Mniej płaczliwe, zdrowsze i bardziej przywiązane. 5 powodów, dla których warto spać z dzieckiem

Spanie z dzieckiem jest tematem do żywych rozmów. Rodzice dzielą się zazwyczaj na tych, którzy są za spaniem w jednym łóżku z dzieckiem i na tych którzy są kategorycznymi przeciwnikami takich rozwiązań. Według jednych, to świetny sposób na budowanie, na wczesnych etapach rozwoju dziecka, więzi między nimi. Według drugich to niebezpieczne rozwiązanie i krok w kierunku zbytniego przywiązania dziecka do rodziców.

Tak więc mamy dwa obozy, każdy ma swoje racje. Sprawdźmy jednak jakie plusy może mieć wspólne spanie z dzieckiem.

Dzieci, które śpią z rodzicami zdecydowanie mniej płaczą i nie mają leków nocnych. To powoduje, że są spokojniejsze i mniej rozdrażnione. Łatwiej i szybciej zasypiają także, gdy budzą się w nocy na karmienie. Dzięki temu czas jaki poświęcilibyśmy na usypianie rozbudzonego malucha możemy wykorzystać dla siebie.

Co ciekawe plusy są także na tle fizjologicznym. Według badań dzieci śpiące w pobliżu matki mają regularny rytm serca, stabilne ciśnienie krwi i mniej przerw w oddychaniu w porównaniu do dzieci, które nie śpią z rodzicami. Takie niemowlęta rzadziej chorują, ponieważ ich organizm jest już przyzwyczajony do różnych rodzajów i szczepów bakterii.

Czyli zespołem nagłego zgonu niemowląt. Tu nie ma miejsca na dyskusję. Dzieci, które śpią z rodzicami są aż 4-krotnie mniej narażone na SIDS. Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ podczas snu dzieci te leżą zazwyczaj na plecach lub na boku, co zmniejsza prawdopodobieństwo nagłej śmierci łóżeczkowej.

Dzieci śpiące z rodzicami wykazują niższy poziom lęku, ponieważ czują się bezpieczniej. Według badań, u mam i ich pociech, w trakcie wspólnego spania możemy zaobserwować niższy poziom kortyzolu, czyli inaczej hormonu stresu.

Spanie z rodzicami niesie także korzyści na przyszłość. W dorosłym życiu dzieci, które spały z rodzicami są spokojniejsze, mniej impulsywne i wykazują większe poczucie własne wartości oraz samooakceptację. Są także mniej lękowe, szybciej nawiązują nowe kontakty i łatwiej budują związki.

Ciężko dyskutować z argumentem, że spanie z dzieckiem oszczędza czasu i wysiłku, który musimy włożyć w nocne wstawanie na karmienie. Mama mająca dziecko obok, może w zasadzie bez podnoszenia się z łóżka nakarmić je. Często też niemowlę po karmieniu, przytulając się do piersi mamy, zasypia. Słysząc bicie jej serca staje się spokojniejsze i czuje się bezpiecznie.

Co-sleeping - moda czy wygoda? W niektórych państwach spanie z dzieckiem w jednym łóżku jest normą i nie budzi takich emocji jak wśród polskich rodziców. Najczęstszym argumentem jest to, że wspólne spanie jest czymś naturalnym, związanym z pierwotnymi zachowaniami.

Psycholodzy zwracają uwagę na budowanie więzi podczas snu. Gdy jeden z rodziców jest nieobecny w ciągu dnia, to noc jest jedyną szansą na bliskość z dzieckiem, która ma pozytywny wpływ na zacieśnianie relacji. Niektórzy naukowcy zwracają uwagę na to, że niemowlę odkładane do łóżeczka i śpiące samotnie w swoim pokoju, oddala się od rodziców emocjonalnie. Może to skutkować problemami ze snem, częstymi pobudkami na karmienie i płaczem.

Wszystkie te punktu mają sens i są potwierdzone badaniami oraz obserwacją. Jednak musimy pamiętać, że są sytuacje, które kategorycznie nie pozwalają na branie dziecka do łóżka. Na przykład nie powinniśmy spać z nim, gdy wypiliśmy alkohol lub paliliśmy papierosy. Nieprzyjemny, drażniący zapach może jedynie denerwować dziecko i powodować problemy z zaśnięciem.