https://mamadu.pl/ mamadu.pl https://mamadu.pl/133063,oszukuje-inne-matki-bo-wyleja-na-mnie-pomyje-czy-naprawde-jest-az-taka-presjahttps://mamadu.pl/133063,oszukuje-inne-matki-bo-wyleja-na-mnie-pomyje-czy-naprawde-jest-az-taka-presjaSat, 03 Jun 2023 15:56:43 +0200To smutne, gdy ktoś decyduje się kłamać ze strachu przed oceną innych. Tak bardzo chcemy być zaakceptowane, że jesteśmy w stanie posunąć się nawet do naginania rzeczywistości. [b]Stawić czoło Matkom Polkom, nie lada sztuka[/b] Ludzie lubią oceniać innych i nie ma co tego dementować. Matka matce prawdę powie, nawet najbardziej bolesną. Czasem z dobrych chęci, a czasem, by samej poczuć się lepiej. Presja, jaka wywierana jest na [url=http://mamadu.pl/132869,ciezarna-myslala-ze-to-zwykle-rozstepy-diagnoza-zadziwila-wszystkich]ciężarnych[/url], dotycząca metody porodu, decyzji o znieczuleniu i karmieniu dziecka, jest dziś naprawdę ogromna. Nic więc dziwnego, że niektóre kobiety, które nie czują się na siłach, by stawić czoło opiniom innych "wszystko wiedzących mamusiek", postanawiają skłamać, by w oczach innych wypaść dobrze. Posłuchajcie tej historii. [b]"Wybrałam bliznę ze strachu"[/b] [block position="indent"]138495[/block]Czy spotkałyście się kiedyś z presją otoczenia? Czy ktoś oceniał kiedyś waszą decyzję dotyczącą porodu?[block position="indent"]138497[/block]]]>Wyznanie dotyczące cesarki. https://mamadu.pl/131319,list-pielegniarki-do-wszystkich-rodzicow-chore-dziecihttps://mamadu.pl/131319,list-pielegniarki-do-wszystkich-rodzicow-chore-dzieciThu, 04 May 2017 15:36:08 +0200"Trzymacie fason", staracie się być silni, bywa, że połykacie łzy, uśmiechając się do swojego szczęścia.... My też jesteśmy w większości mamami, zaufajcie nam.]]>Te wzruszające słowa pielęgniarki powinny być wysłuchane. https://mamadu.pl/130625,kiedy-pojawi-sie-pierwszy-zabekhttps://mamadu.pl/130625,kiedy-pojawi-sie-pierwszy-zabekTue, 14 Feb 2017 19:10:44 +0100Zgodnie z kalendarzem ząbkowania pierwsze zęby mleczne najczęściej wychodzą ok. 4-6. miesiąca życia dziecka. Zobacz, jak wygląda kolejność wychodzenia zębów mlecznych i stałych i przygotuj się na ząbkowanie swojego dziecka. [list][*][b]Kalendarz ząbkowania pokazuje kolejność wychodzenia zębów u dziecka.[/b][*][b]Pierwsze zęby wyrzynają się zazwyczaj między 4. a 6. miesiącem życia.[/b][*][b]Zgodnie z kalendarzem ząbkowania dziecko ząbkuje do ok. 3. roku życia.[/b][/list] [h2]Kalendarz ząbkowania[/h2]Kalendarz ząbkowania pozwala w przybliżeniu określić, kiedy dziecko ząbkuje i [b]w jakiej kolejności wychodzą zęby[/b] mleczne i stałe. To pomocne narzędzie dla rodzica ząbkującego malucha, pozwala bowiem na sprawdzenie, czy [url=https://mamadu.pl/172427,zabkowanie-objawy-pierwsze-zeby-i-sposoby-na-bolesne-zabkowanie-niemowlat]ząbkowanie dziecka[/url] przebiega zgodnie z normami. Kalendarz ząbkowania stworzony został po to, by każdy rodzic mógł orientacyjnie zobaczyć, jaka jest kolejność wyrastania zębów u dziecka. Pamiętaj jednak, że odstępstwa od kalendarza ząbkowania niekoniecznie oznaczają problem. Kolejność wychodzenia zębów [b]może się różnić u poszczególnych dzieci,[/b] w zależności od uwarunkowań genetycznych i środowiskowych. Może więc zdarzyć się, że pierwsze zęby u twojego dziecka wyjdą nieco później albo że wcale nie będą to dolne siekacze. Wszelkie niepokojące kwestie dotyczące ząbkowania konsultuj z pediatrą lub pedodontą (stomatologiem zajmującym się zębami mlecznymi). [h2]Pierwsze zęby[/h2]Pierwsze zęby, czyli zęby mleczne, potocznie zwane mleczakami, wychodzą najczęściej [b]między 4. a 6. miesiącem życia[/b] dziecka. Zawiązki zębów pojawiają się już w życiu płodowym. [b]Zębów mlecznych jest 20[/b], po dziesięć na każdym łuku zębowym. Co ciekawe, w pierwszych zębach nie ma zębów przedtrzonowych, te pojawią się, kiedy dziecku wyrosną zęby stałe. W wieku ok. 31 miesięcy dziecko powinno mieć już[b] komplet zębów mlecznych[/b]: cztery siekacze, dwa kły i cztery trzonowce w górnej i dolnej szczęce. [h2]Kiedy wychodzą zęby?[/h2]To, kiedy pojawi się pierwszy ząbek, jest zależne od różnych czynników. Badacze odkryli np. że dziewczynki na ogół zaczynają ząbkować wcześniej niż chłopcy. Niektóre niemowlęta ząbkują już w 3. miesiącu życia, u innych pierwsze zęby pojawią się około 1. urodzin. Jednak na ogół pierwsze zęby dziecka wychodzą ok. 6. miesiąca życia. Gdy tylko dziecko zaczyna się więcej ślinić, wkładać do buzi rączki i różne przedmioty, a jego [url=https://mamadu.pl/171962,zabkowanie-objawy-przy-wyrzynaniu-sie-zebow-zdjecia-dziasel]dziąsła są spuchnięte[/url], to znak, że [b]zaczęło się ząbkowanie[/b]. Warto wtedy wiedzieć, jaka jest kolejność wyrastania zębów u niemowlaka, żeby wiedzieć, gdzie wypatrywać pierwszego ząbka (i nie zapomnieć o podaniu maluchowi [url=https://mamadu.pl/172619,gryzak-na-zabkowanie-to-sposob-na-bol-dziasel-jakie-gryzaki-sa-najlepsze]gryzaka na ząbkowanie[/url]!). [b]Uwaga:[/b] jeśli podczas ząbkowania pojawią się: [list][*][url=https://mamadu.pl/170453,goraczka-przy-zabkowaniu-czy-goraczka-jest-objawem-zabkowania-kiedy-do-lekarza]gorączka[/url] [*][url=https://mamadu.pl/172331,biegunka-przy-zabkowaniu-przyczyny-przebieg-leczenie]biegunka[/url], [*][url=https://mamadu.pl/171080,katar-przy-zabkowaniu-ile-trwa-jak-pomoc-dziecku]katar[/url], [*][url=https://mamadu.pl/172316,kaszel-przy-zabkowaniu-jak-sobie-z-nim-radzic-skad-sie-bierze]kaszel[/url],[/list] warto skonsultować to z lekarzem. Wbrew obiegowej opinii [b]nie są to objawy ząbkowania[/b], mogą natomiast świadczyć o rozwijającej się infekcji. Jeśli pierwszy ząbek wyjdzie po ukończonym 12. miesiącu życia, mamy do czynienia z [b]opóźnionym ząbkowaniem[/b]. Momentem, w którym lekarz zacznie szukać przyczyn opóźnionego ząbkowania, jest 18. miesiąc życia. Jeśli do tego czasu nie pojawią się pierwsze ząbki, konieczne będzie wykonanie zdjęcia rentgenowskiego i zbadania poziomu witaminy D. Niedobór tej witaminy powoduje krzywicę, która może być jedną z przyczyn zaburzeń ząbkowania. [h2]Kalendarz ząbkowania do druku[/h2]Na podstawie ogólnie przyjętych norm dla ząbkowania stworzyliśmy dla was rozpiskę, [b]kiedy wychodzą zęby[/b] z podziałem na wiek dziecka. Taki kalendarz ząbkowania przydaje się, żeby wiedzieć, w którym miejscu na dziąsłach sprawdzać, czy ząbki się pojawiają. Taka wiedza ułatwi też wykonywanie [b]masażu dziąseł[/b], który przyniesie ulgę podczas ząbkowania. Możesz [b]zapisać poniższą grafikę z kalendarzem ząbkowania[/b] w telefonie lub wydrukować, żeby zawsze mieć ją pod ręką:[photo position="inside"]391556[/photo] [h2]Kolejność wyrzynania zębów[/h2]Ząbkowanie u dziecka zaczyna się średnio około 3.-4. miesiąca życia, ale od rozpoczęcia procesu do pierwszego zęba jest niestety długa droga. Zanim pierwszy ząbek wyrośnie, [b]dziąsła będą spulchnione, czerwone i bolesne[/b], a niemowlak bardziej niż dotychczas zacznie się ślinić. Od nadmiaru śliny na twarzy dziecka może pojawić się [url=https://mamadu.pl/170681,wysypka-przy-zabkowaniu-skad-sie-bierze-jak-leczyc-jak-wyglada-zdjecie]wysypka od ząbkowania[/url]. Do momentu ukazania się zęba od czasu, kiedy zaczął się wyrzynać, może upłynąć nawet 10-20 miesięcy, a od momentu, kiedy jest wyczuwalny w dziąśle – do 2 miesięcy. [b]Kolejność wyrastania zębów u dziecka[/b] przedstawia się następująco: [list][*][b]Od 4 do 8 miesiąca życia[/b] – ząbkowanie czas start! Dziąsła twojego dziecka mogą być zaczerwienione i opuchnięte. Pierwsze zęby to najczęściej dwa dolne ząbki mleczne (siekacze), które pojawiają się ok. 6-8 miesiąca życia dziecka. Jednocześnie! [*][b]Od 8 do 12 miesiąca życia[/b] – pojawiają się kolejne zęby mleczne, górne środkowe siekacze (jedynki). Ciekawostką jest to, że u dziewczynek dzieje się to szybciej niż u chłopców. [*][b]Od 9 do 16 miesiąca życia[/b] – kolejne siekacze powinny zacząć się wyrzynać. Najczęściej robią to w "duetach", rzadziej osobno. [*][b]Od 13 do 19 miesiąca życia[/b] – pojawiają się pierwsze zęby trzonowe. Powinny pojawić się w tym samym czasie na górze i na dole. Ciekawostka: zęby mleczne są bardziej białe i mniejsze od zębów stałych. [*][b]Od 16 do 23 miesiąca życia[/b] – to czas, kiedy do zestawu uzębienia mlecznego dołączają kły. Ważna uwaga jest taka, żeby skonsultować z lekarzem brak oznak ząbkowania po 18. miesiącu życia dziecka. Maluch prawdopodobnie dogoni rówieśników, jednak ostrożności nigdy za wiele. [*][b]Od 23 do 31 miesiąca życia[/b] – wyrzynają się kolejne zęby mleczne, wciąż trzonowe.[/list] [h2]Kiedy zaczynają wypadać zęby mleczne?[/h2]Kolejność wyrastania zębów u dziecka jest tak samo istotna jak i ich wypadania, by [b]zrobić miejsce zębom stałym[/b]. Często wypadają w podobnej kolejności, jak wyrastały podczas ząbkowania. Pierwsze zęby wypadają między [b]6. a 13. rokiem życia dziecka[/b]. [h2]Kiedy wychodzą zęby stałe?[/h2] Pierwsze zęby stałe wyrzynają się ok. 6. roku życia. Jako pierwsze pojawiają się szóstki. Kolejność wyrzynania się zębów stałych przedstawia się następująco: [list][*][b]6-7 rok życia[/b] – jedynki [*][b]7-8 rok życia[/b] – dwójki [*][b]9-12 rok życia[/b] – trójki i czwórki [*][b]10-13 rok życia[/b] – piątki [*][b]11-13 rok życia[/b] – siódemki.[/list] Na dodatkowe (opcjonalne) [b]zęby mądrości, czyli ósemki[/b], przyjdzie czas najwcześniej, gdy skończy ok. 17 lat, może się jednak zdarzyć, że ósemki nie wyrosną wcale lub pojawią się później, mogą pojawić się nawet do 30. roku życia.[/list] [b]Bibliografia:[/b] [list][*]Olczak-Kowalczyk D. i in.: [url=https://ptsd.net.pl/wp-content/uploads/2023/02/ns_2022_031-038.pdf][i]Stanowisko polskich ekspertów dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności składników obecnych w środkach medycznych używanych podczas ząbkowania dziecka[/i][/url], Nowa Stomatologia 2022 (27) [*]Pavičin, I.S. i in.: [url=https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26123712/][i]Timing of emergence of the first primary tooth in preterm and full-term infants[/i][/url]. Ann. Anat. 2015 (203) [*]Bastos, L.J. i in.: [url=https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/17224130/][i]Infant growth, development and tooth emergence patterns: A longitudinal study from birth to 6 years of age[/i][/url]. Arch. Oral Biol. 2007 [*]Wake M. i in.: [url=https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/11099591/][i]Teething and tooth eruption in infants: a cohort study[/i][/url]. Pediatrics 2000 (106) [*]Craddock H.L. i in.: [url=https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15475894/][i]Eruptive tooth movement – the current state of knowledge[/i][/url]. Br Dent J. 2004 (197)[/list] [block position="indent"]173583[/block]]]>Które zęby wychodzą pierwsze? Można się tego dowiedzieć z kalendarza ząbkowania https://mamadu.pl/zdrowie/133885,szkarlatyna-objawy-przebieg-choroby-leczeniehttps://mamadu.pl/zdrowie/133885,szkarlatyna-objawy-przebieg-choroby-leczenieWed, 29 Nov 2017 15:14:42 +0100WHO ostrzega, by nie bagatelizować objawów szkarlatyny. Ta nieco zapomina choroba zakaźna, w tym sezonie atakuje z niezwykle dużą siłą. Choć olbrzymi wzrost zachorowań na ten moment nie dotyczy Polski, to warto wiedzieć, jak obawia się płonica, gdyż łatwo ją pomylić z innymi chorobami. Nieleczona lub niedoleczona może prowadzić do niezwykle poważnych powikłań. [list][*][b] Szkarlatyna (inaczej: płonica) to choroba wywoływana przez paciorkowce z grupy A, które są odpowiedzialne również za anginę. [/b] [*][b]Biały nalot lub malinowy język, wysypka, wysoka gorączka i wymioty to najbardziej charakterystyczne objawy szkarlatyny.[/b] [*][b]Nieleczona płonica może prowadzić do poważnych powikłań, dlatego niezwykle ważna jest wizyta u lekarza oraz podanie antybiotyku.[/b][/list] [h2]Szkarlatyna u dzieci: przyczyny[/h2] Szkarlatyna, zwana inaczej płonicą, jest bakteryjną chorobą zakaźną. Przyczyną szkarlatyny są paciorkowce z grupy A, a właściwie wytwarzane przez te bakterie egzotoksyny A, B i C (tzw. toksyny erytrogenne). Zarazić się można drogą kropelkową, a także przez przedmioty lub pokarmy zakażone przez chorego. Na płonicę chorują głównie dzieci do 10. roku życia, które zaraziły się w szkole lub przedszkolu. Szkarlatyna u osób dorosłych występuje sporadycznie i może mieć ostrzejszy początek niż w przypadku dzieci. Na szkarlatynę można chorować kilka razy w życiu. Ponieważ paciorkowce z grupy A wywołują także [url=https://mamadu.pl/zdrowie/123133,bol-gardla-wysoka-goraczka-bialy-nalot-na-migdalkach-jak-rozpoznac-angine-u-dziecka]anginę[/url], warto wiedzieć, że szkarlatyna u dziecka (szczególnie u niemowląt) może się rozwinąć w wyniku kontaktu z kimś chorym właśnie na anginę. [h2]Szkarlatyna u dzieci i niemowląt: objawy[/h2] Szkarlatyna wylęga się krótko – od 12 godzin do 4 dni i zwykle po 5 dniach objawy ustępują. Objawy szkarlatyny u dzieci to: [list][*]ból gardła oraz ból podczas przełykania; [*][url=https://mamadu.pl/zdrowie/159243,wysoka-goraczka-u-dziecka-przyczyny-jak-ja-zbic-i-kiedy-isc-do-lekarza]wysoka gorączka[/url] (mogą się także pojawić się dreszcze i wypieki); [*]ból głowy; [*]biały nalot na języku (po 4-5 dniach znika i język staje się malinowy); [*]powiększone migdałki i węzły chłonne; [*]szybsze niż normalnie tętno; [*]ból brzucha, nudności i wymioty; [*]charakterystyczna wysypka.[/list] [h2]Wysypka przy szkarlatynie: zdjęcia[/h2] Zazwyczaj w drugiej dobie choroby pojawia się [b]charakterystyczna wysypka[/b]. Pojawia się ona zazwyczaj na klatce piersiowej, plecach, szyi i pośladkach. Można również zauważyć, że zaognia się w "ciepłych miejscach" czyli na zgięciach łokci, pod pachami czy w pachwinach. U niektórych dzieci można dostrzec również ciemne przebarwienia na skórze, są to tak zwane linie (objawy) Pastii. [photo position="inside"]321349[/photo] Wysypka obejmuje również twarz. Charakterystyczny dla szkarlatyny jest tzw. trójkąt Fiłatowa. Wysypka na buzi nie występuje wokół ust, [b]tworząc biały trójkąt[/b]. [photo position="inside"]386380[/photo] Po naciśnięciu miejsca, gdzie jest wysypka, skóra blednie. Po kilku dniach wysypka schodzi, a o około 2 tygodniach od wystąpienia pierwszych objawów skóra może [b]zacząć się łuszczyć[/b]. [h2]Szkarlatyna: język[/h2] Na początku choroby na języku chorego dziecka można zauważyć biały nalot. Po kilku dniach nalot ustępuje, a język przybiera [b]intensywną malinową barwę[/b]. Wyraźnie widoczne są także powiększone brodawki smakowe. Podobny, żywy "płonący" kolor ma gardło - stąd nazwa płonica. [h3]Szkarlatyna: zdjęcie języka[/h3] [photo position="inside"]386377[/photo] [h2]Szkarlatyna: leczenie[/h2] Szkarlatyna jest często mylona z anginą i [url=https://mamadu.pl/135165,tytul-szczepionka-mmr-przed-czym-chroni-i-czy-jest-konieczna]różyczką[/url], dlatego nie wolno leczyć dziecka na własną rękę. W celu potwierdzenia diagnozy lekarz może zlecić wykonanie posiewu wymazu z gardła i migdałków lub "szybki" test na obecność antygenu PBHA, który świadczy o zakażeniu paciorkowcami. Jeśli to rzeczywiście to szkarlatyna, [b]dziecku musi dostać antybioty[/b]k. Najczęściej lekarze przypisują penicylinę. Pełna kuracja trwa 10-14 dni. Niezwykle ważne jest prawidłowe dawkowanie leku, a także przeprowadzenie kuracji antybiotykowej do końca (nawet jeśli objawy wcześniej ustąpiły). Warto również pamiętać, że chory zaraża jeszcze 24-48 godzin od momentu podania antybiotyku. Oprócz antybiotyku lekarz zaleci leki na [url=https://mamadu.pl/zdrowie/159228,domowe-sposoby-na-goraczke-6-sposobow-jak-zbic-goraczke-u-dziecka]zbicie gorączki[/url], a także przyjmowanie preparatów łagodzących ból gardła. Należy także zadbać o odpowiednie nawodnienie chorego. Hospitalizacja jest konieczna jedynie w przypadku bardzo ciężkiego przebiegu choroby. [h2]Paciorkowiec z grupy A: wzrost zachorowań[/h2] Choroba zazwyczaj ma łagodny przebieg, jednak w tym sezonie Światowa Organizacja Zdrowia odnotowała [url=https://mamadu.pl/169192,kolejne-smiertelne-ofiary-paciorkowca-a-zmarlo-juz-19-dzieci]znaczny wzrost zachorowań[/url] oraz zachorowań z ciężkim przebiegiem tej choroby w Wielkiej Brytanii, Francji Irlandii, Holandii, Hiszpanii i Szwecji. Pojawiają się również informacje o śmierci dzieci poniżej 10. roku w tych krajach. W większości przypadków infekcje wymagające hospitalizacji wywołane są rzadką [b]inwazyjną formą paciorkowca grupy A (iGAS)[/b]. WHO informuje w swoim komunikacie, że wczesne leczenie "może uratować życie". [h2]Szczepionka przeciwko szkarlatynie[/h2] Nie ma szczepionki chroniącej przed zachowaniem na szkarlatynę. Dzieci szczepi się na [url=https://mamadu.pl/zdrowie/165952,blonica-objawy-zakazenie-powiklania-leczenie-smiertelnosc]błonicę[/url], której nie należy mylić z płonicą. [h2]Szarlatana powikłania[/h2] Nieleczona lub niedoleczona szkarlatyna może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak: [list][*] [*]kłębuszkowe zapalenie nerek, [*]zapalenie mięśnia sercowego, [*]zapalenie stawów, [*]zapalenie węzłów chłonnych, [*]zapalenie zatok przynosowych, [*]zapalenie ucha środkowego, [*]powiększenie wątroby, [*]powiększenie śledziony, [*]zapalenie opon mózgowych, [*]gorączka reumatyczna.[/list] Jeśli po chorobie wystąpi ponownie gorączka i powiększenie węzłów chłonnych należy udać się ponownie do lekarza. [block position="indent"]176431[/block]]]>Oprócz wysypki pojawia się wysoka gorączka, ból gardła i wymioty. https://mamadu.pl/129385,czy-warto-wychodzic-z-dzieckiem-na-spacer-w-mrozny-dzien-dylematy-mlodej-mamyhttps://mamadu.pl/129385,czy-warto-wychodzic-z-dzieckiem-na-spacer-w-mrozny-dzien-dylematy-mlodej-mamyWed, 02 Nov 2016 16:11:44 +0100Wspólne spacery z dzieckiem to codzienność każdej młodej mamy. Jednak kiedy przychodzą chłodne dni, zaczynamy mieć wątpliwości. Niejedna z nas zastanawia się, czy w ogóle wychodzić na spacer, kiedy temperatura na zewnątrz jest ujemna. A kiedy już się decydujemy, zastanawiamy się, jak przygotować dziecko na wyjście z domu. [list][*][b]Kiedy nie wychodzić z dzieckiem na spacer? Przede wszystkim wówczas, gdy ma gorączkę lub poważną infekcję w ostrej fazie.