"Niektórzy oddaliby wszystko za jeden dzień". Kampania, którą udostępniają nawet gwiazdy

W ubiegłym roku aż 2 tysiące dzieci próbowało się zabić. 500 z nich nie udało się uratować. Tyle samo dzieci ginie rocznie w wypadkach samochodowych. Szacuje się, że 1 dziecko na 10 miewa myśli samobójcze.

Kampania "Jeden dzień..." ma pokazać rodzicom dzieci i nastolatków, że główną rolę w zapobieganiu tragediom odgrywają właśnie oni. Co zrobić, żeby nie przegapić ważnych sygnałów w zachowaniu naszych dzieci?

Przede wszystkim – poświęcać im czas. "Bądź blisko – poświęć wyłącznie swojemu dziecku jeden zwykły dzień w tygodniu. Tak bez żadnej okazji. Nie przegap sygnału" – apelują twórcy kampanii na stronie jedendzien.com.pl.

Kampania cieszy się dużym zainteresowaniem, także wśród gwiazd. – Jestem matką nastolatka. Dlatego niezmiernie ważna i potrzebna wydaje mi się być kampania Fundacji Zobacz Jestem. Zobaczcie, udostępnijcie – napisała na swoim Instagramie aktorka Magdalena Stużyńska, znana m.in. z serialu "Przyjaciółki".Jak rozpoznać myśli samobójcze? Na stronie Fundacji można znaleźć wiele wskazówek na temat tego, co w zachowaniu dzieci lub bliskich powinno nas zaniepokoić lub zwrócić naszą uwagę.

"Sygnały ostrzegawcze mogą być niespecyficzne – łatwo je przeoczyć lub zbagatelizować, na przykład przypisując je "wiekowi rozwojowemu". Dla niektórych z nich trudno jednak znaleźć inne wytłumaczenie niż skłonności samobójcze" – czytamy na stronie kampanii.

Wśród zachowań, które powinny wzbudzić czujność, znajdziemy: – izolacja społeczna – wycofywanie się z kontaktów z rodziną i przyjaciółmi, odwracanie się od nich, negowanie ich – zainteresowanie lub nawet zaabsorbowanie śmiercią – dziecko przegląda strony internetowe dotyczące śmierci, dużo mówi i interesuje się śmiercią, rysuje śmierć, pisze opowiadania o śmierci, samobójstwie, rozmawia o zmarłych członkach rodziny, interesuje się tematyką życia po śmierci itp. – wyraźne zmiany osobowości – "dziecko nie do poznania" – poważne zmiany nastroju – zwykle znaczne obniżenie nastroju lub znaczne wahania nastroju trudności w szkole – obniżenie jakości pracy, efektów w nauce, problemy z koncentracją uwagi, przynoszenie gorszych stopni itp. – brak dbałości o wygląd zewnętrzny – używanie alkoholu i/lub narkotyków – zwiększona trudność w kontrolowaniu emocji – nasilony smutek, rozpacz, rozdrażnienie, złość i irytacja – znacząca zmiana rytmu dobowego – zaburzenia snu i jedzenia – utrata zainteresowań, porzucenie dotychczasowego hobby, niechęć do rozrywek częste skargi dotyczące złego samopoczucia fizycznego bez wyraźnej przyczyny somatycznej, np. ciągłe zmęczenie, bóle głowy, brzucha, ciągła nuda – rozmawianie o samobójstwie lub jego planowanie – wzrost impulsywności – zachowania impulsywne, stosowanie przemocy, zachowania agresywne, autoagresywne – ucieczki z domu, częste wagary, zachowania buntownicze – odrzucanie pomocy – "nikt nie może mi pomóc", "nic już nie da się zrobić" – oskarżanie się, poczucie winy – "zasłużyłem sobie na to", "sama tego chciałam" – komunikaty werbalne dotyczące własnej beznadziejności i bezwartościowości – "wszystko jest bez sensu", "do niczego się nie nadaję"

Jeśli zmiany w zachowaniu twojego dziecka budzą twoje wątpliwości i niepokój, najpierw spróbuj z nim porozmawiać. Wiele wskazówek na temat przygotowania i przebiegu takiej rozmowy możesz znaleźć na stronie Fundacji Zobacz. Jestem.

Najważniejsze, aby nie bagatelizować problemu, ale też nie popadać w panikę. Podejdź do dziecka z otwartością, nie neguj jego uczuć, pokaż, że je kochasz i że ma w tobie oparcie. Jeśli nie jesteś pewna/pewny, czy poradzisz sobie sam, podziel się obawami ze specjalistą. Podpowie, co robić dalej.

Jeśli szukasz pomocy w kryzysie, ty lub ktoś z twoich bliskich mierzy się z myślami samobójczymi bądź traumą po samobójstwie kogoś bliskiego, zgłoś się do Fundacji.