"Nie tęsknię za czasami, gdy moje dziecko było małe. Zostałam mamą raz i wystarczy!"

„Jedyne o czym marzę, to żeby przespać całą noc” – opowiada Klaudia
Jej córeczka skończyła właśnie 13 miesięcy. „Myślałam, że to potrwa pół roku, może osiem miesięcy. Ale to trwa za długo. Zdecydowanie nie będę tęsknić za tym aspektem macierzyństwa. I za wiecznymi uwagami, że pewnie się nie najada, że ma za ciepło albo za zimno, że to dlatego ze jest nieochrzczona. Ten ostatni argument lubię najbardziej. Zawsze jak go słyszę to się uśmiecham. A prawda jest taka, że widocznie moje dziecko cały czas potrzebuje w nocy podjadać i już. Kiedyś wyrośnie. Mam nadzieję, że ten moment jest już bliżej niż dalej, bo powoli brakuje mi sił. Mój partner oczywiście wstaje do małej, ale pod warunkiem że go obudzę. Inaczej jej nie słyszy. Tak czy siak ja i tak nie śpię”.

Kamila dodaje do tej listy jeszcze karmienie piersią
„To było strasznie uciążliwe. Odciąganie pokarmu, ulewające się mleko albo jego brak, wkładki do stanika – to wszystko był koszmar”. Podobne przemyślenia ma Klaudia. „Wiem, że mleko mamy jest najlepsze dla malucha, ale uważam, że nie można przesadzać. Przez pół roku z pewnością przekazałam jej wszystkie przeciwciała i to, co mogłam dać jej najlepszego. Później chciałam odzyskać normalne życie i normalne ciało i nie widzę w tym nic złego”. „Jest tylko jeden aspekt, za który być może zatęsknię – dodaje Kamila - to uczucie gdy dziecko je i gładzi cię rączką…”.

Majka dokłada jeszcze raczkowanie
„To chyba jedyna rzecz za jaką być może zatęsknię. Ale jak teraz o tym myślę, to był dramat. Młody wchodził wszędzie, wkładał palce w każdą dziurkę i szparkę, nie można było spuścić go z oka nawet na sekundkę. A później zaczął chodzić i było jeszcze trudniej. Pewnie dlatego od czasu do czasu myślę z tęsknotą o raczkowaniu”.

„Nie ma mowy!” aż unosi się Majka. Jest przekonana, że nie będzie chciała ponownie zostać mamą. „Chciałam dziecka. Zaszłam w ciążę po ślubie, wszystko poszło zgodnie z planem. Ale drugi raz? Nie, absolutnie nigdy, zrobię wszystko, by nie zajść w ciążę. Nie zniosłabym tego wszystkiego drugi raz. I nie mówię o ciąży , bo czułam się w niej fajnie. Jestem pewna, że gdybym dowiedziała się teraz o ciąży to rozważyłabym aborcję”. Kamila zareagowała dość podobnie, choć obyło się bez tak radykalnych twierdzeń. „Nie, nie chcę mieć więcej dzieci. Myślę, że potrafię wychować Zosię tak, by nie była rozpieszczoną jedynaczką. I jest to mój świadomy wybór. Poza tym miałam sporo problemów z kręgosłupem i również dlatego nie zdecydowałabym się jeszcze raz przechodzić”.

Tylko Klaudia nie reaguje tak alergicznie na pytanie o rodzeństwo dla córeczki
„Nie mówię, że nie powiem tak w przyszłości. Ale nie w najbliższej. Chciałabym, żeby kiedyś, kiedy nas zabraknie, miała kogoś bliskiego. Ale musi upłynąć jeszcze sporo czasu. Nie widzę nic złego w sporej różnicy wieku między rodzeństwem. Wręcz przeciwnie – starsze pomoże przy młodszym. A gdybym miała mieć taką dwójkę jak mam teraz jedno to od razu bym się wypisała z bycia mamą”.

Często powtarzamy sobie, że gdybyśmy wiedzieli to co wiemy dzisiaj jakiś czas temu, to postąpilibyśmy inaczej. Coś byśmy zmienili. Czy ta zasada dotyczy też dzieci? Zdania są podzielone. Majka twierdzi, że nie zmieniłaby nic. „Bo nie mam sobie nic do zarzucenia. Robiłam to co mogłam. Ale cofając się w czasie pozostaje mi tylko mieć nadzieję, że może trafiłby mi się jakiś grzeczniejszy egzemplarz?”. Kamila twierdzi, że zmieniłaby męża. „Dzisiaj mam nowego partnera. Widzę, że to wszystko mogłoby wyglądać zupełnie inaczej.”