[/b] [*][b]Kilkumiesięczne niemowlęta zabieramy na spacer nawet przy -10 stopniach, pamiętaj jednak o odpowiednim stroju i kremie zabezpieczającym buzię dziecka.[/b][*][b]Niemowlęta przed pierwszym zimowym spacerem należy zahartować. Robimy to w czasie werandowania. Ubrane dziecku układamy w wózku przy otwartym oknie na kwadrans i stopniowo wydłużamy czas ekspozycji.[/b] [/list] [h2]Kiedy nie wychodzić z dzieckiem na spacer[/h2] Nie ma wątpliwości, że warto wychodzić z dzieckiem nawet w chłodniejsze dni. Codzienne spacery z dzieckiem [url=https://mamadu.pl/167002,co-na-odpornosc-dla-dziecka-lista-sposobow-na-wzmocnienie-odpornosci]wzmacniają jego odporność[/url]. Świeże powietrze, słońce i ruch dobrze wpływają na rozwój i codzienne funkcjonowanie. Dobrze, jeśli spacer każdego dnia zaczyna się o tej samej porze. Wprowadza wtedy stałość dnia, daje dziecku przewidywalność w codziennie wykonywanych czynnościach.[block position="inside"]129789[/block] Nie warto rezygnować ze spacerów z błahych powodów. Do takich na pewno należy pogoda. Niskie temperatury czy wiatr wcale nie muszą być przeszkodą. Wystarczy, że dziecko będzie odpowiednio przygotowane. Nie należy też rezygnować, kiedy [url=https://mamadu.pl/151467,dziecko-z-katarem-powinno-wychodzic-na-spacery-tak-szybciej-wyzdrowieje]zauważymy lekki katar[/url], świeże powietrze na pewno przyniesie ulgę. W domu zostańmy, gdy u dziecka pojawią się silniejsze objawy choroby oraz gorączka. Pamiętaj, że dziecko z lekką infekcją może, a nawet [url=https://mamadu.pl/125051,chore-dziecko-tez-powinno-wyjsc-na-spacer-obalamy-3-mity-dotyczace-siedzenia-w-domu]powinno wychodzić na spacer[/url]! [h2]Do jakiej temperatury można wychodzić z niemowlakiem na spacer[/h2] Należy zrezygnować ze spaceru z noworodkiem w mroźny dzień, gdy [b]temperatura spada poniżej –10°C[/b]. Jeśli temperatura sięga -5 st. C, ale jest silny wiatr i wysoka wilgotność powietrza również zostańmy z maleństwem w domu. Pamiętajmy o [url=https://mamadu.pl/144833,x-lander-przedstawia-akcesoria-do-wozkow-dla-mam-i-dzieci]werandowaniu noworodka[/url] w chłodniejsze dni. Ubieramy wtedy dziecko jak na spacer, wkładamy do wózka ustawionego przy otwartym balkonie. Pierwszego dnia wietrzymy ok. 15 minut, w kolejnych stopniowo o kwadrans dłużej. Spacery ze starszymi niemowlętami (6-miesięcznym) i dziećmi mogą się odbywać niemal przy każdej pogodzie. [h2]Kiedy nie wychodzić z dzieckiem na spacer - choroba [/h2] Nie wychodzimy z maluchem, który ma gorączkę, tj. powyżej 38 st. C. Warto zostać w domu także z dzieckiem, które jest wyraźnie osłabione, wymiotuje, ma rozwolnienie. Trzeba odpuścić też zimowe spacery, kiedy dziecko przechodzi choroby zakaźne wieku dziecięcego, jak [url=https://mamadu.pl/zdrowie/153369,ospa-u-dzieci-objawy-wysypka-ospa-a-bostonka-jak-wyglada-ospa-zdjecia]ospa[/url], [url=https://mamadu.pl/zdrowie/161548,odra-u-dzieci-objawy-zakaznosc-powiklania-szczepienie-zdjecia]odra[/url], [url=https://mamadu.pl/zdrowie/156797,jak-rozpoznac-szkarlatyna-nietypowe-objawy-niebezpiecznej-choroby-dzieci]szkarlatyna[/url], [url=https://mamadu.pl/zdrowie/122239,mialam-ochote-odgryzc-sobie-dlonie-i-stopy-uwazajcie-na-bostonke-atakuje-glownie-dzieci]bostonka[/url], czy [url=https://mamadu.pl/168346,powrot-ospy-odry-swinki-rozyczki-i-szkarlatyny-tak-zle-dawno-nie-bylo]różyczka[/url]. W przypadku infekcji takich jak [url=https://mamadu.pl/169033,grypa-zaczela-sie-epidemia-szpitalach-coraz-wiecej-dzieci-z-powiklaniami]grypa[/url], czy [url=https://mamadu.pl/zdrowie/156859,skad-sie-bierze-zapalenie-ucha-u-dziecka-czy-winny-jest-brak-czapeczki]zapalenie ucha[/url] warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym, jednak zwykle pediatrzy polecają, aby po ustąpieniu gorączki wychodzić na krótkie spacery, również w mroźne dni. Jeśli na dworze wieje wiatr, zabezpieczamy dziecko w wózku tak, aby nie dmuchał on bezpośrednio w buzię malucha. Jednak sam wiatr czy opady śniegu nie są przeciwskazaniem do spacerów. Tu o odpowiedni strój musi zadbać mama, aby się nie przeziębiła. [h2]Spacer z niemowlakiem a mróz - jak ubrać dziecko[/h2] Warto pamiętać, że nie ma jednego skutecznego sposobu na właściwe ubieranie dziecka zimą. Za każdym razem warto dostosować się do temperatury. To, co jest uniwersalne to bawełniana bielizna z długim rękawem, a więc body i śpioszki, następnie dres i kombinezon, a także kocyk, czapka i rękawiczki. Buzię maluszka bezwzględnie zimą [url=https://mamadu.pl/133951,zblizaja-sie-mrozy-i-chlodne-wiatry-czym-smarowac-dziecko-by-uchronic-jego-skore-przed-ich-dzialaniem]stosujemy krem ochronny[/url], aby jej nie odmrozić. Przy mrozie około 10 stopni warto pomyśleć i jednym kocyku do śpiworka i drugim na wierzch, a także osłonie gondoli. Zwykle dostajemy ją w komplecie przy zakupie wózka. Warto pamiętać, że biegający maluch nie marznie tak bardzo, jak dziecko unieruchomione w wózku. Jego ubieramy nieco inaczej. Odpowiednio ubrane dziecko, dobrze czujące się podczas spaceru to komfort i spokój także dla mamy. Żadna z nas nie lubi biegu do domu z rozwrzeszczanym małym człowiekiem w wózku. Dobre przygotowanie to gwarancja udanego spaceru z maluchem, również w mroźny dzień. Dlatego nie zapominaj też o sobie. Załóż szalik, czapkę, ciepłą kurtkę i rękawiczki. Warto również zainwestować w mufki do wózka. W czasie spaceru po mrozie, dłonie na rączce wózka są wystawione na chłód i same rękawiczki mogą nie wystarczyć. Zima to czas uwielbiany przez dzieci. Śnieg, nowe doświadczenia i frajda z każdego spaceru. Jest to też czas, kiedy dzięki spacerom wzmacniana jest odporność. Dlatego nie warto z nich rezygnować. Wystarczy odpowiednio przygotować dziecko do wyjścia. [block position="indent"]176428[/block]]]>Za oknem siarczysty mróz, czy w taką pogodę można wychodzić z niemowlakiem? https://mamadu.pl/128159,gdy-dziecko-wymiotuje-co-robic-jak-leczyc-i-kiedy-udac-sie-do-lekarzahttps://mamadu.pl/128159,gdy-dziecko-wymiotuje-co-robic-jak-leczyc-i-kiedy-udac-sie-do-lekarzaWed, 13 Jul 2016 16:06:55 +0200U dzieci wymioty wywoływane są zwykle przez zakażenia wirusowe, bakteryjne, a także przez błędy dietetyczne. Warto wiedzieć, jak pomoc dziecku, które wymiotuje i kiedy koniecznie należy udać się do lekarza. [list][*][b]Co na wymioty u dziecka? Na pewno nie leki przeciwwymiotne ani środki na poprawę trawienia.[/b] [*][b] Najczęstsze przyczyny wymiotów u dzieci to zatrucie pokarmowe, rotawirusy lub norowirusy.[/b] [*][b]Warto wiedzieć jakie domowe sposoby będą pomocne, gdy dziecko wymiotuje, a także jakie objawy powinny niepokoić.[/b][/list] [h2]Co na wymioty u dziecka?[/h2] Wymioty mogą być oznaką zwykłego zatrucia pokarmowego lub objawem groźnej choroby. Najczęstszą przyczyną zwracania treści pokarmowej u dzieci do 12. miesiąca życia jest refluks żołądkowo-przełykowy, potocznie nazywany [url=https://mamadu.pl/136177,problemy-przy-karmieniu-piersia-ulewanie-niemowlat]ulewaniami[/url]. Gdy starszy malec zacznie zwracać wszystko to, co spożył na śniadanie, najpierw czekamy, czy to się powtórzy, obserwujemy, jak wygląda i jak się zachowuje. Prócz samego zwracania, co dla każdego nie jest niczym przyjemnym, zapewne dziecko odczuwa też pieczenie w przełyku, ból i zupełnie nie rozumie, co się dzieje z jego organizmem. Dobór odpowiedniej metody leczenia powinien być uzależniony od przyczyny wystąpienia takiego stanu. Dlatego rodzie nigdy[b] nie powinni sami podawać leków przeciwwymiotnych[/b]. Jakie są domowe sposoby na wymiotowanie u dzieci? Przede wszystkim odpowiednie nawodnienie i letnie okłady na okolicę karku oraz twarzy. Małe dziecko, które wymiotuje, jest bardzo przestraszone, dlatego niezwykle ważne jest, by opiekun był opanowany i postarał się je uspokoić. [h2] Jak pomóc dziecku, które wymiotuje?[/h2] Ważne, by stworzyć dziecku możliwie jak najlepsze warunki i wsparcie. Oczywiście zapewnić wygodne miejsce z miską przy boku, przemywać twarz letnią wodą po każdym zwracaniu. Maluszki kłaść na boku, by się nie zakrztusiły i najlepiej, jeśli przy dziecku zawsze ktoś będzie czuwał. Koniecznie nawadniać! Warto także na kilka godzin odpuścić posiłki. [h2]Co robić, gdy dziecko wymiotuje?[/h2] Najważniejsze to… zachować spokój! Tylko my możemy pomóc dziecku przejść przez ten koszmar możliwie najłagodniej. Nasz stres i nerwy mogą tylko mu zaszkodzić i nasilić uciążliwe objawy choroby. Trzeba też zaznaczyć, że niektóre maluchy wymiotują w wyniku stresu, w czasie podróży, co jest skutkiem [url=https://mamadu.pl/141955,choroba-lokomocyjna-z-czego-wynikaja-mdlosci-w-podroze-i-jak-sobie-radzic]choroby lokomocyjnej[/url], a nawet przy przegrzaniu, jednak każde wymiotujące dziecko, do 3 roku życia, powinien zobaczyć lekarz. Pamiętajmy, że [b]w przypadku niemowlęcia[/b] może natychmiast dojść do [url=https://mamadu.pl/143809,odwodnienie-u-dzieci-jak-dzialaja-rotawirusy]odwodnienia[/url]. Jeśli takie maleństwo wymiotowało już kilka razy, zmoczyło mniej niż 4 pieluchy w ciągu dnia, ciemiączko stało się płaskie a podczas płaczu nie pojawiały się łzy - nie zwlekaj ani minuty! [b]W przypadku przedszkolaka[/b] sprawdźmy, czy nie ma on spierzchniętych ust, czy w ciągu 6 godzin na pewno był robić siusiu, czy niej jest apatyczny, senny i czy nie ma podkrążonych oczu. Bo jeśli ma te objawy, to prędko dzwonimy do lekarza. [h2]Wymioty u dziecka: co do picia[/h2] Podstawą leczenia wymiotów u dziecka jest nawadniania doustne. W przypadku wymiotów u dziecka najlepiej zastosować doustne [b]płyny nawadniające tzw. elektrolity[/b], które zawierają niezbędne, a utracone podczas wymiotów – makro- i mikroelementy oraz glukozę. Płyny nadleży podawać często małymi porcjami np. łyżeczką. Dziecko karmione naturalnie należy jak najczęściej przystawiać do piersi. Wraz z poprawą samopoczucia warto zwiększać ilość. Powinny być one w temperaturze pokojowej (ciepłe mogą nasilać odruch wymiotny). Jeśli dziecko nie chce pić wody i elektrolitów, można spróbować podawać wodę z cytryną, rozcieńczony sok jabłkowy lub chłodne napary z ziół np. z rumianku, melisy, mięty lub imbiru. Nie wolno podawać gazowanych słodkich napojów, gdyż mogą powodować narastanie odwodnienia dziecka. W przypadku wymiotów z biegunką można zastosować [b]probiotyk dla dzieci[/b]. [h2]Wymioty u dziecka: co do jedzenia[/h2] Na początku warto ograniczyć podawanie pokarmów. Po zmniejszeniu intensywności wymiotów można powoli wrócić do zwykłego żywienia dziecka. Należy jednak unikać pokarmów ciężkostrawnych, np. smażonych. Dobrym pomysłem będą lekkie zupy, które dodatkowo pomogą nawodnić organizm, [url=https://mamadu.pl/165586,zupa-moro-czyli-marchewkowa-idealna-na-biegunke-dziecka-przepis]marchwianka[/url], kisiel, biszkopty lub gotowane jabłko. Posiłki powinny być podawane w niewielkich ilościach. [h2]Wymioty u dziecka: kiedy do lekarza?[/h2] W przypadku jednorazowego incydentu zapewne przyczyną było przejedzenie albo zła pozycja karmienia (u maluszka), jeśli jednak sytuacja się powtarza, trzeba sobie uświadomić, że to może być coś poważnego. Do lekarza należy się udać, gdy: [list][*]nie udało się zahamować wymiotów, [*]wystąpiły objawy odwodnienia, [*]dziecko jest apatyczne, w złym stanie ogólnym, [*]w wymiotach widoczna jest krew, [*]wymiotom towarzyszy biegunka, [*]wymioty występują tylko rano, towarzyszy im ból, który ustępuje po wymiotach, [*]gorączka, [*]silny ból brzucha.[/list] [h2]Przyczyny wymiotów u dziecka[/h2] Wymioty u dziecka mogą być spowodowane różnymi czynnikami. Mogą to być m.in.: [list][*][b]Infekcja bakteryjna lub wirusowa -[/b] najczęściej [url=https://mamadu.pl/138799,jelitowka-u-dziecka-jak-leczyc-domowe-sposoby-na-jelitowke]grypa żołądkowa[/url]. Do tego dochodzi biegunka, brak apetytu, gorączka. [*][b][url=https://mamadu.pl/134693,krztusiec-leczenie-i-objawy-oto-dowod-dlaczego-trzeba-szczepic]Krztusiec[/url][/b] - towarzyszą mu ataki kaszlu, mocne nabieranie powietrza, co przypomina pianie koguta. [*][b]Alergia pokarmowa[/b] - po zjedzeniu konkretnego produktu. [*][b]Nietolerancja leku[/b] - reakcją obronną organizmu na któryś z jego składników lub przedawkowanie. [*][b]Zatrucie pokarmowe[/b] - do tego ból brzucha, nudności, biegunka, gorączką i utrata apetytu. [*][b]Niedrożność przewodu pokarmowego powyżej żołądka[/b] - uporczywe wymioty podbarwione żółcią, z domieszką śluzu i śliny oraz krztuszeniem. Problemy z wypróżnianiem się i niechęć do badań brzucha. [*][b]Niedrożność dwunastnicy[/b] - wymioty podbarwione krwią. [*][b]Zapalenie wyrostka robaczkowego[/b] - prócz wymiotów, ból podbrzusza po prawej stronie. [*][b]Zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych[/b] - wymioty, gorączka, sztywność karku, drgawki, zaburzenia oddychania. [*][b]Wstrząs mózgu[/b] - dziecko zaczyna zwracać kilka godzin po zdarzeniu. [*][b]Nadciśnienie śródczaszkowe[/b] - powoduje wymioty, szczególnie rano, na czczo, przyczyną może być guz mózgu.[/list] [block position="indent"]176419[/block]]]>Najczęstsze przyczyny wymiotów u dzieci to zatrucie pokarmowe lub rotawirus. https://mamadu.pl/128991,ktg-w-ciazy-jak-wyglada-to-badanie-kto-je-wykonuje-i-czy-powinnas-sie-go-bachttps://mamadu.pl/128991,ktg-w-ciazy-jak-wyglada-to-badanie-kto-je-wykonuje-i-czy-powinnas-sie-go-bacTue, 20 Sep 2016 11:01:33 +0200Badanie KTG, czyli kardiotokografia, to jedno z najważniejszych narzędzi diagnostycznych dostępnych w trakcie ciąży. Dzięki temu badaniu lekarze i położne mogą sprawdzać czynności serca płodu (tętno) oraz rejestrować skurcze macicy. Co warto wiedzieć o KTG i czy można robić KTG w domu? [list][*][b]KTG to badanie, które wykonuje się pod koniec ciąży każdej ciężarnej.[/b][*][b]KTG, czyli kardiotokografia, monitoruje tętno płodu oraz czynność skurczową macicy.[/b][*][b]KTG najczęściej wykonuje się w szpitalu lub przychodni, ale można też zaopatrzyć się w domowe KTG, by samodzielnie sprawdzać stan dziecka.[/b][/list][h2]KTG - badanie każdej kobiety w ciąży[/h2] Badanie KTG to skrót od kardiotokografii, czyli monitorowania za pomocą specjalnego urządzenia tętna płodu, a także obrazuje czynność skurczową macicy.[h2]Badanie KTG: co oznaczają liczby?[/h2]Wynik KTG jest cenny dla lekarza prowadzącego ciążę, bowiem pozwala z dużym prawdopodobieństwem wykluczyć zagrożenie wewnątrzmacicznym zgonem płodu w ciągu tygodnia po uzyskaniu prawidłowego wyniku badania. Dzięki kardiotokografii można [b]śledzić czynności serca płodu[/b], a więc także szybko reagować, gdy częstotliwość uderzeń serca odbiega od normy. Liczba uderzeń powinna oscylować w granicach 110-160 na minutę. Jeśli jest niższa niż wartość dolnej granicy (czyli mniej niż 110), mamy do czynienia z tzw. [b]bradykardią[/b]. Jeśli jest powyżej górnej granicy (czyli powyżej 160 uderzeń na minutę) u płodu występuje [url=https://mamadu.pl/zdrowie/137117,7-objawow-chorob-serca-ktore-latwo-przeoczyc]tachykardia[/url]. Przyczyny obu stanów są bardzo różnorodne i wymagają zindywidualizowanej oceny specjalistycznej. [h2]Kiedy robi się KTG?[/h2]Zazwyczaj KTG lekarz prowadzący zleca pod koniec ciąży - obowiązkowo w dniu terminu porodu, jeśli poród się nie rozpocznie do tego czasu. Inaczej ma się sytuacja, gdy ciąża nie przebiega prawidłowo. W tej sytuacji monitorowanie kardiotokograficzne może być wdrożone wcześniej – najwcześniej w skończonym 24. tygodniu ciąży, czyli po przekroczeniu przez płód umownej granicy możliwości przeżycia pozamacicznego., [h2]Jak wygląda badanie KTG?[/h2]KTG polega ona na tym, że kobieta znajdująca się w pozycji leżącej ma na brzuchu dwa pasy z umieszczonymi na nich czujnikami. Jeden mierzy częstotliwość uderzeń serca płodu, drugi - siłę i czas trwania skurczy macicy. Czujniki podłączone są do komputera, który wyświetla wyniki. Takie monitorowanie zewnętrzne KTG trwa z reguły około 30 minut. [h2]KTG - interpretacja zapisów[/h2]Wynik KTG w zakresie częstotliwości uderzeń serca maluszka może wskazywać na niepokojące zjawiska. Jest tak, jeśli tętno dziecka wynosi poniżej 110 lub powyżej 160 uderzeń na minutę. Należy jednak pamiętać, że nie zawsze pozornie negatywne wyniki badania powinny wywoływać panikę. O prawidłowości zapisu KTG świadczy obecność akceleracji, czyli okresowe przyspieszanie rytmu serca płodu oraz brak deceleracji, czyli okresowych spadków tętna. [b]Zbyt niskie tętno dziecka może być spowodowane:[/b][list][*]zbyt niskim ciśnieniem u matki[*]zbyt niskim poziomem glukozy we krwi[*]snem płodu (jeśli to obniżenie jest krótkotrwałe)[/list] [b]Zbyt wysokie tętno dziecka może być wynikiem:[/b][list][*]stresu ciężarnej[*]niedotlenienia płodu[*]zakażenia wewnątrzmacicznego[*]infekcji ciężarnej z towarzyszącą jej gorączką[*]anemią[/list][h2]Domowe KTG[/h2]Od pewnego czasu można zaopatrzyć się w domowe KTG, dzięki któremu samodzielnie można monitorować tętno dziecka. Domowe KTG można wypożyczyć za opłatą w [b]wypożyczalni sprzętu medycznego[/b] (często takie miejsca funkcjonują przy szpitalach) albo kupić. Istnieją specjalne urządzenia, które łączy się z [url=https://mamadu.pl/122923,jak-byc-smart-mama-te-10-aplikacji-ulatwia-zycie-kazdej-mlodej-mamie]aplikacją w telefonie[/url], która sprawdza, czy wyniki zapisu tętna dziecka lub czynności skurczowej matki są prawidłowe. Aplikacja daje również także znać, jeśli coś jest nie w porządku i należy się niezwłocznie udać na Izbę Przyjęć. Domowego KTG nie należy używać na własną rękę. Można się w nie zaopatrzyć/wypożyczyć po konsultacji i zgodzie od lekarza lub położnej prowadzących ciążę oraz konsultować z nimi wyniki domowego KTG. Takie domowe KTG może być szczególnie przydatne w ciążach podwyższonego ryzyka. [b]Konsultacja:[/b] dr hab. n. med. Diana Massalska, profesor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, pracująca jako ginekolożka w Szpitalu Bielańskim w Warszawie. [block position="indent"]176401[/block]]]>KTG to badanie, które zna prawie każda ciężarna - sprawdza się w nim tętno płodu oraz skurcze macicy. https://mamadu.pl/128923,ciaza-po-40-tce-jest-bardz-wymagajaca-zobacz-jakie-badania-musisz-wykonachttps://mamadu.pl/128923,ciaza-po-40-tce-jest-bardz-wymagajaca-zobacz-jakie-badania-musisz-wykonacThu, 22 Sep 2016 14:37:17 +0200Ciąża po czterdziestce to dziś norma społeczna i kulturowa. Zarówno gwiazdy z pierwszych stron gazet, jak i psycholodzy, wychwalają zalety późniejszego macierzyństwa. Jedni podkreślają wagę doświadczenia i świadomości dojrzałych mam, inni akcentują większą zasobność portfela lub sugerują... odmładzające działanie ciąży. O czym jednak powinny pamiętać dojrzałe mamy? [list][*][b]Ciąża po 40 może być pięknym doświadczeniem, bo kobieta jest spokojniejsza o pracę i bogatsza o różne życiowe doświadczenia.