Jak wychować wrażliwego syna na pewnego siebie mężczyznę? To zadanie należy do matek

Dzięki odpowiedniemu wsparciu, wrażliwi chłopcy mogą dobrze się rozwijać.
Dzięki odpowiedniemu wsparciu, wrażliwi chłopcy mogą dobrze się rozwijać. Prawo autorskie: jenkedco / 123RF Zdjęcie Seryjne
Ted Zeff, w swojej książce "Silny wrażliwy chłopak" pisze: "Kiedy wrażliwi chłopcy nie podporządkowują się stereotypowemu" kodowi chłopięcemu ", a zamiast tego wyrażają współczucie, łagodność i wrażliwość, spotykają się często z ostracyzmem i i upokarzaniem". Trudno temu zaprzeczyć. Wydaje się, że wciąż łzy dla chłopców (dużych i małych) nie są. Nasza kultura niezmiennie oczekuje, że przedstawiciele płci męskiej będą twardzi i emocjonalnie stłumieni. Z tego powodu bycie wrażliwym jest szczególnie trudne dla chłopców. Jak nie ulec stereotypom i pielęgnować cechę wrażliwości u synów?

Jest w nich ogromna wartość
Wrażliwe dzieci są jak kanarki, wyczulone na niebezpieczeństwo i niesprawiedliwość. Ostrzegają nas, że świat jest zbyt surowy, a jednocześnie łagodzą go swoją obecnością. Są jak świece oświetlające ciemność. Gdy spojrzymy w ich stronę, a nasze oczy dostosują się do światła, zobaczymy wiarę w lepszy świat. W zgiełku i tłumie tacy ludzie przywracają nadzieję.

Czym jest wysoka wrażliwość?
Te dzieci rodzą się z wyjątkowo czułym na bodźce układem nerwowym. Czują wszystko – ból, smutek, radość, miłość. Mogą się łatwo przestraszyć, nie podoba im się nagły dotyk, szturchnięcie, szwy w skarpetkach. Często są też wrażliwi na zapachy i zauważają zmiany w otoczeniu. Mają bogate życie wewnętrzne i zadają głębokie pytania. Mogą preferować spokojną grę, a przeszkadzać im będą hałaśliwe miejsca lub nagłe zmiany.

Wrażliwe dzieci odczuwają wszystkie emocje głębiej niż mniej wrażliwa część populacji. Zatem ważne jest, aby rozmawiać z nimi o ich uczuciach oraz o tym, jak sobie z nimi radzić.

Na szczęście są tacy ludzie
Na szczęście, dzięki odpowiedniemu wsparciu, wyjątkowo wrażliwi chłopcy mogą nie tylko pokonać swoje trudności, ale także dobrze się rozwijać i funkcjonować w społeczeństwie. Kluczem jest dobre środowisko w domu, które musi być bezpiecznym schronieniem dla wrażliwego dziecka.


Takie dzieci szybko wychwytują napięcia między rodzicami. Mogą też głęboko odczuć sprzeczki i przepychanki z rodzeństwem. Czasem tego nie pokazują, ale mocno to w środku przeżywają. Ted Zef, doktor psychologii i autor książki "Być nadwrażliwym i przetrwać. Praktyczny poradnik" mówi – Chociaż każde dziecko może być zaniepokojone i przerażone (słysząc kłócących się rodziców), bardzo wrażliwe dzieci najprawdopodobniej będą bardziej dotknięte konfliktem rodzicielskim.

Najlepszą rzeczą, którą możesz zrobić dla swojego dziecka, to stworzenie prawdziwie domowej atmosfery, pełnej ciepła i akceptacji. Jeśli jesteś rodzicem, pracuj też nad zbudowaniem kultury, w której rodzina wspiera i buduje się nawzajem. Oto kilka sposobów jak to zrobić.

1. Buduj pozytywne relacje poprzez kolację przy stole, gry, zwyczaje, spokojne konwersacje i wysokiej jakości czas dla rodziny.
2. Nie porównuj ze sobą rodzeństwa, ale celebruj wyjątkowość każdego dziecka.
3. Ustal jasne zasady dotyczące wzajemnego traktowania się z szacunkiem i życzliwością.
4. Ogranicz konflikty do minimum.

Zbuduj i utrzymaj bliskość
Pozytywna więź między matką a synem jest ważna dla wszystkich chłopców, ale jest szczególnie ważna dla tego wrażliwego. Chodzi po prostu o danie dziecku pozytywnego wzmocnienia – jesteś wspaniałym człowiekiem.

Kluczem do dostania się do wewnętrznego świata dziecka i utrzymania bliskości jest:
– wspólny śmiech (Victor Borge napisał: "Śmiech jest najbliższą odległością między dwojgiem ludzi"),
– unikanie ostrego dyscyplinowania i krytykowania,
– informowanie o tym, co dobre, prawdziwe i słuszne,
– wspólne aktywności (jazda na rowerze, nauka o kolekcji komiksów, oglądanie filmu czy spływ kajakowy).

Naucz je wysoko latać!
Wrażliwe dzieci często robią wszystko, aby wszyscy wokół nich byli szczęśliwi i zadowoleni, a często zbytnio stawiają ponad własnymi potrzeby innych. Naucz swoje dziecko, że wyznaczanie granic nie czyni go samolubnym, przeciwnie – to jest w porządku (potrzebne i piękne).

Przypuszczam, że najlepszą wiadomością, jaką możemy przekazać naszym wrażliwym chłopcom, jest: "Wierzę w ciebie i twoją zdolność latania, a ja jestem tutaj, by cię złapać, gdybyś upadł".
Trwa ładowanie komentarzy...