![Fot. Pixabay / [url=https://pixabay.com/pl/kobieta-gotowe-sad-łzy-płakać-1006102/]Counselling[/url] / [url=https://pixabay.com/pl/service/terms/#usage]CC0 Public Domain[/url]](https://m.mamadu.pl/d45269240f2c0140987b60ca2122157e,1920,0,0,0.webp)
Kiedy dziecko przychodzi na świat, zazwyczaj świętuje cała rodzina. Długo wyczekiwany potomek potrafi być źródłem nieporównywalnej z niczym radości. Tym trudniej jest uporać się z jego nieoczekiwaną stratą.
Narodziny to największa tragedia człowieka Pewien mnich buddyjski, Ajahn Chan, zapytał kiedyś, dlaczego opłakujemy tylko śmierć dziecka, skoro wszyscy rodzimy się i umieramy. Podczas jednego ze swoich wykładów stwierdził, że równie dobrze rodzice mogliby smucić się z powodu narodzin, ponieważ przyjście człowieka na świat oznacza, że kiedyś on umrze. Czy takie argumenty trafią do rodziców, którzy przeżywają traumę związaną z utratą potomka? Jak poradzić sobie z bólem, który rozdziera serce? Nie ma na to jednoznacznej odpowiedzi. Żałobę trzeba po prostu przeżyć.
Jak radzić sobie z żałobą po utracie dziecka?
Eugenia Herzyk
Kiedy skorzystać z pomocy psychologa? Śmierć potomka potrafi być bardzo traumatycznym przeżyciem. Kiedy po raz ostatni zamknie oczy, cały świat wali się rodzicom na głowę. Zadają sobie mnóstwo pytań, zastanawiają się, czy zrobili wszystko, aby uratować dziecko i odtwarzają w myślach sytuacje, które ich zdaniem miały decydujący wpływ na przebieg zdarzeń.
Może cię zainteresować także: Dobrzy rodzice - złe nawyki. 8 błędów, które niszczą dzieci
Jedni obwiniają siebie, inni – cały otaczający ich świat. Niektórzy stają się bardziej zamknięci w sobie, inni wręcz przeciwnie – wpadają w szał i zaczynają atakować swoje otoczenie. Nawet, jeżeli dziecko cierpi na nieuleczalną chorobę, rodzice często po prostu nie są przygotowani na jego odejście. Dlatego tak ważne jest, aby przełamać się w tych trudnych momentach i pozwolić sobie pomóc.
Eugenia Herzyk
Przychodzi czas na pożegnanie Po utracie dziecka życie zmienia się bezpowrotnie. Prawdą jest, że żałoba wywołuje żywe emocje. Trzeba je zaakceptować, mimo że są bardzo przykre i trudne do zniesienia. Każdy przeżywa żałobę indywidualnie, w swoim własnym tempie. W niektórych przypadkach stan żałoby może utrzymywać się nawet kilka lat.
Daj więc sobie tyle czasu, ile potrzebujesz, aby pożegnać się ze swoim ukochanym dzieckiem i... pozwól mu odejść. Kiedyś odkryjesz, jak bardzo wzmocniło cię to traumatyczne doświadczenie, jakim jest śmierć dziecka, a może nawet odkryjesz nowe aspekty życia, z których nie zdawałaś sobie wcześniej sprawy.