[/b] [*][b]W ciążę po 40 czasem jednak trudniej zajść, bo u czterdziestolatki płodność jest już sporo niższa niż u dwudziestolatek.[/b][*][b]W ciąży po 40 należy wykonywać więcej badań, z których niektóre są obowiązkowe i refundowane, ponieważ ciąże po 35. roku życia przez lekarzy traktowane są jako te o podwyższonym ryzyku.[/b][/list][h2]Ciąża po 40 ma wiele zalet[/h2]Chociaż ciąża po 40 nie jest już tematem tabu i nikogo nie dziwi, warto zwrócić także uwagę na wypowiedzi mam, które mówią, że jednak na macierzyństwo zdecydowały się zbyt późno. Świadomość, że mamy jeszcze chwilę, że [b]zegar biologiczny nieco zwolnił[/b], ale wciąż tyka, jest potrzebna wielu kobietom. - W krajach rozwiniętych obserwuje się stały wzrost wieku porodu pierwszego dziecka, co tłumaczone jest zmianami społecznymi, np. dostępność antykoncepcji, zwiększenia znaczenia edukacji i kariery kobiet, rozwojem i [b]większą dostępnością technik wspomaganego rozrodu[/b] - powiedziała nam w rozmowie dr hab. n. med. Diana Massalska, profesor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, pracująca jako ginekolożka w Szpitalu Bielańskim w Warszawie. I dodała: - Statystycznie płodność kobiet zaczyna stopniowo obniżać się po 32. roku życia wskutek zmniejszenia liczby oocytów i pogarszania się ich jakości; proces ten przyspiesza ok. 37. roku życia. Mimo to lekarze zwracają uwagę, że każda ciąża po 35. roku życia jest traktowana jako [url=https://mamadu.pl/129257,ciaza-zagrozona-kiedy-dziecko-jest-w-niebezpieczenstwie-i-powinnas-pojsc-do-szpitala]ciąża wysokiego ryzyka[/url]. Wynika to z tego, że według historycznych danych medycznych 35 lat u ciężarnej to wiek, w którym u dziecka rośnie ryzyko zespołu Downa, a także konieczności przeprowadzania diagnostyki inwazyjnej i badań w kierunku [url=https://mamadu.pl/132003,badania-prenatalne-kiedy-powinnas-sie-im-poddac]aberracji chromosomowych[/url] u płodu. Powikłania i ryzyko wynikają również z tego, że kobiety po 40. roku życia częściej korzystają ze [url=https://mamadu.pl/141809,in-vitro-przelom-w-leczeniu-bezplodnosci-kobiet-dziecko-ma-troje-rodzicow]wspomagania rozrodu[/url] (m.in.in vitro), co skutkuje częstszymi ciążami mnogimi. Późniejszy wiek rozrodu wiąże się też z większym ryzykiem chorób przewlekłych u przyszłej mamy. Często ciąża po czterdziestce jest o tyle dobrym pomysłem, że przyszła mama ma stabilną pozycję zawodową, mądrzejsza i bogatsza o różne doświadczenia,[b] bycie mamą jest jej świadomą i dobrze przemyślaną decyzją[/b]. Kobiety po 40. roku życia, które zostają mamami, są często pewniejsze w swoich działaniach, spokojniejsze i bardziej [url=https://mamadu.pl/146205,niedojrzali-emocjonalnie-rodzice-odbieraja-najmlodszym-dziecinstwo]świadomie wychowujące dzieci[/url]. Mają więcej cierpliwości, częściej karmią piersią i dokonują lepszych wyborów, jeśli chodzi np. o żywienie niemowlaka.[h2]Ciąża po 40: zagrożenia[/h2] Ciąża po 40. roku życia wiąże się też jednak z ryzykiem – nie tylko związanym z przebiegiem ciąży. Jest też dla starszego organizmu większym wysiłkiem: poród oraz powrót do formy po porodzie mogą być również trudniejsze. Po 35. roku życia zwiększa się również [url=https://mamadu.pl/148691,co-to-sa-badania-prenatalne-oto-jak-wykryc-wady-wrodzone-plodu]ryzyko wad wrodzonych u płodu[/url], dlatego w przypadku ciąży po 40-tce, kobietom ciężarnym przysługuje cały [b]pakiet darmowych badań[/b], które warto wykonać i robić na bieżąco w trakcie trwania ciąży, by mieć pewność, że dziecko prawidłowo się rozwija. Prof. Massalska wymienia różne zagrożenia ciązy po 40., które związane są z każdym trymestrem: [b]Powikłania w I trymestrze ciąży po 40:[/b] [list][*][b][url=https://mamadu.pl/zdrowie/157331,ciaza-pozamaciczna-objawy-leczenie-wzrost-beta-hcg-ryzyko-wystapienia]ciąża ektopowa (pozamaciczna)[/url][/b] – wzrost ryzyka 4-8 razy po 35 r. ż. (akumulacja czynników ryzyka z wiekiem: większa liczba partnerów, infekcje miednicy mniejszej, dłuższy okres palenia tytoniu, gorsza funkcja jajowodów)[*][b]poronienie[/b] – 80% strat ciąż, związanych z zaawansowanym wiekiem kobiety, spowodowana jest poronieniem (wzrost częstości aberracji chromosomowych u płodu – gł. zespołu Downa, związany z wiekiem matki i pogorszeniem jakości oocytów; wzrost częstości wad wrodzonych – 2- krotny wzrost częstości wad serca, atrezji przełyku, kraniosynostozy po 40-tym r. ż.)[/list] [b]Powikłania w II i III trymestrze ciąży po 40 roku życia[/b]: [list][*][b]większa częstość występowania powikłań położniczych[/b], owocująca większą chorobowością i śmiertelnością ciężarnych: [b]preeklampsja[/b] (nadciśnienie w ciąży z towarzyszącym białkomoczem lub innymi objawami, np. zaburzenia funkcji nerek czy wątroby, objawy neurologiczne); [b]cukrzyca[/b] – przedciążowa i ciążowa. Jak mówi prof. Massalska, 3-6-krotny wzrost częstości występowania u ciężarnych powyżej 40 r.ż. 7-12% po 40 r.ż.; 30% w 50 r.ż.; [b]zaburzenia łożyskowe[/b] – większe ryzyko przedwczesnego oddzielenia łożyska (szczególnie w przypadku ciąż mnogich lub nadciśnienia u ciężarnej); większe ryzyko łożyska przodującego; [b]większa częstość chorób współistniejących[/b] (zespół metaboliczny, nowotwory przebyte lub aktualne, choroby sercowo-naczyniowe, choroby nerek, choroby autoimmunologiczne; przede wszystkim częściej z wiekiem występuje nadciśnienie tętnicze i [url=https://mamadu.pl/zdrowie/149523,cukrzyca-ciazowa-pomiary-glikemii-badania-zagrozenie-dla-plodu]cukrzyca typu 2[/url]);[*][b]komplikacje w czasie porodu[/b]: [b]większy odsetek ciąż zakończonych cięciem cesarskim[/b], głównie elektywnym, chociaż wiek nie jest wskazaniem do wybory zabiegowej drogi porodu; większy odsetek cięć cesarskich tłumaczony jest oczekiwaniami ciężarnych jak również lekarzy prowadzących, sugerujących się etykietą "ciąży podwyższonego ryzyka" związanego z wiekiem ciężarnej; wykazano jednak większą śmiertelność kobiet w przypadku planowego cięcia cesarskiego niż planowego porodu siłami natury, częściej występowały również inne powikłania (konieczność okołoporodowego wycięcia macicy, zawał serca, ostra niewydolność nerek, sepsa);[*][b]śmiertelność i chorobowość okołoporodowa[/b]:częstsze występowanie porodu przedwczesnego oraz niskiej masy urodzeniowej dzieci, a także większe ryzyko martwego urodzenia, wzrastające znacząco po 37. tygodniu ciązy. Prof. Massalska przybliża, że łączne ryzyko martwego urodzenia w 39. tygodniu ciąży u kobiet w wieku 40-44 lat jest równe ryzyku w 42. tygodniu ciąży u kobiet w wieku 25-29 lat[*][b]komplikacje poporodowe[/b]: częstsze występowanie komplikacji w IV fazie porodu (krwotok poporodowy, gorączka, konieczność przetaczania krwi, przedłużona hospitalizacja) oraz częstsza konieczność histerektomii, częstsze występowanie zakrzepicy[*][b]aspekty psychologiczne[/b]: Jak podkreśla prof. Massalska, do ryzyka psychologicznego należą częstsze występowanie depresji poporodowej u kobiet po 35. roku życia, wyższy poziom stresu,które są jednak kompensowane przez łatwiejszą sytuację społeczną – łatwiejsze dostosowanie się do wymogów macierzyństwa, lepsze umiejętności rodzicielskie, większe wsparcie społeczne;[*][b]konsekwencje długoterminowe[/b]: późna pierwsza ciąża jest czynnikiem [url=https://mamadu.pl/zdrowie/156231,pazdziernik-miesiacem-swiadomosci-raka-piersi-badania-ktore-ratuja-zycie]ryzyka raka piersi[/url].[/list][h2]Jak zajść w ciążę po 40?[/h2]Jeśli jeszcze nie jesteś w ciąży, ale planujesz zajście w nią po 40, zanim rozpoczniesz starania o dziecko, skonsultuj to ze swoim lekarzem ginekologiem. Ciąża po 40. roku życia często nie jest taka łatwa, bo [url=https://mamadu.pl/144443,najlepszy-wiek-na-zajscie-w-ciaze-sprawdz-czy-masz-jeszcze-szanse]płodność kobiety[/url] jest już niższa niż wtedy, gdy ma np. 20 lat. Zanim rozpoczniesz starania o dziecko, być może lekarz skieruje cię na badania, które[b] sprawdzą twoją rezerwę jajnikową[/b] – tzw. płodność i potencjał rozrodczy. U kobiet w wieku 40 lat płodność jest coraz niższa, więc często starania o ciążę udają się tylko dzięki metodom wspomagania rozrodu. W tym wieku zwiększa się też ryzyko wad płodowych, w tym zespołu Downa, a także [url=https://mamadu.pl/zdrowie/149523,cukrzyca-ciazowa-pomiary-glikemii-badania-zagrozenie-dla-plodu]cukrzycy ciążowej[/url], więc kobieta w ciąży po czterdziestce musi być pod większą opieką lekarską i mieć również sama większą czujność. Jeśli zamierzasz zajść w ciążę po 40. roku życia, zanim rozpoczniesz starania, wykonaj badania zlecone np. przez lekarza rodzinnego, czyli taki [b]ogólny "przegląd swojego zdrowia"[/b], a także zacznij zażywać kwas foliowy. - Nalezy wykonać diagnostykę w kierunku chorób przewlekłych (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze) i rozpocząć leczenie chorób przewlekłych – optymalny czas zajścia w ciąże w stanie remisji lub w momencie stabilizacji objawów. Przed ciążą możliwa jest modyfikacja leczenia chorób przewlekłych (zastosowanie leków bezpiecznych w ciąży) - jak zaznacza prof. Massalska. Warto też uprawiać jakiś sport, bo aktywność fizyczna pozwoli ci lepiej przejść czas ciąży, jeśli będzie on szczególnie wymagający dla twojego organizmu.[h2]Ciąża po 40 - badania i kontrole lekarskie w ciąży[/h2] Lekarze dokładnie przyglądają się ciążom kobiet po 35. roku życia i podkreślają, że dojrzałe mamy są bardzo zdyscyplinowanymi i [b]świadomymi pacjentkami[/b], które regularnie wykonują badania. W przypadku ciąży po 40 badań jest więcej, gdyż zalecane i refundowane są m.in. [url=https://mamadu.pl/132003,badania-prenatalne-kiedy-powinnas-sie-im-poddac]badania prenatalne[/url], które mają na celu wykrycie chorób wrodzonych i genetycznych. Kobiety w ciąży po 40. roku życia muszą pilnować terminów wizyt lekarskich oraz wykonywać wszelkie zlecanie badania.[h2]Badania w ciąży po 40.: badania prenatalne nieinwazyjne[/h2]Często badania prenatalne kojarzą się nam z igłą wbijaną w brzuch i zwiększonym ryzykiem powikłań ciążowych. To myślenie jest błędne – lekarze w przypadku ciąży po 40. zaczynają kontrolę zdrowia ciężarnej i płodu od [url=https://mamadu.pl/zdrowie/150237,test-nifty-to-nieinwazjne-badanie-prenatalne-dlaczego-warto-je-zrobic]badań przesiewowych[/url] – czyli takich, które nie stawiają diagnozy, a pozwalają [b]oszacować ryzyko wystąpienia danej choroby[/b]. Te badania prenatalne przesiewowe są bezpieczne zarówno dla mamy, jak i dziecka, wykonywanych najczęściej za pomocą USG i badań z krwi. [list][*][b]Wczesna diagnostyka ciąży ektopowej (pozamacicznej)[/b][/list]USG transwaginalne przed 10. tygodniem ciąży w celu oceny lokalizacji ciąży – w przypadku wykrycia ciąży ektopowej wczesne włączenie aktywnego postępowania leczniczego. [list][*][b]Test obciążenia glukozą (OGTT)[/b][/list] Po 35 r.ż. rekomendowane wykonanie badania przed 10. tygodniem ciąży u wszystkich ciężarnych w celu wczesnego wykrycia cukrzycy. W przypadku prawidłowych wyników powtórzenie badania rekomendowane jest między 24. a 28. tygodniem ciąży. [list][*][b]Badanie USG – między 10. a 14. tygodniem ciąży w celu wczesnego wykrycia wad płodu[/b][/list]Jeśli wszystko jest dobrze, to bardzo przyjemnie jest podejrzeć co tam się dzieje w środku, w rozmazanych plamach dostrzegać nosek męża i usteczka babci lub jeszcze bardziej niesamowite obrazy. Jednak przede wszystkim USG daje możliwość wykrycia nieprawidłowości u płodu, co daje podstawę do dalszych badań. W niepowikłanej ciąży badanie USG rekomendowane jest 4-krotnie: między 11. a 14. tygodniem ciąży, między 18. a 22. tygodniem ciąży, między 28. a 32. tygodniem ciąży oraz w terminie porodu. U większości pacjentek dodatkowo przeprowadzane jest badanie we wczesnej ciaży, t.j. przed 10 tygodniem. [list][*][b]Badanie USG genetyczne - między 11 a 14 tygodniem ciąży[/b][/list] Wykonywane jest bardzo czułym sprzętem przy pomocy sondy brzusznej lub dopochwowej i ma na celu wstępną ocenę wszystkich narządów płodu. Badanie pozwala wykryć część wad strukturalnych u płodu. Badanie USG jest częścią składową testu złożonego (fTS – first trimester screening), zwanego też testem PAPP-A, którego przeprowadzenie rekomendowane jest u każdej ciężarnej – badanie obejmujące liczenie ryzyka aberracji chromosomowych u płodu (zespół Downa, zespół Edwardsa, zespół Patau) z uwzględnieniem wieku ciężarnej, przezierności karku (NT – nuchal translucency) u płodu oraz markerów biochemicznych z krwi matki (stężenie białka, czyli test PAPP-A i wolnej podjednostki beta-hCG); W ramach diagnostyki I trymestru powinno być również oszacowane ryzyko rozwoju preeklampsji w ciąży (nadciśnienia z towarzyszącym białkomoczem). Ryzyko to obliczane jest na podstawie wieku ciężarnej, danych z wywiadu, wartości ciśnienia tętniczego, przepływów w tętnicach macicznych ocenianych metodą ultrasonograficzną oraz markerów z krwi (łożyskowy czynnik wzrostu – PlGF – optymalnie – NIEREFUNDOWANY – lub ew. stężenia białka PAPP-a – badanie refundowane); [list][*][b]Badanie wolnego DNA płodu (np. test Nifty, Panorama, Iona czy Harmony)[/b][/list] Badanie nieinwazyjne o dużej czułości możliwe od 10. tygodnia ciąży - wykrywanie aberracji chromosomowych u płodu (zespół Downa, zespół Edwardsa, zespół Patau) oraz części nieprawidłowości liczbowych chromosomów płciowych; opcjonalnie diagnostyka płci płodu i jego grupy krwi (istotne u pacjentek z [url=https://mamadu.pl/zdrowie/134089,majac-14-lat-odkryla-ze-ma-inna-grupe-krwi-niz-rodzice]grupą krwi Rh ujemną[/url] – w przypadku tej samej grupy u płodu brak konieczności profilaktycznego śródciążowego podania immunoglobuliny). W rozszerzonym panelu dostępna [b]diagnostyka wybranych mikrodelecji i mikroduplikacji[/b]. W przypadku nieprawidłowego wyniku – konieczne potwierdzenie poprzez [b]diagnostykę inwazyjną[/b], bo możliwe są wyniki fałszywie dodatnie. [list][*][b]Badanie USG w 18-22 tygodniu ciąży i w 28-32 tygodniu ciąży[/b][/list] W USG II i III trymestru oceniana jest anatomia płodu oraz jego dobrostan. Według prof. Massalskiej do rozważenia jest też kontrola wzrastania płodu w 34, 36 i 38 tygodniu ciąży za pomocą badań USG. [h2]Badania w ciąży po 40. - badania refundowane po 35. roku życia[/h2] Wśród badań, które się zaleca ciężarnym, część z nich jest refundowanych po 35. roku życia, czyli także w przypadku ciąży po 40. Oto lista:[list][*][b]diagnostyka USG między 11. a 14. tygodniem ciąży[/b] - test złożony (fTS – first trimester screening) i ewentualna diagnostyka inwazyjna w przypadku identyfikacji wskazań[*][b]diagnostyka USG między 18. a 22. tygodniem ciąży[/b][/list] Jeśli ciąża po 40. roku życia dotyczy ciebie, to warto zrobić przesiewowe badania prenatalne i upewnić się, że twoim największym zmartwieniem będą [url=https://mamadu.pl/151373,nie-mow-tych-zdan-do-mamy-ktorej-dziecko-nie-przesypia-nocy]nieprzespane noce[/url], ząbkowanie, a za chwilę pierwszy dzień w przedszkolu.[block position="indent"]175251[/block][b]Konsultacja:[/b] dr hab. n. med. Diana Massalska, profesor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, pracująca jako ginekolożka w Szpitalu Bielańskim w Warszawie.]]>Ciąża po 40. roku życia ma wiele zagrożeń. Podpowiadamy, jakie badania w ciąży po 40 zrobić i jak zajść w ciążę po 40. https://mamadu.pl/zdrowie/130123,kalendarz-szczepien-obowiazkowe-szczepienia-dla-dziecihttps://mamadu.pl/zdrowie/130123,kalendarz-szczepien-obowiazkowe-szczepienia-dla-dzieciThu, 05 Jan 2017 13:10:15 +0100Kalendarz szczepień 2024, czyli Program Szczepień Ochronnych na 2024 rok, został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Ministra Zdrowia. Odpowiedni komunikat dotyczący zalecanych oraz obowiązkowych szczepień dla dzieci i dorosłych Główny Inspektorat Sanitarny ogłosił 27 października 2023. W kalendarzu szczepień na 2024 rok pojawiły się zmiany dotyczące szczepień zalecanych. Sprawdź, co się zmieniło i na co (oraz kiedy!) szczepić dziecko.]]