Niektóre dzieci wykazują mocniejsze zainteresowania seksualne, inne słabsze. Raz ich ciekawość jest wzmożona i zadają dorosłym wiele pytań, kiedy indziej nie interesują się tym w ogóle. Ważne, by rozmawiać z nimi szczerze, dostosować informacje do ich wieku i potrzeb i nie martwić się rozbieranymi zabawami i pierwszymi miłościami - to jak najbardziej normalne i naturalne zjawisko.