>Kalendarz szczepień 2023 to rozpiska, w jakim wieku i na co należy zaszczepić dziecko. https://mamadu.pl/132879,maz-plodowa-szczepienia-i-witamina-k-czyli-jakie-normy-obowiazuja-w-polsce-i-dlaczegohttps://mamadu.pl/132879,maz-plodowa-szczepienia-i-witamina-k-czyli-jakie-normy-obowiazuja-w-polsce-i-dlaczegoTue, 19 Sep 2017 13:19:09 +0200Co się dzieje z dzieckiem po narodzinach? Jakie zabiegi i badania są przeprowadzane po porodzie? Lista jest naprawdę długa. Każdy maluszek po przyjściu na świat jest poddawany tym samym procedurom. Niektóre z nich wzbudzają sporo kontrowersji. Zdradzamy, po co są. [list][*][b]Zabiegi i szczepienia u noworodka w pierwszej dobie, standardowo wykonuje się wszystkim dzieciom, które przyszły na świat w polskich szapitach. [/b] [*][b]Warto wiedzieć dokładnie jakie procedury wykonywane są, zanim dziecko opuści szpital.[/b] [*][b] Część z nich wzbudza wiele emocji, zabiegi te jednak nie są wykonywane nie bez przyczyny.[/list] [h2]Procedury u noworodka w pierwszej dobie życia[/h2] [list] [*]Odcięcie pępowiny. Po ustaniu tętna pępowiny, czyli 1 do 3 minut po urodzeniu zostanie odcięta pępowina. Może to zrobić ojciec dziecka lub inna osoba towarzysząca rodzącej, a niekoniecznie personel medyczny. Na kikut pępowiny zakłada się jałowy zacisk. [*][b] Oznakowanie[/b] Czyli założenie opasek identyfikacyjnych na dwie kończyny noworodka. Na opasce wypisane są dane matki, godzina i data urodzenia noworodka oraz płeć. Przed ich założeniem, rodzic potwierdza czy wszystkie dane się zgadzają. [*][b] Ocena stanu noworodka w skali Apgar[/b] [url=https://mamadu.pl/135963,nowe-standardy-opieki-okoloporodowej]Po pierwszym kontakcie z matką[/url], noworodek jest oceniany na podstawie skali Apgar. Pierwsza ocena jego stanu musi jednak nastąpić w pierwszej minucie jego życia. Możną ją przeprowadzić na brzuchu matki (jeżeli nie występują przeciwwskazania zdrowotne). [*][b]Odśluzowanie dróg oddechowych[/b] Kiedyś przeprowadzano je u wszystkich nowo narodzonych dzieci, teraz zalecane jest wyłącznie u noworodków z niską punktacją w skali Apgar oraz u noworodków urodzonych przedwcześnie. [*][b]Zabieg Credégo[/b] [url=https://mamadu.pl/148045,zabieg-credego-co-to-jest-po-co-wykonuje-sie-zabieg-credego]Zabieg Credégo[/url] polega na profilaktycznym podaniu jednej kropli azotanu srebra do spojówki noworodka. Jest on wykonywany zarówno na dzieciach, które urodziły się siłami natury, jak i na tych, które przyszły na świat przez cesarskie cięcie. Zabieg ma uchronić dziecko przed rzeżączkowym zapaleniem spojówek. [*][b]Kąpiel noworodka w szpitalu po porodzie[/b] Maź płodowa wytwarza się pod koniec ciąży (po [url=https://mamadu.pl/135561,22-tydzien-ciazy-kalendarz-ciazy]22. tygodniu ciąży[/url]), jest to substancja wytwarzana przez gruczoły łojowe i ma za zadanie ochronę skóry dziecka. Izoluje delikatną skórę dziecka od płynu owodniowego, a w trakcie samego porodu ułatwia przechodzenie dziecka przez kanał rodny. Po przyjściu maleństwa na świat ma działanie ochronne przed brudem, zapobiega wysuszeniu, ale również ma zapewnić prawidłowe zakwaszenie (dzięki temu skora jest chroniona przed rozwojem drobnoustrojów chorobotwórczych). Kiedyś dziecko kąpano zaraz po przyjściu na świat. Obecnie w związku z odkryciem tak wielu pozytywnych cech mazi płodowej Światowa Organizacja Zdrowia zaleca [url=https://mamadu.pl/124055,pierwsza-kapiel-noworodka-powinna-sie-odbyc-tuz-po-porodzie-absolutnie-nie]odroczenie pierwszej kąpieli[/url]. Według WHO pierwsza kąpiel powinna się odbyć po 24 godzinach życia dziecka. Jeśli nie jest to możliwe, to przynajmniej po 6 godzinach od urodzenia! [*][b]Podanie witaminy K[/b] Zgonie z obecnymi zaleceniami zdrowy noworodek w ciągu pierwszych 5 godzin życia otrzymuje 1 mg[url=https://mamadu.pl/139811,nowe-zalecenia-jak-podawac-dzieciom-witamine-k] witaminy K[/url] domięśniowo (w zastrzyku). Dlaczego to takie ważne? W trakcie życia płodowego dziecko nie może zmagazynować odpowiedniej ilości witaminy K, gdyż nie przenika ona przez łożysko. Podanie jej noworodkowi ma uchronić go przed chorobą krwotoczną. Witamina K nie tylko ma jej zapobiegać. Posiada ona również właściwości przeciwbakteryjne oraz przeciwgrzybicze, dlatego przyspiesza gojenie się ran, wspomaga mineralizację kości. [b]Czy można odmówić podania noworodkowi witaminy K?[/b] W przypadku odmowy podania witaminy K domięśniowo lekarz zaleci podanie jej dziecku doustnie (2 mg witaminy K). Nie jest to jednak preferowana metoda podania ze względu na ryzyko ulania. W takim przypadki konieczne jest powtórne podanie. [*] [b]Badania przesiewowe[/b] Obecnie noworodkom wykonuje się trzy [url=https://mamadu.pl/158684,badania-przesieowe-noworodka-2022-badania-przesiowowe-sma-poradnik]badania przesiewowe[/url]: - [b]przesiewowe badanie słuchu[/b] - każdy oddział noworodkowy wyposażony jest w sprzęt do pomiaru słuchu ufundowany przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Badanie jest bezbolesne, maluszkowi zostanie jedynie włożona do ucha mała słuchawka. Dziecko, którego wynik badania słuchu jest prawidłowy, otrzyma niebieski certyfikat, który zostanie wklejony do Książeczki Zdrowia Dziecka; [b]- przesiewowe w kierunku [url=https://mamadu.pl/129107,choroby-genetyczne-ktore-moze-odziedziczyc-twoje-dziecko]chorób i wad wrodzonych[/url] -[/b] m.in. mukowiscydozy, fenyloketonurii, wrodzonej niedoczynności tarczycy i [url=https://mamadu.pl/158696,badanie-przesiewowe-noworodkow-sma-jak-wyglada-kiedy-i-gdzie-sie-wykonuje]SMA[/url]. Aby wykonać badanie, konieczne jest ukłucie dziecka w piętkę. Rodzice są informowani o wynikach badań, jedynie w przypadku potwierdzenia, którejś z chorób genetycznych; - [b]przesiewowe badanie pulsoksymetrem[/b] - pomiar wykonuje się między 2 a 24 godziną życia za pomocą czujnika saturacji. Zakłada się go na stopę noworodka. Zapis powinien trwać 2-3 minuty. Badanie pozwala na wczesne wykrycie bezobjawowej wady serca. [/list] [h2]Szczepienia noworodka w pierwszej dobie życia[/h2] W Polsce szczepi się dzieci w pierwszej dobie życia przeciw WZW typu B (wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, popularnie żółtaczce typu B) i (ewentualnie) gruźlicy. [list][*][b]Szczepionka przeciw WZW typu B[/b] W Polsce pewien odsetek ciężarnych jest zarażony wirusem typu B. Do zakażenia dziecka może dojść w trakcie porodu (zwłaszcza, jeśli w czasie ciąży matka miała świeże zakażenie tym wirusem). To główna przyczyna podawania tak wcześnie szczepionki. Nie wszystkie ciężarne sprawdzają, czy posiadają odporność przeciw żółtaczce typu B oraz, co ważne, czy nie mają świeżego zakażenia. - Jeśli takie badanie byłoby wykonane, to moglibyśmy opóźnić to szczepienie i poczekać np. do 3. miesiąca, jak to jest np. w Szwecji (tam szczepi się dzieci przeciw WZW w 3., 5. i 12. miesiącu życia) - mówi dr Paweł Grzesiowski, pediatra, ekspert ds. szczepień. WZW typu B potrafi rozwijać się w organizmie przez długie lata w postaci utajonej. Powikłania mogą być poważne, m.in. niewydolność lub marskość wątroby, a nawet nowotwór wątroby. W przypadku zarażenia noworodek WZW typu B, ryzyko rozwinięcia w ciągu kilku lat ciężkiej niewydolności wątroby jest ogromne. [*][b]Szczepionka przeciw gruźlicy[/b] W Polsce szczepi się dzieci w pierwszej dobie życia również przeciw gruźlicy - choć nie zawsze, [url=https://mamadu.pl/zdrowie/130123,kalendarz-szczepien-obowiazkowe-szczepienia-dla-dzieci]aktualny kalendarz szczepień[/url] mówi, że [b]dziecko należy zaszczepić na oddziale noworodkowym[/b], nie musi więc być to pierwsza doba po porodzie. Należymy do krajów o tzw. średniej endemiczności (corocznie stwierdza się 24–25 nowych zachorowań na 100 000 osób). Są one częstsze niż np. w Niemczech (corocznie stwierdza się 2 nowe zachorowania na 100 000 osób). Choć liczba zachorowań na gruźlicę w Polsce maleje, wciąż istnieje ryzyko, że dziecko zostanie zarażone gruźlicą. Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia konieczne jest podanie jednej dawki szczepionki wszystkim noworodkom w ciągu 12 godzin po urodzeniu. [/list] [h2]Czy można odmówić szczepienia w pierwszej dobie życia[/h2] Można w przypadku, gdy lekarz zadecyduje, że istnieje powód o podłożu medycznym. Jeśli rodzice żądają przełożenia szczepienia, robią to na własną odpowiedzialność. Wiąże się to z wysłaniem informacji do sanepidu. Konieczna jest jednak wcześniejsza konsultacja z lekarzem. [b]Opuszczając szpital, matka otrzyma[/b]: dwa wypisy ze szpitala (swój i dziecka), książeczkę zdrowia, w której są informacje o wszystkich badaniach przesiewowych, szczepieniach, przebiegu porodu, czynnościach profilaktycznych. W szpitalu należy podać adres przychodni, gdzie zostanie zapisane dziecko, tam zostanie prekazana karta szczepień. [i]źródła:[/i] [url=http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/97603/1/9789241506649_eng.pdf]WHO[/url], [url=http://n.czasopisma.pan.pl/images/data/n/wydania/No_3_2016/681-690-1-PB.pdf]Polska Akademia Nauk[/url] , [url=https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15830002]Narodowy Instytut Zdrowia[/url], [url=http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2016/04/26/peds.2015-4222]Pediatrics[/url] [block position="indent"]138027[/block]]]>Procedury wykonywane w pierwszej dobie życia dziecka. https://mamadu.pl/zdrowie/123075,depresja-krwawienie-guzki-w-piersiach-co-powinno-zaniepokoic-kobiete-w-pologuhttps://mamadu.pl/zdrowie/123075,depresja-krwawienie-guzki-w-piersiach-co-powinno-zaniepokoic-kobiete-w-pologuThu, 19 Nov 2015 15:47:11 +0100Połóg to dla kobiety szczególny czas. Choć wszyscy wokół interesują się głównie maluszkiem, a twoje życie zupełnie wywraca się do góry nogami, musisz znaleźć chwilę spokoju na odpoczynek i regenerację. Warto wiedzieć, że w tym czasie mogą się pojawić niepokojące objawy, których nie powinnaś bagatelizować. [list][*][b]W połogu pojawiają się niepokojące objawy, niektóre z nich wymagają wizyty u lekarza.[/b] [*][b]Warto wiedzieć, jakie dolegliwości w połogu są normą, a które objawy w połogu mogą zagrażać zdrowiu kobiety. [/b] [*][b]Do ginekologa należy się udać 6 tygodni o porodzie, jednak jeśli pojawią się niepokojące objawy w połogu, warto zrobić to wcześniej.[/b][/list] [h2]Połóg: niepokojące objawy[/h2] W czasie połogu zaskoczy cię wiele rzeczy – przede wszystkim to, że po urodzeniu dziecka jeszcze przez jakiś czas będziesz wyglądać, jakbyś nadal była w ciąży. To zupełnie normalne, ponieważ musi minąć trochę czasu, aż obkurczy się macica. Możesz być też zaskoczona ilością odchodów z dróg rodnych. Istnieją jednak pewne dolegliwości w połogu, które faktycznie powinny wzbudzić twój niepokój i wymagają konsultacji z położną lub ginekologiem. [b]1. Bardzo obfite krwawienie[/b] Tuż po porodzie krwawienie z dróg rodnych jest obfite, po kilku dniach słabnie i jest koloru czerwono-brunatnego. Musi minąć kilka tygodni, żeby zupełnie ustało i nie ma w tym nic niepokojącego. Nawet jeśli chwilowo uległo nasileniu (szczególnie gdy podnosisz się po dłuższym wypoczynku), a ty mimo wszystko czujesz się dobrze - nie należy się martwić. Jeśli jednak krwawienie [b]nagle stało się obfite[/b], w dodatku brzydko pachnie, wydalasz duże skrzepy krwi, masz gorączkę - musisz pilnie udać się do lekarza, ponieważ mogło dojść do zakażenia. Lekarz musi sprawić, czy wewnątrz nie pozostały fragmenty łożyska. [b]2. Bolesna rana[/b] To normalne, że w pierwszych tygodniach odczuwasz ból w miejscu zszytej rany. Niezależnie od tego czy chodzi o nacięte/pęknięte krocze, czy [url=https://mamadu.pl/zdrowie/128397,zaluje-ze-nikt-mi-tego-nie-powiedzial-5-rzeczy-ktore-kazda-mama-po-cesarce-powinna-wiedziec]ranę po cesarskim cięciu[/url]. Uczucie ciągnięcia w jakimś stopniu ustępuje po zdjęciu szwów. Całkowite zabliźnienie potrwa jednak bardzo długo i najprawdopodobniej do końca życia będzie wywoływało pewien dyskomfort. Jeśli jednak rana staje się zaogniona, opuchnięta, boli bardziej niż jeszcze parę dni temu, coś [b]zaczyna się z niej sączyć[/b] - nie wahaj się wybrać do lekarza. Dodatkowymi objawami zakażenia będą także: gorączka, dreszcze, ogólne rozbicie. [b]3. Silne bóle brzucha[/b] Podczas połogu macica zaczyna powoli wracać do swoich rozmiarów sprzed ciąży. Bóle przypominają [url=https://mamadu.pl/151557,bol-okresowy-jak-sie-go-pozbyc-7-sposobow-na-bol-menstruacyjny]bóle menstruacyjne[/url] i mogą się nasilać szczególnie podczas karmienia piersią. Z każdym dniem powinny słabnąć. Jeśli w połogu ból w podbrzuszu jest silny i jednostajny, pojawi się gorączka oraz zauważysz zmianę w kolorze krwi – koniecznie udaj się do lekarza. To mogą być objawy zakażenia. [b]4. Guzek w piersi[/b] [url=https://mamadu.pl/124103,nawal-pokarmu-nie-taki-straszny-jak-sobie-radzic-z-karmieniem-w-pierwszych-dniach-po-porodzie]Nawał pokarmu[/url] tuż po porodzie jest sprawą naturalną. Piersi diametralnie zwiększają swoją objętość, są nabrzmiałe, ciepłe. Z czasem laktacja się unormuje i wszystko będzie w porządku. Jeśli jednak [b]piersi (bądź jedna) są czerwone[/b], twarde lub w którymś miejscu wyczuwasz pod palcami guzek – warto jak najszybciej udać się do lekarza. Może się okazać, że doszło do [url=https://mamadu.pl/131389,zapalenie-piersi-przyczyny-objawy-leczenie]zatkania przewodu mlecznego[/url], co w dalszej perspektywie grozi interwencją chirurgiczną. W tym przypadku także spodziewaj się gorączki, dreszczy i złego samopoczucia. [b]5. Hemoroidy[/b] [url=https://mamadu.pl/zdrowie/166735,hemoroidy-po-porodzie-przyczyny-objawy-leczenie-domowe-sposoby]Hemoroidy po porodzie[/url] zdarzają się dość często, jednak wiele mam bagatelizuje ten problem, licząc, że sam przejdzie. I faktycznie hemoroidy zazwyczaj ustępują w ciągu kilku tygodni po porodzie. Jednak jeśli dyskomfort, świąd i ból w okolicy odbytu, wrażenie niecałkowitego wypróżnienia, krwawienie z odbytu się nasilają - powinnaś udać się do lekarza. [b]6. Nietrzymanie moczu[/b] Nietrzymanie moczu po porodzie powinno minąć po kilku tygodniach. W tym czasie zarówno hormony jak i mięśnie dna miednicy wracają do normy. Możesz pomóc organizmowi, wykonując [url=https://mamadu.pl/135087,jak-prawidlowo-cwiczyc-miesnie-kegla]ćwiczenia mięśni Kegla[/url]. Jeśli dolegliwości nasilają się lub przedłużają, należy jak najszybciej zgłosić się na wizytę do lekarza. Jednak na kontrolną wizytę do [b]fizjoterapeuty uroginekologicznego[/b] warto udać się zawsze, nawet jeśli niepokojące objawy ustąpiły. [b]7. Depresja[/b] Spadki nastroju po porodzie są zupełnie normalne. Zmęczenie, stres i obawy (czy sobie poradzę?) potrafią przybić niejedną z nas. Jedne kobiety odczuwają nieustanną euforię, inne smutek i tęsknotę za ciążą, ale są też takie, które dotyka [url=https://mamadu.pl/145773,depresja-poporodowa-moze-dotknac-kazda-mame-jak-sobie-pomoc]depresja poporodowa.[/url] Jeśli więc odczuwasz drastyczny spadek nastroju, ogólne przygnębienie, a nawet niechęć do dziecka nie wstydź się mówić o tym głośno. Nie jesteś wyrodną matką! Każdy lekarz czy położna potraktuje cię bardzo poważnie. [b]Depresja poporodowa[/b] przestaje być tabu, pamiętaj, że nieleczona może skończyć się tragicznie dla ciebie i dziecka. [h2]Kiedy do lekarza w połogu?[/h2] Nawet jeśli w czasie połogu czułaś się dobrze i nie wystąpiły u ciebie żadne niepokojące objawy, powinnaś wybrać się do ginekologa na wizytę kontrolną po 6-8 tygodniach od porodu. To dobry czas, by omówić z lekarzem terminy badań zalecanych po okresie ciąży - cytologii, [url=https://mamadu.pl/zdrowie/166186,usg-piersi-kobiety-karmiacej-dlaczego-nalezy-badac-piersi-podczas-laktacji]usg piersi[/url]. Nie zapomnij też porozmawiać na temat antykoncepcji, ponieważ karmienie piersią [url=https://mamadu.pl/121473,7-prawd-i-mitow-o-antykoncepcji]nie chroni przed zajściem w ciążę[/url]. [block position="indent"]176365[/block]]]>Połóg trwa około 6 tygodni. Przykre dolegliwości mogą ustąpić szybciej, ale nie świadczy to o zakończeniu połogu. https://mamadu.pl/zdrowie/128397,zaluje-ze-nikt-mi-tego-nie-powiedzial-5-rzeczy-ktore-kazda-mama-po-cesarce-powinna-wiedziechttps://mamadu.pl/zdrowie/128397,zaluje-ze-nikt-mi-tego-nie-powiedzial-5-rzeczy-ktore-kazda-mama-po-cesarce-powinna-wiedziecThu, 28 Jul 2016 15:18:13 +0200Planowana czy nie, cesarka zawsze wiąże się z dłuższym okresem dochodzenia do siebie po porodzie. Oto kilka rad, które pomogą ci szybciej stanąć na nogi w połogu po cesarce. [list][*][b]Połóg po cesarce może trwać nieco dłużej niż 6 tygodni. [/b] [*][b]Połóg po cesarskim cięciu różni się od połogu po porodzie naturalnym: wstać można dopiero po kilku godzinach, normalny posiłek zjesz dopiero następnego dnia, a i ze skorzystaniem toalety nie będzie łatwo.[/b] [*][b]Po ok. 6-8 tygodniach po cesarskim cięciu konieczna jest wizyta u ginekologa.[/b][/list] [h2]Połóg po cesarce: kiedy można wstać[/h2] Po porodzie odczuwalne jest drżenie oraz brak czucia w nogach. Mogą się także pojawić mdłości oraz silny ból głowy, aby uniknąć tych przykrych objawów, nie wolno podnosić głowy przez 3-4 godziny od operacji. Choć wiążę się to z niemałym bólem (większym lub mniejszym w zależności od kobiety), już w kilka godzin po cesarskim cięciu, musisz zacisnąć zęby i po prostu wstać. Wiem, że to trudne, ale im szybciej to zrobisz, tym lepiej. Spróbuj zacząć od poruszania stopami. Kręcenie nimi w różnych kierunkach uruchomi krążenie w nogach. Dzięki temu [b]po około 6-8 godzinach[/b] powinnaś być w stanie zrobić pierwsze kroki. Oczywiście, nie sama i nie na „hura!”. Poproś o pomoc położną. Przekręć się na bok i podpierając ręką, spokojnie usiądź na brzegu łóżka, a kiedy będziesz gotowa, pomału wstań. Pierwsze kroki mogą kojarzyć ci się z chodzeniem po rozżarzonym węglu, ale to minie. Pamiętaj, by [b]starać się chodzić prosto[/b] (człowiek odruchowo zaczyna się garbić). Wbrew pozorom taka pozycja będzie dla ciebie wygodniejsza, a rana po cesarskim cięciu będzie mniej boleć. Pionizacja oraz spacery po cesarce są niezwykle ważne ze względu na pobudzenie krążenia. Nie martw się o szwy, nie rozejdą się. [h2]Kiedy można jeść po cesarce?[/h2] Początkowo kobieta po cesarskim cięciu otrzymuje kroplówkę bogatą w niezbędne składniki odżywcze. Po kilku godzinach, gdy jelita zaczną normalnie pracować, położna poda ci kleik. Zwykle normalne posiłki można zjeść już drugiego dnia po zabiegu. W pierwszych dniach po cesarce należy również zadbać o odpowiednie nawodnienie organizmu. Jest to ważne ze względu na uzupełnienie niedoborów płynów, a także ze względu na karmienie piersią. [h2]Pierwsza wizyta w toalecie po cesarce[/h2] Po cesarskim cięciu do ubikacji będziesz mogła pójść dopiero wtedy, gdy zostanie usunięty [url=https://mamadu.pl/156909,balonik-do-porodu-bezpieczna-metoda-na-wywolanie-porodu]cewnik Foleya[/url], który do tej pory służył do opróżniania pęcherza. Na początku możesz mieć problemy z oddawaniem moczu. Niektórym paniom pomaga dźwięk płynącej wody, dlatego warto odkręcić wodę w kranie. Obolały i wycieńczony organizm może mieć również [b]problem z wypróżnianiem[/b]. Przyjmuje się, że kobieta po cesarce powinna oddać pierwszy stolec najpóźniej w trzeciej dobie. Warto w toalecie skorzystać z podnóżka (w wielu szpitalach są na wyposażeniu). Dzięki dodatkowemu podparciu przyjmiesz pozycję kuczną, która ułatwi ci wypróżnienie (warto z niej korzystać także w domu). Możesz również poprosić położną o glicerynowy czopek. [h2]Karmienie piersią po cesarce[/h2] Malec do pierwszego karmienia piersią powinien zostać przystawiony jeszcze na sali operacyjnej, gwarantują to [url=https://mamadu.pl/135963,nowe-standardy-opieki-okoloporodowej]standardy opieki okołoporodowej[/url]. Ze względu na znieczulenie będziesz miała ograniczone ruchy, ale położna zabezpieczy maluszka, tak by bezpiecznie leżał przy twojej nagiej piersi. Ze względu na bliznę po cesarskim cięciu, wielu paniom najwygodniej[b] karmi się w pozycji leżącej na boku[/b]. Jeśli będziesz miała trudności, pamiętaj, że zawsze możesz poprosić o pomoc położną lub doradcę laktacyjnego. Warto z tego skorzystać przed wyjściem do domu. Podczas karmienia piersią [b]mogą nasilać się bóle brzucha[/b]. To normalne, uwalniana do organizmu oksytocyna przyspiesza obkurczanie się macicy. [h2]Wypis do domu po cesarce[/h2] Zwykle pobyt na oddziale położniczym trwa około 3-4 dni. By opuścić szpital potrzebne będą dwa wypisy - jeden dla noworodka od neonatologa, a drugi dla matki od ginekologa. [h2]Samopoczucie po cesarce: ból[/h2] Gdy znieczulenie po operacji przestanie działać, otrzymasz [b]środki przeciwbólowe w kroplówce lub zastrzyku[/b]. Możliwe, że położna także poda ci chłodzący blok na brzuch (nie jest to standard, ale bardzo pomaga w obkurczaniu macicy). Po przeniesieniu z sali pooperacyjnej[b] leki przeciwbólowe[/b] (paracetamol i ibuprofen) otrzymasz od położnej, ale sama musisz pilnować, kiedy masz je przyjmować. Początkowo najlepiej robić to na zmianę, na zakładkę (Paracetamol co 4 godziny, a Ibuprofen co 8). Warto ustawić sobie alarm w telefonie, bo przy przemęczeniu i emocjach związanych z dzieckiem nietrudno o tym zapomnieć, a lepiej, by ból się nie rozszalał. Po kilku dniach od porodu prawdopodobnie poczujesz się na tyle dobrze, by stwierdzić, że nie potrzebujesz już żadnych znieczulaczy i odstawisz tabletki. Wtedy ból może cię dopaść ze zdwojoną siłą. Możesz nawet nie być w stanie sięgnąć po butelkę z wodą, znajdująca się tuż przy łóżku. Nie czekaj więc, aż ból sam cię dopadnie i odczekaj kilka dni, zanim zrezygnujesz na dobre z tabletek. [h2]Samopoczucie po cesarce: zmęczenie[/h2] Po znieczuleniu zewnątrzoponowym kobiety w pierwszych dniach od urodzenia dziecka skarżą się często na bóle głowy. Niektóre odczuwają również bóle pleców, mrowienie i drętwienie nóg. [b]Po powrocie do domu staraj się nie przeforsować[/b]. Wiadomo, że chciałabyś jak najszybciej zająć się dzieckiem i wrócić do obowiązków domowych, ale dźwiganie ciężkich przedmiotów zostaw na potem. Robienie prania i chodzenie z góry na dół po schodach, jeszcze przez kilka dobrych tygodni, będzie poza twoim zasięgiem. Dobrym pomysłem byłoby więc zaopatrzenie się w spory zapas pieluch i ubrań dla dziecka. Nadmierny wysiłek może bowiem spowodować, że wrócisz do łóżka szybciej, niż myślisz. [b]Śmiech lekiem na całe zło?[/b] Nie dla ciebie. Gdybyś spróbowała się zaśmiać, odczujesz rozrywający ból, jak gdyby szwy miały się rozejść (ale się nie rozejdą). Moja rada? Staraj się nie śmiać, a jeśli już musisz, użyj poduszki. Przyłóż ją sobie mocno brzucha i uciśnij ranę. To zmniejszy uczucie bólu. Przyda się to także w przypadku kichania lub, co gorsza, kaszlu. [h2]Rana po cesarskim cięciu [/h2] Podczas cesarki lekarz zakłada kilka pojedynczych szwów na tkankę podskórną oraz szew śródskórny. Szwy wewnętrzne to [b]szwy rozpuszczalne, które wchłaniają[/b] się po około 3-5 tygodniach, natomiast szew zewnętrzny jest najczęściej szwem tradycyjnym – [b]trzeba go usunąć[/b] po upływie 7-8 dni od porodu (trzeba udać się do szpitala tam, gdzie odbyła się cesarka). Nacięcie wykonywane podczas cc ma maksymalnie 15 cm długości i znajduje się tuż nad spojeniem łonowym. Zanim powstanie blizna, [url=https://mamadu.pl/157065,jak-dlugo-goi-sie-blizna-po-cesarskim-cieciu-kiedy-powinna-niepokoic]rana po cc musi się zagoić[/url]. Po operacji zostanie nałożony jałowy opatrunek. Nie wolno go moczyć. Zazwyczaj po około 48-72 godzinach zdejmuje się opatrunek i [b]zaleca się wietrzenie rany[/b] (to przyspiesza gojenie). Na tym etapie bliznę można już przemywać wodą z mydłem, jednak potem należy ją dokładnie osuszyć najlepiej ręcznikiem jednorazowym. Taką pielęgnację należy kontynuować do całkowitego wygojenia się rany po cesarce. Po około tygodniu opuchlizna zacznie ustępować. Gdy rana będzie zagojona i nie będzie sączyła się z niej wydzielina, można zacząć [b]smarować maścią na blizny.[/b] W aptekach dostępne są też preparaty na [url=https://mamadu.pl/134441,jak-wyglada-blizna-po-cesarce-po-2-dniach-a-jak-po-2-latach-roznica-jest-ogromna]blizny po cesarce[/url] w postaci plastrów. Aby uniknąć komplikacji, które mogą pojawić się przy tworzeniu się blizny po cesarskim cięciu, [b]należy zastosować jej mobilizację[/b]. W tym celu warto udać się do fizjoterapeuty uroginekologicznego na [url=https://mamadu.pl/zdrowie/154139,jak-wyglada-terapia-blizny-po-cesarskim-cieciu]terapię (mobilizację) blizny po cc[/url]. Specjalista skontroluje bliznę, pokaże, jak ją prawidłowo masować, a także wyjaśni, jakie objawy powinny cię zaniepokoić. [h2]Ćwiczenia po cesarce[/h2] Nie mam na myśli jakiegoś intensywnego treningu dla sportsmenek, ale ćwiczenia zalecane przez lekarzy, w okresie połogu. Zapobiegają one na różnym powikłaniom i pozwalają na szybszy powrót do formy. Chodzi tu między innymi o napinanie pośladków, unoszenie miednicy i [url=https://mamadu.pl/135087,jak-prawidlowo-cwiczyc-miesnie-kegla]ćwiczenie mięśni Kegla[/url]. Możesz zacząć je wykonywać już w kilka dni po porodzie! [block position="indent"]176362[/block]]]>Cesarskie cięcie to poważny zabieg, po którym powrót do zdrowia nie zawsze jest prosty. https://mamadu.pl/129339,hemoroidy-w-ciazy-czyli-spokojnie-bez-paniki-czy-zawsze-musisz-je-leczychttps://mamadu.pl/129339,hemoroidy-w-ciazy-czyli-spokojnie-bez-paniki-czy-zawsze-musisz-je-leczycWed, 02 Nov 2016 13:37:04 +0100Hemoroidy w ciąży to często występująca dolegliwość. Wiąże się ona z uciskiem macicy na jelita i nieregularnym wypróżnianiem. Na szczęście po porodzie ustępuje i hemoroidów zazwyczaj nie trzeba nawet leczyć. [list][*][b]Hemoroidy w ciąży mogą pojawić się z wielu powodów: hormony, ucisk macicy na naczynia krwionośne, wysiłek przy wypróżnianiu... jednak tej przykrej dolegliwości można zapobiegać.[/b][*][b]Profilaktyka hemoroidów w ciąży polega przede wszystkim na przestrzeganiu diety bogatej w błonnik, piciu wody i regularnej aktywności fizycznej.[/b][*][b]Z hemoroidami w ciąży najlepiej zgłosić się do lekarza, możesz wybrać się do lekarza internisty, chirurga lub proktologa. Najpewniej dostaniesz zalecenie miejscowego leczenia hemoroidów maścią lub czopkami, niekiedy lekarz może zdecydować o zabiegowym leczeniu[/b]. [/list][h2]Hemoroidy w ciąży [/h2]Hemoroidy nazywane są też [b]guzkami krwawniczymi[/b], które znajdują się w błonie podśluzowej w kanale odbytu. Służą one temu, by gazy, które powstają w jelitach w trakcie trawienia pokarmu, nie wydostawały się na zewnątrz. Czasem jednak guzki stają się nadmiernie powiększone, a przez to powodują znaczny ból. Jeśli na papierze toaletowym zauważyłaś krew, czujesz swędzenie i ból okolic odbytu, to właśnie sygnały, że masz problemy z hemoroidami. [h2]Hemoroidy w ciąży: przyczyny[/h2] U kobiet w ciąży pojawiają się najczęściej w trzecim trymestrze, gdy ciężar dziecka jest tak znaczny, że wywiera ono [b]nacisk na naczynia krwionośne[/b] znajdujące się w obrębie miednicy. Czynnikiem sprzyjającym takim dolegliwościom są też [url=https://mamadu.pl/129473,zaparcia-w-ciazy-to-powazny-problem-zobacz-jak-mozesz-sobie-z-nimi-poradzic]zaparcia w ciąży[/url] powodowane spadkiem aktywności układu trawiennego (działanie hormonów).[block position="indent"]129961[/block] Dodatkowym czynnikiem jest [b]podwyższony poziom hormonów[/b], które poszerzają naczynia krwionośne, a także wysiłek wiązany z dźwiganiem dodatkowych kilogramów i [b]ucisk rosnącej macicy na naczynia[/b]. W ciąży czynników sprzyjających powstawaniu hemoroidów jest wiele. Nie znaczy to niestety, że jeśli przed porodem się nie pojawiły, jesteś bezpieczna - [url=https://mamadu.pl/166735,hemoroidy-po-porodzie-przyczyny-objawy-leczenie-domowe-sposoby]hemoroidy po porodzie[/url] wciąż mogą się pojawić. [h2]Hemoroidów w ciąży można uniknąć [/h2]Kobieta może zrobić wiele, by zapobiec problemom z hemoroidami. Aby przeciwdziałać, konieczna jest [b]dieta bogata w błonnik[/b]. Warto jeść dużo warzyw i owoców, ciemne pieczywo, brązowy ryż i kasze. Na przekąski trzeba wybierać suszone śliwki, morele, jabłka, kiwi i figi. Taka dieta usprawni działanie twoich jelit, co też powinno wyeliminować kłopoty z wypróżnianiem. Ograniczenie wysiłku przy parciu zmniejsza ucisk na naczynia krwionośne, a co za tym idzie, poprawienie perystaltyki jelit wyklucza jedną z przyczyn powstawania hemoroidów w ciąży. Trzeba również pamiętać o s[url=https://mamadu.pl/143043,herbata-w-ciazy-ile-i-jak-pic-herbate-zeby-nie-szkodzila]pożywaniu odpowiedniej ilości płynów[/url], ze wskazaniem na niskozmineralizowana, niegazowaną wodę i herbatki ziołowe. Istotny jest ruch, a szczególnie ćwiczenia kształtujące [url=https://mamadu.pl/135087,jak-prawidlowo-cwiczyc-miesnie-kegla]mięśnie dna miednicy[/url]. Podtrzymują one narządy takie jak pęcherz i macica. Praca nad nimi obniża ryzyko powstania uciążliwych hemoroidów. To bardzo proste. Wystarczy napinać mięśnie tak, jakby chciało się powstrzymać mocz. Trzeba chwilę wytrzymać, rozluźnić, a po krótkim odpoczynku powtórzyć sekwencję. Warto ćwiczyć nawet kilka razy dziennie, szczególnie w [url=https://mamadu.pl/135973,trzeci-trymestr-ciazy-kalendarz-ciazy]trzecim trymestrze ciąży[/url]. [h2]Hemoroidy w ciąży: leczenie[/h2]Jeśli nie uda się zapobiec hemoroidom w ciąży, trzeba się z nimi zmierzyć - najpierw używając [b]domowych sposobów[/b]. Ulgę może przynieść schłodzenie obolałego miejsca, np. za pomocą kompresu, który wyjmiesz z zamrażarki. Można użyć też ręcznika czy nawet paczki zamrożonych warzyw. Warto robić [b]ziołowe kąpiele[/b]. Wystarczy przygotować napar z rumianku, który podziała łagodząco. Można dodać korę dębu, która z kolei ma właściwości przeciwzapalne. Przyrządź miksturę zgodnie z poleceniem na opakowaniu, potem ostudź ją, używaj do przemywania odbytu lub jako tzw. [b]nasiadówkę[/b]. Jeśli to nie pomaga, trzeba skonsultować się z lekarzem. Może ci zalecić [b]maści na hemoroidy, kremy i czopki doodbytnicze[/b]. Leki powstrzymają ból i swędzenie. Te bezpieczne to m.in. Posterisan, ProctoGlyvenol i Hemorol. Środki na hemoroidy zazwyczaj zawierają składniki naturalne, np. wyciągi z kasztanowca i rutyny. Najlepiej jednak przezornie sprawdzić, czy wszystkie składniki na pewno są bezpieczne dla kobiet w ciąży. Bywa, że choroba jest zaawansowana. Wtedy proktolog nie zapisze maści czy czopków, bo nie pomogą. Konieczna może być [b]skleroterapia[/b]. Polegająca na zaaplikowaniu leków, które powodują zwłóknienie guzków, założeniu gumek zaciskowych wokół guzka i użyciu promieni podczerwonych. Pozytywna wiadomość jest taka, że poważne problemy z żylakami w ciąży zdarzają się rzadko. Częściej po kilku miesiącach dolegliwości same ustępują. Niestety, mają tendencję do odradzania się podczas kolejnych ciąż.[block position="indent"]176359[/block]]]>Hemoroidy nazywane są też guzkami krwawniczymi, które znajdują się w błonie podśluzowej w kanale odbytu. https://mamadu.pl/131387,kangurowanie-skora-do-skory-wazne-cesarskie-ciecie-wczesniakihttps://mamadu.pl/131387,kangurowanie-skora-do-skory-wazne-cesarskie-ciecie-wczesniakiMon, 15 May 2017 10:12:50 +0200Jakie znaczenie ma kangurowanie? Co zmienia kontakt "skóra do skóry"? O tym, jak istotne znaczenie dla rozwoju nowego, kształtującego się życia ma dotyk "skóra do skóry" mówi Monika Jodłowska, położna, certyfikowany doradca laktacyjny, ekspert Medbest Care. [list][*][b]Kangurowanie to bezpośredni kontakt dziecka ze skórą mamy lub taty.[/b] [*][b]Pierwszy kontakt "skóra do skóry" z mamą powinien mieć miejsce zaraz po porodzie. W przypadku cesarki kangurować noworodka może również tata. [/b] [*][b]Bliskość przez kangurowanie rodzice powinni zapewnić maluszkowi także po opuszczeniu szpitala.[/b][/list] [h2]Co to jest kangurowanie?[/h2] Kangurowanie to sposób postępowania z noworodkiem. Nagie dziecko układa się na nagiej klatce piersiowej mamy, taty lub innej bliskiej osoby i okrywa z zewnątrz kocykiem. Kangurowanie to metoda bezpieczna zarówno dla dzieci zdrowych, jak i wcześniaków pod warunkiem, że są one w stabilnym stanie. Dzięki kangurowaniu tworzy się fundament każdej rodziny oparty na miłości, poczuciu bezpieczeństwa i bliskości, natomiast od strony medycznej potwierdza się, iż pierwsze kilka godzin po porodzie spędzone w pełnej bliskości z mamą, są czynnikiem predysponujące do prawidłowego rozwoju układu nerwowego. [h2]Historia kangurowania[/h2]Zbawienny wpływ kontaktu "skóra do skóry", zwanego kangurowaniem, odkryto w Bogocie w 1978 roku, kiedy w jednym ze szpitali z powodu braku personelu medycznego, polecono matkom trzymanie wcześniaków przy swoim ciele, aby utrzymać prawidłową temperaturę ciała noworodków i zainicjować laktację. Rezultaty tego zalecenia były zaskakujące, okazało się bowiem, że znacząco spadła śmiertelność wcześnie urodzonych dzieci. To przypadkowe odkrycie potwierdzone badaniami naukowymi stało się początkiem wielu zmian na oddziałach położniczych, na których zaprzestano rozdzielania mam od swoich dzieci, przystano na stały kontakt, tulenie i karmienia oraz wprowadzono zmianę kolejności zabiegów poporodowych – zamiast [url=https://mamadu.pl/133149,pacjent-to-klient-a-medycyna-to-biznes-kontrowersyjny-wpis-na-facebooku]odcinania pępowiny[/url], ważenia i mierzenia oddaje się noworodka w ramiona mamy i przystawia do piersi. [h2]Zalety kangurowania[/h2] Kangurowanie jest nie do przecenienia, bowiem niesie ze sobą same zalety. Trudno się temu dziwić, gdyż to dotyk jest pierwszym zmysłem, który kształtuje się w łonie matki. Maciczny wszechświat dziecka to kontakt ze ścianami macicy, pępowiną i swoim własnym ciałem. Około 8. tygodnia ciąży pojawia się wrażliwość na ten bodziec w okolicach ust. Dzięki rączkom dziecko stymuluje sobie okolicę ust i noska, aby po urodzeniu umieć znaleźć pierś mamy. Dotyk ust powoduje reakcję całego organizmu. Po 10. tygodniu ciąży dotyk własnej rączki dziecka w okolicach czoła powoduje obrót głowy. Dwa tygodnie później na dotyk reagują rączki i nóżki dziecka, a po 14. tygodniu już całe ciało reaguje na dotyk. Dlatego po porodzie zaleca się pozostawić dziecko na klatce piersiowej mamy w kontakcie "skóra do skóry" przez minimum 2 godzin (o ile stan matki i dziecka na to pozwala). Gwarantują to [url=https://mamadu.pl/135963,nowe-standardy-opieki-okoloporodowej]standardy opieki okołoporodowej[/url]. [h3]Korzyści płynące z kangurowania dla dziecka:[/h3] [list][*]Wpływa na obniżenie poziomu stresu związanego z porodem i działaniem bodźców zewnętrznych. [*]Podnosi poczucie bezpieczeństwa. [*]Zmniejsza ryzyko wystąpienia problemów układu krążenia, układu oddechowego i odpornościowego. [*]Stanowi integralną część procesu laktacyjnego. [*]Uspokaja, gdyż dzieci czując bliskość mamy, zapach jej skóry i ciepło, są wyciszone, ułatwia zasypianie i wchodzenie w sen głęboki, dzięki czemu dziecko jest wypoczęte i mniej płacze. [*]Sprzyja prawidłowej regulacji ciepłoty ciała. [*]Pozwala kolonizować skórę dziecka skóra florą bakteryjną fizjologiczną dla skóry matki. [*]Zmniejsza ryzyko kolek poprzez naturalny ucisk na brzuszek i masaż wynikający z oddychania. [*]Pomaga tworzyć prawidłowych więzi między matką a dzieckiem. [*]Wcześniakom pomaga zmniejszyć stres związany z rozdzieleniem z matką i pobytem w inkubatorze, co pozytywnie wpływa na stabilizację parametrów życiowych. [/list] [h3]Kangurowanie: korzyści dla mamy:[/h3] [list][*][url=https://mamadu.pl/162007,herbata-na-laktacje-pobudzenie-laktacji-ziola-na-laktacje-bawarka]Sprzyja laktacji[/url]. [*]Redukuje stres związany z [url=http://mamadu.pl/t/9,porod]porodem[/url]. [*]Sprzyja obkurczaniu macicy i zmniejszeniu krwawienia. [*]Wzmacnia poczucie pewności i radzenia sobie z dzieckiem. [*]Sprzyja poznawaniu i odczytywaniu potrzeb dziecka. [*]Tworzy i rozwija silną więź emocjonalną z dzieckiem. [*]Wpływa na lepsze samopoczucie i zmniejsza prawdopodobieństwo [url=https://mamadu.pl/160155,depresja-poporodowa-to-choroba-ktorej-nie-mozesz-sie-wstydzic]depresji poporodowej[/url].[/list] [h3]Kangurowanie: korzyści dla taty:[/h3] [list][*]Buduje głęboką więź ze swoim dzieckiem. [*]Działa kojąco i  uspokajająco zarówno na tatę, jak i dziecko. [*]Wzmacnia poczucie wartości taty i jego pożądanej obecności oraz udziału w opiece nad dzieckiem.[/list] [h2]Kangurowanie po cesarce[/h2] Badania wykazały, iż w przypadkach [url=http://mamadu.pl/t/179,cesarskie-ciecie]cesarskiego cięcia[/url] lub innych przypadków, kiedy kontakt 'skóra do skóry" z mamą jest niemożliwy, przejęcie opieki przez tatę i wtulenie dziecka w jego pierś, uspokaja noworodka, zmniejsza jego płaczliwość, sprzyja zasypianiu. [h2]Kangurowanie noworodka w domu[/h2] W kangurowaniu najważniejsze jest poczucie bliskości, dlatego tak ważne jest, by pamiętać o układaniu dziecka na nagiej klatce piersiowej. Dobrze, jeśli noworodek spędza w tej pozycji jak najwięcej czasu. Kontakt z rodzicem, jego zapach, bicie serca, ciepło skóry, daje dziecku poczucie bezpieczeństwa, które można wzmocnić delikatnym dotykiem, głaskaniem, masażem plecków. Ten wspaniały rodzaj relacji powinien trwać kilka godzin dziennie. [h2]Kangurowanie wcześniaka[/h2] Przedwczesny poród nie musi być przeciwwskazaniem do kangurowania. Wręcz przeciwnie, to ważny element w terapii [url=https://mamadu.pl/150783,wczesniak-urodzony-w-27-tygodniu-uratowano-go-woreczkiem-sniadaniowym]wcześniaków[/url]. Jeśli tylko stan dziecka jest stabilny i lekarz dopuszcza taką możliwość rodzice mogą wziąć w ramiona swoje dziecko. Można kangurować także wcześniaka na wsparciu oddechowym. Ponieważ podczas kontaktu "skóra do skóry" maluszek jest ogrzewany ciałem rodzica, nie ma obaw, że malec niebezpiecznie wytraci temperaturę. [block position="indent"]134559[/block]]]>Kontakt "skóra do skóry" ma olbrzymią moc. https://mamadu.pl/128273,czy-jest-platne-czy-boli-czy-jest-bezpieczne-wszystko-co-musisz-wiedziec-o-znieczuleniu-przy-porodziehttps://mamadu.pl/128273,czy-jest-platne-czy-boli-czy-jest-bezpieczne-wszystko-co-musisz-wiedziec-o-znieczuleniu-przy-porodzieThu, 21 Jul 2016 16:57:27 +0200Poród wiąże się z ogromnym bólem dla rodzącej. Jak dużym – to już sprawa indywidualna. Dlatego też kwestia tego, czy rodząca zdecyduje się na znieczulenie, również powinna być rozpatrywana w zależności od potrzeb konkretnej pacjentki. [list][*][b]Znieczulenie przy porodzie nie zawsze jest konieczne. Jednak to od rodzącej zależy, czy i jak chce łagodzić ból porodowy.[/b] [*][b]Podczas porodu rodząca może skorzystać z różnych typów znieczulenia. Najpopularniejsze to znieczulenie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe. [/b] [*][b]By podjąć świadomą decyzję, warto dowiedzieć się jak najwięcej o sposobach łagodzenia bólu w trakcie porodu.[/b][/list] [h2]Znieczulenie przy porodzie: czy jest bezpieczne[/h2] Współcześnie stosowane znieczulenia są bezpieczne zarówno dla kobiety, jak i dla dziecka. Wbrew obiegowej opinii nie ma tutaj ryzyka uszkodzenia rdzenia kręgowego i paraliżu (z uwagi na konieczność wkłucia w kręgosłup). Znieczulenie może znacznie ułatwić rodzącej przejście przez doświadczenie porodu, pod kilkoma warunkami. Nie może być żadnych medycznych przeciwwskazań do zastosowania znieczulenia, kobieta nie może znajdować się w ostatniej, trzeciej fazie porodu. Jeśli decydujemy się na znieczulenie, warto już wcześniej skonsultować z lekarzem, jakimi opcjami dysponuje rodząca. [h2]Rodzaje znieczulenia przy porodzie[/h2] [list][*][b]Znieczulenie zewnątrzoponowe[/b] powoduje złagodzenie bólu przy pozostawieniu pełnej świadomości rodzącej. To właśnie ten rodzaj znieczulenia aplikowany jest poprzez nakłucie rdzenia kręgowego i wprowadzenie cewnika (przydatnego przy aplikacji kolejnych dawek leku, powtarzanych co dwie godziny). Również miejsce, w którym ma być wykonane wkłucie, jest uprzednio znieczulane. [url=https://mamadu.pl/150863,znieczulenie-zewnatrzoponowe-porod-ze-znieczuleniem-tak-czy-nie]Znieczulenie zewnątrzoponowe[/url] zaczyna działać już po kilkunastu minutach. Rodząca nie czuje bólu (albo odczuwa go bardzo słabo) od pasa w dół, czuje jednak nogi i może chodzić. Znieczulenie to może również wpłynąć na przyspieszenie rozwierania się szyjki macicy. Co ważne, tego typu znieczulenie nie przenika ani do łożyska, ani do mleka matki. W przypadku wystąpienia komplikacji, założone już wcześniej cewnik może być wykorzystane do znieczulenia cięcia cesarskiego.[block position="indent"]127203[/block] [*][b]Znieczulenie podpajęczynówkowe[/b] podaje się podobnie jak znieczulenie zewnątrzoponowe, tyle że jednorazowo wstrzykuje się całą dawkę leku. Jest ono częściej stosowane, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia cesarskiego cięcia. Efektem zastosowania znieczulenia podpajęczynówkowego jest całkowite pozbawienie rodzącej czucia od pasa w dół (nie może chodzić), nie powoduje ono natomiast utraty świadomości przez rodzącą. Jest ono bezpieczne dla matki i dziecka, ale mogą po nim wystąpić lekkie powikłania: bóle głowy i ból w miejscu wkłucia. Przeciwwskazaniem są zaburzenia krzepnięcia krwi. [*][b]PCA (Patient-controlled analgesia)[/b] to nowy, zyskujący na popularności rodzaj znieczulenia. Jego innowacyjność polega na tym, że daje kobiecie rodzącej możliwość samodzielnego kontrolowania przyjmowanych dawek leku. Używa się tutaj pompy zawierające środek znieczulający z przyciskiem, który obsługuje sama rodząca. Dzięki temu może ona samodzielnie decydować o dawce leku, jaką przyjmie. Oczywiście przy zachowaniu bezpieczeństwa – taka pompa wyposażona jest w blokadę uniemożliwiającą przedawkowanie środka przeciwbólowego. Tego typu znieczulenie jest bezpieczne i nie wymaga obecności anestezjologa przy porodzie. [*][b] Znieczulenie ogólne[/b] podaje się tylko wtedy, gdy dochodzi do zakłócenia przebiegu porodu i konieczne jest jego szybkie zakończenie. W jego trakcie ciężarna nie tylko nic nie czuje, ale także jest nieprzytomna. [/list] [b]Znieczulenie przy porodzie – za i przeciw[/b] O korzyściach zastosowania znieczulenia nie trzeba nikogo przekonywać. Każdy rodzaj znieczulenia przynosi rodzącej sporą ulgę w niezwykle trudnym [url=http://mamadu.pl/128223,jestes-w-zaawansowanej-ciazy-spakuj-starannie-torbe-do-szpitala-i-spokojnie-czekaj-na-ten-moment]doświadczeniu porodu[/url]. Są jednak również kwestie, które przemawiają na niekorzyść znieczulenia. Kobieta po przyjęciu znieczulenia może mieć problemy z prawidłowym parciem, co z kolei może przełożyć się na wydłużenie czasu trwania porodu. Zarówno znieczulenie zewnątrzoponowe, jak i podpajęczynówkowe wiążą się z możliwością wystąpienia pewnych skutków ubocznych. Należą do nich np. bóle głowy i nudności. Warto jednak zaznaczyć przy tym, że tego typu znieczulenia są bezpieczne dla rodzącej i dla dziecka. Warto również pamiętać, że jest szereg niefarmakologicznych metod [url=https://mamadu.pl/136213,jak-boli-porod-ginekolog-wyjasnia-jak-i-dlaczego-porod-boli]łagodzenia bólu[/url], jak takich jak: masaż, pozycje wertykalne, immersja wodna, okłady. Przed podaniem znieczulenia można skorzystać z dostępnych metod farmakologicznych takich jak np.: środki rozkurczające czy gaz rozweselający. [h2]Czy znieczulenie przy porodzie jest płatne?[/h2] Znieczulenie przy porodzie od 2015 roku jest świadczeniem darmowym. Mimo to są szpitale, w których to tylko teoria. Wiele kobiet przed porodem sprawdza opinie rodzących pod tym kątem i w ten sposób dokonuje ostatecznego wyboru placówki. Największe szanse na znieczulenie są w szpitalach III stopnia referencyjności. Koniecznie wpisz znieczulenie do swojego [url=https://mamadu.pl/166351,plan-porodu-co-to-za-dokument-co-w-nim-napisac-gdzie-znalezc-wzor]planu porodu[/url], który możesz sporządzić sama lub we współpracy ze swoim lekarzem czy położną. [block position="indent"]127149[/block]]]>Podczas porodu możesz skorzystać z dwóch typów znieczulenia. https://mamadu.pl/132003,badania-prenatalne-kiedy-powinnas-sie-im-poddachttps://mamadu.pl/132003,badania-prenatalne-kiedy-powinnas-sie-im-poddacThu, 06 Jul 2017 12:42:59 +0200Badania prenatalne w Polsce wykonywane są rutynowo u każdej ciężarnej. Należą do nich m.in. USG I, II i III trymestru. Badanie w 12 tygodniu ciąży ma wykryć ewentualne ryzyko wad genetycznych, wówczas lekarz może skierować cię na dodatkowe testy. Wśród nich znajdują się amniopunkcja, test PAPPA czy test podwójny. Wszystko wyjaśniamy poniżej. [list][*][b]Badanie prenatalne są w Polsce obowiązkowe dla każdej ciężarnej.[/b][*][b]Z badań prenatalnych rutynowo wykonuje się badania USG w 12. tygodniu ciąży, tzw. USG genetyczne, USG połówkowe (ok. 20. tygodnia ciąży i USG III trymestru.[/b] [*][b]USG w ciąży to badanie nieinwazyjne, bezpieczne dla mamy i dziecka. Jeśli lekarz zdecyduje, że istnieją przesłanki, może skierować ciężąrną na dodatkowe badania prenatalne.[/b] [/list] [h2]Badania prenatalne[/h2] Ciąża to czas wielkiego oczekiwania na upragnionego potomka, ale też wątpliwości i niepokoju. Dlatego kluczową rolę spełnia [b]diagnostyka prenatalna[/b], która daje informację o zdrowiu dziecka oraz szacuje m.in. ryzyko wad rozwojowych czy chorób genetycznych. Badania prenatalne to aktualnie nie możliwość, ale konieczność, jeśli zależy nam na bezpiecznej i komfortowej ciąży – przekonują specjaliści. – Badania prenatalne pozwalają wykryć [b]wady wrodzone, aberracje chromosomowe lub choroby genetyczne[/b], nawet jeszcze kiedy płód rozwija się w łonie matki. Wczesna i precyzyjna diagnoza pozwala na otoczenie matki i dziecka właściwą opieką już na etapie rozwoju ciąży, zapobiegnięcie groźnym komplikacjom, ale i zaplanowanie leczenia noworodka po porodzie – mówi [b]dr n. med. Aleksander Ilski[/b] specjalista ginekolog - położnik z Kliniki Leczenia Niepłodności i Diagnostyki Prenatalnej Gyncentrum w Katowicach. – Niezależnie jednak od wyniku diagnozy, kobieta powinna mieć wiedzę na temat korzyści, a także ewentualnych powikłań związanych z badaniami, aby móc świadomie decydować o przyszłości swojej i dziecka – dodaje. [h2]Dlaczego warto robić badania prenatalne?[/h2] Badania prenatalne to wyspecjalizowana grupa badań skierowanych do kobiet w ciąży, które dostarczają cennych informacji na temat zdrowia matki i dziecka. Należą do nich [url=https://mamadu.pl/129345,jak-wyglada-badanie-usg-w-ciazy-i-po-co-sie-je-wykonuje]badania USG[/url], echokardiografia, badania specjalistyczne i genetyczne. [h2]Na czym polegają badania prenatalne?[/h2] Badania prenatalne dzielą się na[b] badania przesiewowe (małoinwazyjne)[/b] oraz [b]diagnostyczne (inwazyjne)[/b]. Badania przesiewowe są całkowicie bezpieczne zarówno dla matki, jak i dziecka - zazwyczaj wykonuje się je w I oraz[url=https://mamadu.pl/129457,usg-polowkowe-jest-najwazniejszym-badaniem-w-ciazy-zobacz-czego-mozesz-sie-dowiedziec] II trymestrze ciąży[/url]. Specjaliści podkreślają, że zastosowanie w badaniach nieinwazyjnych na coraz większą skalę nowoczesnych technologii pozwala na uzyskanie wysokiej jakości i precyzji badania. Oznacza to zazwyczaj rzadszą potrzebę wykonywania badań inwazyjnych. Jednak w pewnych przypadkach badania przesiewowe mogą okazać się niewystarczające i dla dobra pacjenta wymagają poszerzenia. W takim przypadku można zastosować badania diagnostyczne. Te powinny być wykonane po wcześniejszym wykonaniu testów przesiewowych – z wyjątkiem, gdy kobieta ma ponad 40 lat lub świadomie rezygnuje z badań przesiewowych. [h2]Badania prenatalne przesiewowe (nieinwazyjne)[/h2] Wśród nieinwazyjnych badań prenatalnych znajdują się: • [b]Badanie ultrasonograficzne[/b] – najpowszechniejsze wśród badań prenatalnych, wykonywane wielokrotnie w przebiegu ciąży w celu rozpoznania ewentualnych wad, niedojrzałości płodu oraz innych zaburzeń wewnątrzmacicznych. Pozwala na określenie wieku ciążowego, kosmówkowości w ciąży mnogiej, umożliwia ocenę dobrostanu płodu, diagnostykę [url=https://mamadu.pl/166432,usg-genetyczne-w-i-trymestrze-ciazy-termin-przebieg-jakie-wady-wykrywa]ewentualnych wad płodu[/url] czy innych nieprawidłowości wewnątrzmacicznych. Obecnie coraz częstszym standardem są badania USG metodą 3D i 4D – taka technologia pozwala na jeszcze dokładniejsze śledzenie rozwoju dziecka m.in. budowy jego organów, ocenę łożyska, pomiar wielkości płodu, śledzenie jego ruchów. • [b]Echokardiografia płodu –[/b] pozwala na ocenę rozwijającego się układu krążenia u dziecka. • [b]Test podwójny[/b] – polega na pobraniu od ciężarnej próbki krwi i ocenie parametrów biochemicznych - białka PAPP-A oraz wolnej gonadotropiny kosmówkowej ßhCG. Test powinien być wykonywany wraz z badaniem ultrasonograficznym pierwszego trymestru, kiedy oceniana jest przezierność karkowa (NT) u płodu. Dzięki niemu można oszacować ryzyko występowania u dziecka aberracji chromosomowych i chorób genetycznych płodu – zespołu Downa (trisomia 21), zespołu Patau (trisomia 13), zespołu Edwardsa (trisomia 18). • [b]Test potrójny[/b] – kolejny test polegający na analizie biochemicznej krwi – a dokładnie oznaczeniu poziomu alfafetoproteiny, oceny w osoczu ciężarnej całkowitego HCG oraz wolnego estriolu. Dzięki niemu możliwe jest oszacowanie ryzyka wystąpienia u dziecka wad genetycznych i zespołów chromosomalnych m.in. [url=https://mamadu.pl/zdrowie/159207,kwas-foliowy-przed-ciaza-dlaczego-warto-suplementowac-jaki-kiedy-ile]wady cewy nerwowej[/url], rozszczepu kręgosłupa, [url=https://mamadu.pl/151309,dzien-osob-z-zespolem-downa-jak-wyglada-zycie-takiej-rodziny]zespołu Downa[/url] oraz [url=https://mamadu.pl/151309,dzien-osob-z-zespolem-downa-jak-wyglada-zycie-takiej-rodziny]zespołu Edwardsa[/url]. Test wykrywa 7 na 10 przypadków wady genetycznej – jeśli jest nieprawidłowy, warto rozważyć dodatkowe wykonanie amniopunkcji. • [b]Test NIFTY[/b] – nowoczesna, bezpieczna metoda badania prenatalnego, która z dużą dokładnością (ponad 99%) pozwala wykryć[url=https://mamadu.pl/129107,choroby-genetyczne-ktore-moze-odziedziczyc-twoje-dziecko] schorzenia na tle genetyczne u płodu[/url]. Polega na pobraniu krwi żylnej od matki, podobnie jak w przypadku morfologii. Tym, co go wyróżnia na tle standardowych badań biochemicznych krwi jest fakt, że pozwala na izolację, a następnie analizę płodowego DNA z krwi matki, a nie płodu – dzięki temu pacjentka może uniknąć bardziej inwazyjnych badań prenatalnych. Dzięki testowi możemy oszacować ryzyko wystąpienia zespołu Downa (prawie 100% dokładności), zespołu Patau, zespołu Edwardsa, zaburzeń liczby chromosomów, pozwala również wykryć zagrożenie poronieniem lub urodzenie martwego dziecka. Pozwala również na ustalenie genetycznej płci dziecka. • [b]Test Harmony[/b] – polega na pobraniu krwi żylnej od matki. Umożliwia wykrycie ryzyka wystąpienia m.in. zaburzeń chromosomalnych, zespołu Downa, zespołu Turnera, zespołu Klinefeltera, a także zaburzeń chromosomalnych płci. Umożliwia również ocenę wolnego płodowego DNA (materiału genetycznego płodu) uzyskanego z krwi matki. [h2]Prenatalne badania diagnostyczne (inwazyjne)[/h2] Tego typu badania prenatalne nie są wykonywane rutynowo u każdej ciężarnej. – Wykonuje się je w momencie, gdy przesiewowe badania wprost wykazują występowanie nieprawidłowości u płodu. Czasami też badanie przesiewowe nie daje jednoznacznej odpowiedzi co do budowy czy stanu płodu. Wtedy poszerzając diagnostykę o badania inwazyjne mamy szansę potwierdzić lub wykluczyć daną chorobę – wyjaśnia ekspert. Badania inwazyjne niosą ze sobą [b]0,5-2% ryzyko komplikacji[/b] (w zależności od typu badania). O ich wykonaniu decyduje ostatecznie pacjentka po konsultacji z lekarzem i omówieniu wyników wcześniejszych testów. [b] • Amniopunkcja[/b] – lekarz za pomocą cienkiej igły przebija się przez powłoki brzuszne ciężarnej i pobiera do strzykawki małą ilość płynu owodniowego, który otacza płód. Następnie poddaje się go analizie pod kątem zaburzeń genetycznych rozwijającego się dziecka. Amniopunkcja należy do badań inwazyjnych, istnieje zatem ryzyko zagrożeń np. poronienia w związku rozwojem infekcji wewnątrzmacicznej lub uszkodzeniem łożyska - jednak zagrożenie powikłaniami jest niskie (ryzyko szacuje się na 0,5%-1%). Z tego względu ważne jest, aby zabieg przeprowadzał specjalista doświadczony w wykonywaniu procedur inwazyjnych. Badanie to dzięki badaniu DNA pozwala wykryć m.in. zespoły – Downa, [url=https://mamadu.pl/129371,to-byl-wyscig-z-czasem-musialam-wyjechac-legalna-aborcja-w-polsce-to-abstrakcja]Turnera[/url], Edwardsa, Patau, Klinefertera oraz chorób genetycznych takich jak anemia sierpowata czy [url=https://mamadu.pl/145669,jakie-sa-objawy-mukowiscydozy-oto-szereg-objawow-choroby]mukowiscydoza[/url]. Z kolei nie wykrywa wad wrodzonych np.[url=https://mamadu.pl/130425,miala-dosc-pytan-o-to-co-sie-stalo-z-twarza-jej-dziecka-komentarze-bywaly-okrutne-ktos-przywrocil-jej-wiare-w-ludzi] rozszczepu wargi[/url], podniebienia czy wady serca. [b]• Biopsja trofoblastu[/b] (kosmówki, ang. chorionic villus sampling, CVS) – lekarz za pomocą specjalnej igły (przez powłoki brzuszne lub drogą pochwową przez cewnik) i pod kontrolą USG pobiera próbkę materiału genetycznego – fragment kosmówki, która otacza zarodek. Badanie to, podobnie jak amniopunkcja umożliwia wykrycie zaburzeń genetycznych (m.in. choroba Taya-Sachsa, hemofilia) i wad chromosomowych (np. zespół Downa). Jest wskazane u kobiet, które urodziły w przeszłości dziecko z takim schorzeniem. Biopsja trofoblastu jest wykonywana m.in. wtedy, gdy amniopunkcja nie jest możliwa z powodu zbyt małej ilości płynu owodniowego. Wykonywana jest też wcześniej niż amniopunkcja, dzięki czemu możliwe jest szybsze postawienie diagnozy. [b]• Kordocenteza[/b] – lekarz wkłuwa się cienką igłą poprzez powłoki brzuszne i pobiera[url=https://mamadu.pl/zdrowie/133425,depozyt-na-najczarniejsza-godzine-pytamy-eksperta-dlaczego-warto-zdecydowac-sie-na-pobranie-krwi-pepowinowej] krew pępowinową[/url], aby poddać ją szczegółowej analizie. Jest to najbardziej skomplikowane badanie, które niesie ryzyko największych powikłań – jest ono średnio 2 razy większe niż w przypadku amniopunkcji (około 2% ryzyko poronienia). Procedurę tę stosuje się rzadko, w szczególnych przypadkach. Wskazaniem jest umiarkowana i ciężka niedokrwistość u płodu wykryta w badaniu ultrasonograficznym oceniającym przepływy naczyniowe. Wskazaniem do tego badania jest także [url=https://mamadu.pl/zdrowie/152873,konflikt-serologiczny-na-czym-polega-i-kiedy-wystepuje-konflikt-grupy-krwi]konflikt serologiczny u matki[/url], wtedy umożliwia ono nie tylko ocenę morfologii krwi płodu, jego grupę krwi, ale również kariotypu czy przeprowadzenie badań w kierunku konkretnych schorzeń genetycznych. [h2]Wskazania do badań prenatalnych[/h2] Diagnostyka prenatalna kierowana jest do [b]wszystkich kobiet w ciąży.[/b] Przesiewowym badaniom prenatalnym powinna poddać się każda ciężarna, z kolei [b]diagnostyczne badania inwazyjne[/b] są wykonywane, gdy istnieją do tego [b]wskazania medyczne[/b]:[list][*]wiek kobiety (powyżej 35. roku życia)[*]dodatnie wyniki testu podwójnego lub potrójnego[*]stwierdzone anomalie podczas badania USG[*]urodzenie wcześniej dziecka z wadą wrodzoną lub o podłożu genetycznym[*]obecność aberracji chromosomowych u rodziców.[/list] Powszechnie uważa się, że wiek kobiety powyżej 35. roku życia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia[b] zaburzeń chromosomowych u płodu[/b]. Często dzieci z zespołem Downa rodzą jednak kobiety młodsze, dlatego specjaliści, w tym Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, rekomendują, aby każda kobieta, bez względu na wiek, miała wykonane przesiewowe badania prenatalne. Co więcej, tego typu diagnostyka jest coraz bardziej dostępna dla szerokiego grona pacjentek - niektóre kliniki oferują kobietom z grupy ryzyka m.in. cykl bezpłatnych badań prenatalnych w ramach[b] refundacji NFZ[/b]. – Diagnostyka prenatalna to element działań profilaktycznych. Wiele kobiet obawia się tego typu badań, często niesłusznie, ponieważ nowoczesne metody i testy diagnostyczne są bardzo precyzyjne i obarczone niewielkim ryzykiem powikłań. Wyspecjalizowane laboratoria genetyczne zapewniają dostęp do szybkiej i pewnej diagnostyki – wyjaśnia dr Ilski. – Przykładem rozwoju medycyny w tym zakresie są również nieinwazyjne, bardzo czułe badania biochemiczne krwi czy technologia 4D stosowana w USG, która już w I trymestrze ciąży pozwala bardzo szczegółowo ocenić rozwój anatomiczny dziecka m.in. naczynia krwionośne. Warto, by kobiety nie rezygnowały z możliwości, jakie oferuje współczesna diagnostyka w tym zakresie – mówi ginekolog.[block position="indent"]135971[/block]]]>Badanie prenatalne - kiedy ciężarna powinna je robić https://mamadu.pl/zdrowie/129107,choroby-genetyczne-ktore-moze-odziedziczyc-twoje-dzieckohttps://mamadu.pl/zdrowie/129107,choroby-genetyczne-ktore-moze-odziedziczyc-twoje-dzieckoWed, 28 Sep 2016 12:22:40 +0200Choroby genetyczne u dzieci mogą wynikać z wielu możliwych nieprawidłowości w genach. Za wady genetyczne może odpowiadać nieprawidłowa budowa jednego lub kilku genów, ale również zbyt duża lub zbyt mała ilość materiału genetycznego. Choroby te mogą być dziedziczone lub też spowodowane mutacją genów, niezależną od dziedziczenia. [list][*][b]Choroby genetyczne są wrodzone, a towarzyszące im nieprawidłowości są często wykrywalne już we wczesnym okresie życia płodowego lub zaraz po urodzeniu. [/b] [*][b]Zespół Downa, mukowiscydoza, pląsawica Huntingtona, czy hemofilia to jedne z najbardziej rozpoznawalnych chorób genetycznych. [/b] [*][b]Całkowite wyleczenie choroby genetycznej nie jest możliwe, jednak w wielu przypadkach istnieją coraz większe szanse na poprawę jakości życia chorego. [/b][/list] [h2]Co to są choroby genetyczne?[/h2] Choroby genetyczne są powodowane przez zmiany i uszkodzenia genów. Oznacza to, że nie wszystkie choroby genetyczne są dziedziczone. Większość chorób genetycznych wynika z losowych błędów w procesie kopiowania DNA. Niektóre są spowodowane mutacją, która miała miejsce w komórce jajowej albo plemniku jeszcze przed zapłodnieniem. Do mutacji może dojść również w jednej z komórek zarodka człowieka na bardzo wczesnym etapie jego rozwoju. Choroby genetyczne są wrodzone, a towarzyszące im nieprawidłowości są często wykrywalne już we wczesnym okresie życia płodowego lub zaraz po urodzeniu. Wady genetyczne dzieci dzieli się na: [list][*]choroby monogenowe - wywołane zmianą w pojedynczym genie, [*]aberracje chromosomowe - wywołane zmianą struktury lub liczby chromosomów, [*]choroby wieloczynnikowe - poligenowe.[/list] [h2]Choroby genetyczne u dzieci: diagnostyka[/h2] Choroby wrodzone u dzieci mogą wynikać z wielu możliwych nieprawidłowości w genach, wiele z nich można wykryć na etapie życia płodowego. Tzw. badanie wolnego płodowego DNA (cffDNA), czyli nieinwazyjne badanie prenatalne (ang. NIPT- Non Invasive Prenatal Testing) polega na analizie obecnego we krwi matki DNA płodu. W tym celu wykonuje się np. [url=https://mamadu.pl/128267,jak-wygladaj-czy-sa-bezpieczne-i-ile-kosztuja-badania-prenatalne-zobacz-czy-cie-na-to-stac]test NIFTY[/url]. Badanie potrafi wykryć 94 różne choroby genetyczne. Badanie jest zalecane w ciąży po 35 roku życia, przy wynikach USG i [url=https://mamadu.pl/132003,badania-prenatalne-kiedy-powinnas-sie-im-poddac]PAPP-a[/url] wskazujących na podwyższone ryzyko trisomii, gdy zalecana jest amniopunkcja. Warto wiedzieć, że obecnie w Polsce działa [url=https://mamadu.pl/158684,badania-przesieowe-noworodka-2022-badania-przesiowowe-sma-poradnik]program badań przesiewowych[/url] refundowany przez NFZ. Do programu może przystąpić każdy rodzic i bezpłatnie zbadać swoje dziecko zaraz po narodzinach. Obejmuje ono 29 najczęstszych schorzeń. Gdy u starszego dziecka zachodzi podejrzenie choroby genetycznej, można wykonać specjalistyczne testy genetyczne: badanie NOVA, badanie panelowe NGS, test WES. [h2]Najczęstsze choroby genetyczne u dzieci[/h2] Choroby genetyczne to grupa schorzeń, których wspólną cechą są mutacje w materiale genetycznym. Mimo to mogą się one różnić od siebie nie tylko symptomami, ale także okresem, w którym się ujawniają. Wszystko w zależności od tego, do jakich uszkodzeń genu doszło. [list] [*][b]Zespół Downa[/b] Choroba genetyczna wywołana przez dodatkową kopię genu (trisomię) w 21. parze chromosomów. Dawniej chorobę tę nazywano mongolizmem ze względu na zmiany fizyczne jakie powoduje. Osoby z [url=https://mamadu.pl/163165,wychowanie-dzieci-z-zespolem-downa-historie-matek]Zespołem na Downa[/url] charakteryzuje niski wzrost, niedorozwój umysłowy, problem ze zrozumieniem norm społeczno-kulturowych. [*][b]Zespół Turnera[/b] Zespół Turnera to wrodzony zespół wad genetycznych dotyczący wyłącznie dziewczynek. Jego przyczyną jest brak lub nieodpowiedni rozwój X chromosomu we wszystkich komórkach organizmu lub w pewnej ich części. Osoby cierpiące na Turnera opisuje się jako niskie, z krótką szyją, ale z szerokimi barkami oraz licznymi znamionami barwnikowymi na ciele. Charakterystycznym objawem jest brak dojrzewania płciowego u dziewczynek (niewykształcone odpowiednio piersi, zanik owłosienia łonowego i bezpłodność). Mogą wystąpić również wady w układzie krążenia, czy zaburzenia podłożu endokrynologicznym. [*][b]Hemofilia[/b] Hemofilia to genetyczna choroba krwi zaliczana do grupy osoczowych skaz krwotocznych. Jest ona związana z zaburzeniami krzepliwości krwi. Chorzy narażeni są na niebezpieczne krwotoki. Hemofilia jest chorobą genetyczną, dziedziczoną recesywne i związaną z płcią. Geny, których dotyczy mutacja, związane są z chromosomem X. Oznacza to, że chorują mężczyźni, kobiety zaś są bezobjawowymi nosicielkami. Kobiety chorują jedynie wtedy, gdy ich ojciec jest chory na hemofilię, a mama jest nosicielką. To jednak bardzo rzadki przypadek. [*][b]Daltonizm[/b] Jest to choroba sprzężona z płcią. To wada wzroku spowodowana złą strukturą oka, a dokładnie siatkówki. Dotyczy w zasadzie jedynie mężczyzn, kobiety bardzo rzadko na nią chorują. Osoba ciepiąca na daltonizm nie rozpoznaje koloru zielonego lub myli go z czerwonym. Powodem jest mutacja jednogenowa i zmniejszona ilość barwników wzrokowych, których funkcją jest rozróżnianie barw. [*][b]Mukowiscydoza[/b] Ta choroba genetyczna powstaje poprzez defekt genu chromosomu VII. Objawy choroby są wyjątkowo nieprzyjemne i ciężkie w codziennym funkcjonowaniu. W organizmie chorego gromadzi się nadmierna ilość śluzu, powodując problemy w oddychaniu, zaburzenia pracy układu rozrodczego i pokarmowego. [*][b]Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa (anemia sierpowata)[/b] Jej powodem jest wada w budowie hemoglobiny, która transportuje tlen do komórek. Przede wszystkim powoduje to słabe wiązanie tlenu z czerwonymi krwinkami oraz ich deformację. Ich kształt przypomina wtedy półksiężyc, co powoduje, że bardzo szybko się niszczą. Szpik niestety nie nadąża z wytwarzaniem nowych, a to powoduje rozwój anemii. Charakterystyczne dla tej choroby są także zatory, które powstają w skutek zlepiania się zdeformowanych krwinek, co może doprowadzić do śmierci. Jej objawy to najczęściej bladość skóry, tachykardia, podatność na infekcje, opuchnięcia, bóle w różnych miejscach. [*][b]Zespół Tourette'a[/b] To dziedziczne zaburzenie neuropsychiatryczne, które zalicza się do chorób tikowych. Na zespół Tourette’a częściej zapadają chłopcy niż dziewczynki, przy czym nie wiadomo do końca, jakie zmiany genetyczne i w jaki sposób go powodują. Ujawniania się gwałtownie u dzieci między 2. a 15. rokiem życia. Objawia się tikami ruchowymi i werbalnymi, o podłożu neurologiczno-psychicznym. Osoby chore wbrew swojej woli wykonują różne ruchy, takie jak skakanie, krzyczenie, plucie. Nie jest znana dokładna przyczyna tej choroby. [*][b]Zespół Pataua[/b] Istotą tego zespołu jest obecność dodatkowego (trzeciego) egzemplarza chromosomu 13. w komórkach organizmu. W większości przypadków płody z trisomią 13 obumierają jeszcze w macicy lub rodzą się martwe. Średnia długość życia u dzieci dotkniętych tą wadą genetyczną, które urodziły się żywe, wynosi niewiele ponad 3 lata. Jak dotąd nie udało się ustalić bezpośredniej przyczyny choroby. Wiadomo, że ryzyko jej wystąpienia wzrasta wraz z wiekiem matki. [*][b]Zespół Edwardsa[/b] To choroba genetyczna, związana z nieprawidłowościami w obrębie chromosomów 18 pary: pojawia się trzeci chromosom 18. Choroba prowadzi do poważnych wad genetycznych, w tym upośledzenia umysłowego, wad serca oraz upośledzenia funkcjonowania nerek. Większość chorych umiera jeszcze w łonie matki, a reszta krótko po porodzie.[/list]]]>Badania genetyczne dla noworodków wykonane są tuż po urodzeniu. https://mamadu.pl/129347,czy-juz-rodze-i-powinnam-jechac-do-szpitala-spokojnie-oto-lista-pierwszych-objawow-poroduhttps://mamadu.pl/129347,czy-juz-rodze-i-powinnam-jechac-do-szpitala-spokojnie-oto-lista-pierwszych-objawow-poroduFri, 16 Sep 2022 13:47:39 +0200Jesteś już w 9. miesiącu ciąży i boisz się, że nie dojedziesz do szpitala na czas albo nie rozpoznasz pierwszych objawów zbliżającego się porodu. W głowie kołaczą się sceny z filmów, jak ciężarne rodzą w taksówce lub na ulicy i zaczynasz powoli wpadać w panikę. Weź dwa wdechy i spójrz poniżej - wyjaśniamy, jakie są pierwsze objawy porodu, co powinnaś zauważyć kilka dni przed porodem i jakie są nietypowe oznaki, że czas jechać do szpitala. [list][*][b]Objawy porodu u każdej kobiety mogą być nieco inne - nawet ta sama kobieta w dwóch ciążach może mieć inne pierwsze objawy porodu.[/b][*][b]Objawem porodu, który można zaobserwować już w ostatnich dniach przed porodem, jest przede wszystkim odejście czopa śluzowego oraz częstsze skurcze przepowiadające.[/b][*][b]Najczęstszymi objawami porodu, które przyszłe mamy zauważają jako pierwsze, są skurcze porodowe oraz odejście wód płodowych.[/b][/list][h2]Objawy porodu[/h2]Objawy porodu nie zawsze są typowe i to przeraża przyszłe mamy. Przejmują się, że nie wiedzą, czego się spodziewać i martwią się, czy na pewno rozpoznają, że poród się zaczął. Nie martw się, tak reaguje większość przyszłych mam. Zapewniamy, [b]nie przeoczysz momentu rozpoczęcia porodu[/b]. Czasem już nawet w ostatnich dniach przed porodem można zaobserwować objawy zbliżającego się porodu. Twój organizm da ci znać, że to moment, w którym powinnaś krzyknąć "To już! Rodzę". Jednak, żeby oszczędzić sobie stresu, poniżej znajdziesz dokładnie opisane pierwsze objawy porodu, na które należy zwrócić szczególną uwagę. Należy pamiętać, że objawy zbliżającego się porodu w każdej ciąży mogą wyglądać inaczej. Nawet ta sama kobieta w dwóch ciążach może mieć inne pierwsze oznaki porodu. [b]Najważniejszymi objawami porodu są:[/b][list][*]skurcze porodowe[*]odejście czopa śluzowego[*]odejście wód płodowych[*]parcie na pęcherz z powodu obniżenia brzucha[*]ból kręgosłupa towarzyszący skurczom[/list] Poniżej o każdym z objawów porodu przeczytasz więcej. Ważne jest, by zachować zimną krew i gdy zauważysz skurcze, których nie da się pomylić z niczym innym lub [url=https://mamadu.pl/156899,fazy-porodu-jak-przebiega-porod-naturalny-i-czego-sie-spodziewac]odejdą ci wody płodowe[/url], to znak, że trzeba spakować walizkę do samochodu i ruszyć w stronę porodówki.[h2]Pierwsze objawy porodu: ból niezależnie od pozycji[/h2]Akcja porodowa nie wygląda tak, jak na filmach. Potrafi trwać do kilkunastu godzin, a nie minut. Ale przede wszystkim zazwyczaj rozwija się powoli. Możesz odczuwać dyskomfort z powodu tego, że brzuch jest niżej, więc powoduje ucisk i parcie na pęcherz. Brzuch opuszcza się ok. 3 tygodnie przed porodem z powodu [b]wchodzenia główki dziecka w kanał rodny[/b]. Następnie pojawiają się skurcze macicy: najpierw przepowiadające, a później skurcze porodowe. Skurcze, które są oznaką porodu, promieniują jednak na cały brzuch i kręgosłup, zwłaszcza w jego dolnym odcinku. Co istotne i wskazujące na rozpoczęcie porodu to to, że nie jesteś w stanie pozbyć się tego bólu, zmieniając pozycję lub chodząc. [h2]Skurcze to jedna z typowych oznak porodu[/h2]Powinnaś zwrócić uwagę na regularność skurczów. Najlepiej zapisywać sobie na kartce dokładne godziny, w których poczułaś kurcz i przerwy, jakie między nimi występują. Możesz ściągnąć na telefon specjalną aplikację, która [url=https://mamadu.pl/128991,ktg-w-ciazy-jak-wyglada-to-badanie-kto-je-wykonuje-i-czy-powinnas-sie-go-bac]monitoruje skurcze[/url] i sama daje znać przyszłej mamie, czy mamy do czynienia ze skurczami porodowymi. To bardzo ułatwi ci liczenie i określenie, w jakiej fazie porodu jesteś. Skurcze będą się robić z czasem [b]coraz bardziej bolesne i częstsze[/b]. Jeśli trwają ok. pół minuty, a odstępy między nimi się skracają, to oznacza, że powinnaś zgłosić się do szpitala, bo objawy porodu są już jednoznaczne - niedługo twoje dziecko będzie na świecie. [h2]Test wanny: tak sprawdzisz, czy skurcze to objaw porodu[/h2]Możesz wykonać popularny test w wannie, który pomaga zweryfikować najpopularniejszy objaw porodu, czyli skurcze. Polega on na tym, że bierzesz kąpiel w ciepłej wodzie, ale nie gorącej (bo możesz stracić przytomność). Ciepło powinno zadziałać [url=https://mamadu.pl/151557,bol-okresowy-jak-sie-go-pozbyc-7-sposobow-na-bol-menstruacyjny]rozkurczająco[/url]. Jeśli tak się nie stanie i skurcze nadal będą regularne, to oznaka porodu, który już się rozpoczął.[h2]Ostatnie dni przed porodem: odejście czopa śluzowego[/h2]Czop śluzowy może odejść kilka godzin przed porodem, ale może być też tak, że do jego odejścia dojdzie kilka dni przed porodem. Odejście czopa śluzowego to kolejny objaw porodu, na który powinnaś zwrócić uwagę - to bardzo gęsty [b]śluz zabarwiony delikatnymi smużkami krwi[/b]. Zanim go dostrzeżesz, możesz mieć lekkie plamienie, krwawienie lub upławy. Są one być objawem tego, że czop śluzowy odchodzi i zaczynasz rodzić. Jeśli jednak widzisz [url=https://mamadu.pl/165925,jakie-bielizna-w-ciazy-jest-najlepsza-lekarze-zalecaja-jeden-rodzaj]na bieliźnie sporą ilość krwi[/url], to nie zwlekaj i natychmiast zgłoś się na porodówkę, może to oznaczać, że z dzieckiem dzieje się coś niepokojącego. [h2]Wody płodowe - częsta oznaka porodu[/h2]U niektórych kobiet pierwszym objawem porodu jest odejście wód płodowych. Czasem to wygląda bardzo spektakularnie, kojarzy się z filmowymi scenami. Jednak nie zawsze pierwszym objawem porodu jest odejście wód, więc nie sugeruj się tym, że u ciebie jeszcze nie odeszły. Czasami [b]worek owodniowy nie pęka[/b] i lekarze muszą go przeciąć w trakcie porodu. Może być też tak, że worek owodniowy tylko delikatnie pęknie i [url=https://mamadu.pl/126897,gotowa-na-wizyte-na-porodowce-oto-8-filmowych-sytuacji-ktorych-tam-nie-doswiadczysz]wody płodowe będą się powoli sączyć[/url]. Jeśli zauważysz u siebie mokrą bieliznę i wiesz, że nie jest to nietrzymanie moczu (zapach wód płodowych różni się od zapachu moczu), warto udać się na izbę przyjęć, bo lekarz skontrolował sytuację. Może być tak, że w międzyczasie rozwiną się skurcze, ale jeśli nie, być może potrzebne będzie przekłucie worka owodniowego.[h2]Fałszywe objawy porodu[/h2]Nie wszystkie skurcze oznaczają rozpoczęcie porodu. Czasami mamy do czynienia ze [url=http://mamadu.pl/128227,to-juz-porod-czy-jeszcze-skurcze-przepowiadajace-sprawdz-kiedy-powinnas-jechac-do-szpitala]skurczami przepowiadającymi[/url], które są łagodniejsze. Przyszłe mamy martwią się czasem, że pomylą je z właściwymi skurczami, ale według kobiet, które już rodziły, te dwa rodzaje skurczów nie są do siebie podobne. Skurcze porodowe są tak specyficzne, że nie da się ich pomylić z niczym innym. Zazwyczaj [b]skurcze przepowiadające znikają[/b] po kilku godzinach, np. po kąpieli, o której była mowa wyżej. Charakterystyczne jest dla nich stałość bólu, nieregularne występowanie, zmniejszanie bólu wraz ze zmianą pozycji. Skurczom przepowiadającym nie towarzyszą też upławy i krwawienia. Po teście wanny lub lekach rozkurczowych, takich jak nospa, zazwyczaj ustępują. [h2]Nietypowe objawy porodu - co powinno zaniepokoić?[/h2]Jeśli nie jesteś pewna, czy to już poród lub martwisz się o dziecko, bo np. nie czujesz jego ruchów - nie wahaj się i jedź do szpitala. Tam wykonają ci [b]KTG i badanie ginekologiczne[/b], a jeśli wszystko będzie w porządku, to wypiszą cię do domu. Pamiętaj, są jednak sytuacje, które wymagają natychmiastowej konsultacji z ginekologiem. Jeśli jesteś jeszcze przed [url=https://mamadu.pl/135689,36-tydzien-ciazy-kalendarz-ciazy]36. tygodniem ciąży[/url], ale masz oznaki porodu, których nie da się z niczym pomylić, może to być poród przedwczesny. Jeśli odeszły ci wody płodowe zabarwione na zielono lub normalne, ale nie zaobserwowałaś żadnych dodatkowych objawów np. skurczów - powinnaś jak najszybciej zgłosić się na szpitalną izbę przyjęć. [block position="indent"]176341[/block]]]>Objawy porodu nie zawsze wyglądają tak jak w filmach, bo akcja porodowa może trwać od kilku do nawet kilkunastu godzin. https://mamadu.pl/zdrowie/123133,bol-gardla-wysoka-goraczka-bialy-nalot-na-migdalkach-jak-rozpoznac-angine-u-dzieckahttps://mamadu.pl/zdrowie/123133,bol-gardla-wysoka-goraczka-bialy-nalot-na-migdalkach-jak-rozpoznac-angine-u-dzieckaMon, 23 Nov 2015 12:54:30 +0100Angina u dziecka kojarzona jest często przez rodziców z piciem zimnych napojów czy jedzeniem lodów. Jednak o ile duże różnice temperatur mogą przyczyniać się do infekcji gardła, tak samą anginę powodują wirusy lub bakterie. Podpowiadamy, jakie są przyczyny i objawy tej choroby, a także dlaczego u niektórych nawraca. [list][*][b]Angina ropna u dziecka to dla rodziców duży stres, zwłaszcza że ta choroba może zacząć się nietypowo, np. wymiotami.[/b][*][b]]Anginę powodują bakterie lub wirusy, zawsze należy skonsultować się z lekarzem, bo w zależności od przyczyny zaleci on różne leczenie.[/b] [*][b]Nieleczona angina u dziecka może powodować poważne powikłania, np. zapalenie mięśnia sercowego czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.[/b] [/list] [h2]Angina u dziecka[/h2] Angina u dziecka najczęściej ma [b]podłoże bakteryjne[/b] (choć zdarza się też [b]wirusowa[/b]). Jednak tylko lekarz może stwierdzić, co przyczyniło się do infekcji, dlatego konieczna jest konsultacja pediatryczna. Medyk na podstawie wyglądu migdałków dziecka zadecyduje o leczeniu. Często jest to [b]antybiotykoterapia[/b]. Choroba może występować całym rokiem. Nieleczona angina może dawać[b] poważne powikłania[/b], dlatego nie można jej lekceważyć. Maluch w początkowej fazie infekcji może skarżyć się na [url=https://mamadu.pl/zdrowie/156377,nietypowe-objawy-anginy-jak-rozpoznac-ja-we-wczesnym-stadium]ból brzucha[/url]. Niestety angina u dzieci ma [b]tendencję do nawracania[/b]. Warto wiedzieć, że poza kuracją antybiotykiem istnieją także domowe metody, które pomogą zmniejszyć ból. [h2]Angina u dziecka: objawy[/h2] Pierwsze co powinno zaniepokoić to [b]trudności w połykaniu[/b]. Wiele dzieci skarży się też na[b] ból brzucha[/b]. W miarę jak choroba rozwija się, dziecku coraz trudniej jest zlokalizować dokładne miejsce bólu. Niektóre dzieci podczas jedzenia czują[b] ból promieniujący do ucha[/b], inne mówią, że boli ich szyja, podniebienie, zęby. Samopoczucie dziecka z reguły pogarsza się z godziny na godzinę. Jest apatyczne, osłabione, nie ma apetytu ani [url=http://mamadu.pl/t/79,niemowle]ochoty na zabawę[/url]. W anginie bakteryjnej występuje także [url=https://mamadu.pl/zdrowie/159243,wysoka-goraczka-u-dziecka-przyczyny-jak-ja-zbic-i-kiedy-isc-do-lekarza]bardzo wysoka gorączka[/url] i [b]powiększone węzły chłonne[/b] pod żuchwą i za uszami. Warto pamiętać, że angina wirusowa i bakteryjna nieco różnią się od siebie zarówno objawami, jak i przebiegiem. [h2]Wirusowa angina u dziecka: objawy[/h2]Objawy i przebieg anginy wirusowej u dziecka:[list][*]stan podgorączkowy lub gorączka[*]ból głowy[*]biegunka [*]kaszel [*]katar [*]biały nalot na gardle, następnie pęcherzyki na podniebieniu miękkim, czasem owrzodzenie [*]bóle mięśni i stawów [*]ból gardła [*]chrypka [*]rzadziej zapalenie spojówek [/list] [h2]Bakteryjna angina u dziecka: objawy[/h2]Przebieg i objawy anginy bakteryjnej u dziecka:[list][*]wysoka i trudna do zbicia gorączka, która nawraca co 3-4 godziny[*]silny ból gardła, który uniemożliwia przełykanie śliny i pokarmów[*]wyraźne zaczerwienienie tylnej ściany gardła [*]ból brzucha, mdłości, niekiedy wymioty [*]midałki pokryte białym nalotem, czasem biało-żółtym, niekiedy ropne pęcherzyki [*]ogólne osłabienie [*]powiększone węzły chłonne na szyi i za uszami [*]może wystąpić osutka - wysypka skórna[/list] [h2]Przyczyny anginy u dziecka[/h2] Angina może mieć podłoże wirusowe ub bakteryjne, w tym drugim przypadku mówimy o anginie ropnej, powodują ją [b]paciorkowce B-hemolizujące grupy A[/b] [i](Streptococcus pyogenes)[/i]. Jeśli lekarz na podstawie wywiadu i badania pacjenta nie jest w stanie ustalić przyczyny choroby, może zlecić wykazanie [b]wymazu z gardła[/b], który jednoznacznie określi jej przyczynę. Angina jest chorobą zakaźną, stąd duże natężenie zachorowań na nią [b]w okresie jesienno-zimowym[/b], gdy dzieci wracaj do żłobków, przedszkoli i szkół. Choroba przenosi się [b]drogą kropelkową[/b], a także przez [b]bezpośredni kontakt[/b] z zakażonym. [url=https://mamadu.pl/164221,angina-latem-u-dziecka-od-czego-czy-lody-powoduja-angine-objawy]Latem angina u dziecka[/url] może występować, jeśli w upalny dzień maluch korzysta z chłodnych kąpieli lub spożywa zimne napoje i przekąski. Jednak to nie one są bezpośrednią przyczyną, a podobnie jak w zimę kontakt z patogenem.[b] Różnica temperatur[/b] sprawia jednak, że dziecko staje się bardziej podatne na infekcje. [h2]Leczenie anginy u dziecka[/h2] Kiedy zauważysz u dziecka objawy typowe dla anginy, jak najszybciej podaj mu[url=https://mamadu.pl/138849,jak-podac-lek-przeciw-goraczce-goraczka-u-dziecka] leki przeciwgorączkowe[/url]. Nie zwlekaj z wizytą u lekarza, ponieważ w przypadku anginy bakteryjnej niezbędne jest [b]szybkie wprowadzenie antybiotyku[/b], a przedłużający się ból gardła uniemożliwia przyjmowanie płynów, co może doprowadzić do [b]odwodnienia[/b]. Powiększone migdałki utrudniają dziecku oddychanie. Jeśli lekarz przepisze antybiotyki, pamiętaj, by kurację przeprowadzić do końca. Stan dziecka ulegnie poprawie w ciągu kilku dni, jednak [url=http://mamadu.pl/122445,antybiotyk-lekiem-na-wszystko]zbyt szybkie odstawienie antybiotyków[/url] prowadzi do nawrotu choroby. Niedoleczona angina niesie ze sobą szereg ewentualnych powikłań. Jeśli dziecko ma nawracające anginy, lekarz powinien nie tylko wykonać posiew, ale także skierować malucha na teksty z krwi. Tylko tak można poznać [url=https://mamadu.pl/zdrowie/152183,zaburzenia-odpornosci-u-dziecka-z-czego-wynikaja-i-jak-wzmocnic-odpornosc]przyczynę spadku odporności[/url] i zastosować odpowiednią terapię. [h2]Angina u dziecka: powikłania [/h2]Angina, szczególnie bakteryjna, może wywoływać szereg powikłań: [list][*]bolesne zapalenie migdałków[*]zapalenie ucha[*]zapalenie zatok [*]zapalenie węzłów chłonnych[*]gorączka reumatyczna[*]zapalenie mięśnia sercowego[*]zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.[/list] Dlatego konieczna jest wizyta u lekarza i jak najszybsze rozpoczęcie leczenia. Od dłuższego czasu trwają badania nad doustną szczepionką, która chroniłaby dzieci przed anginą ropną. To właśnie ta powodowana przez paciorkowce ma tendencje do nawracania. [h2]Angina u dzieci - domowe sposoby[/h2] Niezbędna zawsze jest konsultacja lekarska i zastosowanie zaleconego przez specjalistę leczenia. Nie znaczy to jednak, że nie możemy wesprzeć takiej terapii. Maluch, który zachoruje na anginę, nie tylko powinien [b]zostać w domu[/b], ale też [b]dużo odpoczywać[/b], warto więc zaproponować mu pozostanie w łóżku. Bardzo ważne jest również [b]obfite pojenie[/b], by zapobiec [url=https://mamadu.pl/zdrowie/129597,blad-matki-ktora-w-pore-sie-opamietala-na-pewno-wiesz-kiedy-dziecko-jest-odwodnione-i-domowe-sposoby-nie-wystarcza]groźnemu odwodnieniu[/url]. Serwuj dziecku [b]lekkostrawne, zmiksowane potrawy[/b], ponieważ silny ból gardła i powiększone migdałki skutecznie utrudniają przełykanie. Wspomagająco, jeśli nie ma ku temu przeciwwskazań, można zaserwować dziecku cieple mleko z miodem, masłem i... czosnkiem. Ból gardła mniejszy też inna przeciwbakteryjna mikstura, mianowicie[url=https://mamadu.pl/140275,zlote-mleko-antidotum-na-przeziebienia-ktore-kochaja-dzieci] złote mleko[/url]. Do [b]płukania gardła[/b] warto zastosować wodę z solą lub napar z szałwii. Babcine sposoby mówią też o ssaniu goździków, jednak to metoda dla starszych dzieci i dorosłych. [h2]Nawracająca angina u dziecka, jak zapobiegać[/h2] Przede wszystkim po infekcjach wybieraj się na[b] kontrolę do pediatry[/b] po zakończeniu leczenia. Dla niektórych jest to strata czasu, jednak naprawdę może zaoszczędzić wiele czasu, pieniędzy i przede wszystkim… zdrowia. Zawsze podawaj antybiotyki do końca trwania kuracji, jaką zalecił lekarz, nie odstawiaj leków, gdy tylko objawy miną. Dbaj, by zapalenia zatok i uszy były wyleczone do końca. Ich bliska lokalizacja z migdałkami może wywoływać w przyszłości anginę. Staraj się, by dziecko nie było narażone na skoki termiczne – nie podawaj lodów w upały, nie ustawiaj klimatyzacji na bardzo niską temperaturę. Nie nagrzewaj auta maksymalnie w czasie zimy, gdy później wysadzasz dziecko na mróz. Jeśli w otoczeniu dziecka jest osoba z anginą, ogranicz kontaktu do minimum. Absolutnie zakazane jest korzystanie z tych samych sztućców, kubków. Dbaj o higienę i odporność dziecka. Częste mycie rąk, a także zdrowa, zbilansowana dieta bogata w witaminy to podstawowe zasady profilaktyki. [block position="indent"]176335[/block]]]>Angina u dziecka zaczyna się zwykle wysoką gorączką i bólem brzucha, później pojawia się biały nalot na migdałkach. https://mamadu.pl/129405,znieczulenie-zewnatrzoponowe-nie-boli-czy-potrzebujesz-go-w-trakcie-poroduhttps://mamadu.pl/129405,znieczulenie-zewnatrzoponowe-nie-boli-czy-potrzebujesz-go-w-trakcie-poroduThu, 27 Oct 2016 14:47:09 +0200Znieczulenie zewnątrzoponowe (ZZO) dla wielu kobiet jest nadzieją na mniej bolesny poród. Jak działa ta metoda uśmierzania bólu, jakie są jej zalety i wady, a także kto może z niego skorzystać i czy wciąż musimy za nie płacić? Wyjaśniamy. [list][*][b]Znieczulenie zewnątrzoponowe jest bardzo chętnie wybieraną przez rodzące formą uśmierzania bólu porodowego.[/b] [*][b]Od 2015 roku NFZ refunduje wszystkie znieczulenia zewnątrzoponowe wykonywane przy porodzie. Jednak realia są takie, że czasem w szpitalu nie ma lekarza, który mógłby je podać.[/b] [*][b]ZZO niesie za sobą niewielkie ryzyko powikłań, jego podanie nie boli, a jedynie generuje niewielki dyskomfort.[/b] [/list][h2]Znieczulenie zewnątrzoponowe[/h2] Znieczulenie zewnątrzoponowe może podać wyłącznie lekarz anestezjolog. Lek podaje się do przestrzeni zewnątrzoponowej kanału kręgowego przez cewnik. Jednak zanim cewnik znajdzie się między kręgami rodzącej, lekarz znieczuli miejscowo miejsce wkłucia, następnie wprowadzi w oznaczonym miejscu między kręgami igłę, a przez nią cewnik, przez który popłynie lek. ZZO należy do grupy blokad centralnych. Znieczulenie zewnątrzoponowe, najprościej mówiąc, blokuje odczuwanie bólu. Lek zaczyna działać po kilku, do kilkunastu minut, a efekt ZZO utrzymuje się około dwóch godzin. W tym czasie cewnik pozostaje w kręgosłupie, na wypadek, gdyby konieczne było podanie kolejnej dawki. [h2]Przygotowanie do znieczulenia zewnątrzoponowego[/h2]Znieczulenie zewnątrzoponowe podaje się ciężarnej w trakcie trwającej już akcji porodowej. Dlatego wiele szpitali wymaga wcześniejszej kwalifikacji do zabiegu. Lekarz przeprowadza wywiad zdrowotny z kobietą, aby wykluczyć u niej występowanie przeciwwskazań do podania leku. Dodatkowo kobieta informowana jest o przebiegu podania znieczulenia i warunkach, jakie musi spełnić, [url=https://mamadu.pl/128227,to-juz-porod-czy-jeszcze-skurcze-przepowiadajace-sprawdz-kiedy-powinnas-jechac-do-szpitala]pojawiając się na porodówce[/url]. Pacjentka dowie się też, jakie są możliwe powikłania i zostanie poproszona o podpisanie zgody na podanie znieczulenia, a także oświadczenia, że zostały przedstawione jej możliwe skutki uboczne ZZO. [h2]Przebieg znieczulenia zewnątrzoponowego[/h2] Znieczulenie można przyjąć tylko w początkowej fazie porodu, dlatego jeśli planujesz z niego skorzystać, nie zwlekaj z podróżą do szpitala. Anestezjolog poda lek między 3-8 cm rozwarcia. Przy większym według specjalistów istnieje ryzyko spowolnienia akcji porodowej. Będziesz musiała współpracować z medykiem. Zostaniesz poproszona o to, aby usiąść w pozycji pochylonej lub położyć się na boku z głową przygiętą w stronę kolan. To mało komfortowa pozycja, ale pozwala na zwiększenie przestrzeni międzykręgowych i ułatwia wkłucie. Lekarz poprosi, abyś pozostała nieruchomo przez około dwie minuty. Musisz też informować go o zbliżającym się skurczu. Każdy nagły ruch może być potencjalnie niebezpieczny, dlatego ważna jest współpraca i dobry kontakt z medykiem. [b]Podanie znieczulenie zewnątrzoponowego nie boli[/b]. Po miejscowym znieczuleniu, rodząca może odczuwać delikatne rozpieranie lub niewielki dyskomfort w okolicy wkłucia. [h2]Zalety znieczulenia zewnątrzoponowego[/h2]Znieczulenie zewnątrzoponowe znacznie poprawia komfort ciężarnej przy porodzie. Nie odczuwa ona bólu, jednak pozostaje wciąż świadoma i może lepiej współpracować z personelem medycznym. A to korzystnie wpływa na przebieg i aktywność w czasie porodu. ZZO pozwala ciężarnej nabrać sił, nim [url=https://mamadu.pl/156899,fazy-porodu-jak-przebiega-porod-naturalny-i-czego-sie-spodziewac]przyjdą bóle parte[/url]. Wypoczęta kobieta ma więcej sił i nie jest ta bardzo zmęczona, kiedy musi przeć. Lek nie przenika do krwioobiegu i nie ma ryzyka, że wpłynie na dziecko w czasie późniejszego karmienia piersią. [h2]Wady znieczulenia zewnątrzoponowego[/h2] Ryzyko uszkodzenia rdzenia kręgowego w czasie podania ZZO przez wykwalifikowanego anestezjologa jest marginalne, a korzyści z jego przyjęcia nieocenione. Jednak jak każdy zabieg znieczulenie zewnątrzoponowe ma także wady. Wśród nich wymienia się zwiększenie ryzyka porodu zabiegowego. Gdyż akcja porodowa niekiedy zwalnia. Po podaniu leku znieczulającego u ciężarnej może pojawić się wzrost temperatury ciała i spadek ciśnienia krwi, a to niekiedy generuje konieczność podania kolejnych leków. Zdarza się, że po porodzie kobiety skarżą się na lekki dyskomfort w miejscu wkłucia. [h2]Przeciwskazania do podania znieczulenia zewnątrzoponowego [/h2]Istnieje kilka sytuacji, gdy rodząca nie może dostać tego rodzaju znieczulenia. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na leki, które przyjmuje. Mogą one, w połączeniu ze znieczuleniem, spowodować skutki uboczne. Jeśli lekarz uzna, że ryzyko dla zdrowia i życia mamy i dziecka jest zbyt duże - odmówi zakwalifikowania kobiety do zabiegu. Gdy wyniki badań rodzącej są złe, ginekolog także ma prawo odradzić znieczulenie. Podobnie w sytuacji, gdy nie można znaleźć odpowiedniego miejsca na iniekcję np. ze względu na nietypową budowę kręgosłupa, ale również wtedy, gdy występuje w nim stan zapalny. Znieczulenie wykonuje anestezjolog. Jeśli nie ma go w danej chwili na oddziale, to niestety nikt inny nam go nie wykona. Wiele szpitali ma problem z dostępnością lekarzy anestezjologów, których zwyczajnie brakuje. Może się więc zdarzyć, że mimo wcześniejszej kwalifikacji, po przyjeździe do szpitala okaże się, że znieczulenia nie ma kto podać, bo jedyny anestezjolog w szpitalu jest np. na bloku operacyjnym. [h2]Czy znieczulenie zewnątrzoponowe jest płatne[/h2] Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem, każdej rodzącej przysługuje prawo do bezpłatnego znieczulenia przy porodzie. W praktyce jednak to prawo nie zawsze jest egzekwowane. Od 2015 roku NFZ pokrywa koszt każdego znieczulenia porodu, a zabieg wycenia na 500 zł. Niekiedy szpitale proszą o opłacenie tzw. dobrowolnej cegiełki na rzecz szpitala. Zgodnie z prawem nie mogą jednak żądać takiej opłaty i uzależniać podania od wniesienia opłaty. Praktyka jednak pokazuje, że niekiedy dzieje się tak, szczególnie w mniejszych placówkach. Warto znać swoje prawa i korzystać z nich. [block position="indent"]129883[/block]]]>Znieczulenie zewnątrzoponowe jest skuteczne i relatywnie bezpieczne. W teorii, dostępne dla każdej rodzącej w Polsce nieodpłatnie. W praktyce? Różnie.