"Drugie dziecko to intruz"? Wypowiedź tej mamy zrozumie każdy rodzic

Jak podzielić miłość pomiędzy wszystkie dzieci?
Jak podzielić miłość pomiędzy wszystkie dzieci? Zrzut z Instagram/Sarah Stage
Każde następne dziecko to wiele mieszanych uczuć w życiu rodziny, związanych ze zmianami, których efektów nie da się przewidzieć.

Najpierw pojawia się zaskoczenie, potem radość z powodu ciąży, aż w końcu wątpliwości i strach. Jak będzie wyglądać nasze życie, jak dzielić uwagę i czas pomiędzy dzieci, no i w końcu czy tej miłości starczy, by nikt nie czuł się odsunięty i niekochany?



Podobne wątpliwości miała Sarah, dla której druga ciąża była dość nieoczekiwana. Jej pierwsze spostrzeżenia, wskazywały, że kobieta ma liczne obawy dotyczące jej przyszłego życia. Poświęcająca całą uwagę pierwszemu dziecku mama, nie wiedziała, czy odnajdzie się może w [nie]nowej, ale podwójnej roli.
Sarah Stage
źródło: Instagram

Idąc i trzymając swoje 2-letnie dziecko za rękę, wygrzewając się w blasku waszego magicznego związku, nagle czujesz od wewnątrz kopnięcie, jakby ktoś chciał ci przypomnieć, że wasz czas jest ograniczony. I zastanawiasz się: jak mogłabyś kiedykolwiek kochać inne dziecko tak, jak kochasz pierwsze?

Zastanawiasz się, jak zintegrować drugie dziecko z życiem rodzinnym, kiedy wszystko jest już poukładane. Matka zastanawia się przez całą ciążę, gdy patrzy na swoje doskonałe pierwsze dziecko, jak ona kiedykolwiek poczuje tę przemożną miłość po raz drugi — ponieważ wydaje się to niewiarygodne. Takie silne, specyficzne i silne uczucie — po raz drugi? Wydaje się to zbyt piękne, aby było prawdziwe, ale w miarę kontynuowania opowieści zaczynamy rozumieć, jak to się dzieje.

Wtedy pojawiasz się na świecie i patrzę na ciebie. Obserwuję, jak zareagujesz, musząc dzielić się ze mną tak, jak nigdy wcześniej. Słyszałam, jak mówisz mi po swojemu: "Proszę, kochaj tylko mnie" I słyszę, jak mówię ci w swoim: "Nie mogę", wiedząc, że nigdy już nie mogę kochać tylko jego.

Uświadamiam sobie, że miłość do drugiego dziecka jest taka sama, ale i zupełnie inna. Uczę się kochać swoje pierwsze dziecko teraz z innych powodów — widząc, że jest tak delikatny i kochający wobec swego młodszego brata. Myślałam, że nowe dziecko będzie intruzem w tym naszym wyjątkowym związku, który kiedyś mieliśmy. Ale nowa relacja, jak sobie uświadamiamy, jest jeszcze piękniejsza niż kiedykolwiek.

Na początku jest poczucie winy, że pierwsze dziecko może czuć się zdradzone lub odsunięte na bok. Potem przychodzi zrozumienie, że nie tylko możesz kochać wszystkie dzieci dokładnie tak samo, ale i niczego im ni zabierasz. Miłość można dzielić bez szkody dla nikogo i jest równie silna.

As I walk along holding your 2-year-old hand, basking in the glow of our magical relationship. Suddenly I feel a kick from within, as if to remind me that our time alone is limited. And I wonder: How could I ever love another child as I love you? Then he is born, and I watch you. I watch you having to share me as you've never done before. I hear you telling me in your own way, "Please love only me" And I hear myself telling you in mine,"I can't," knowing, in fact, that I never can again. I almost see our new baby as an intruder on the precious relationship we once shared. A relationship we can never quite have again. But then, barely noticing, I find myself attached to that new being, and feeling almost guilty. I'm afraid to let you see me enjoying him -- as though I am betraying you. More days pass, and we are settling into a new routine. The memory of days with just the two of us is fading fast. But something else is replacing those wonderful times we shared, just us two. There are new times -- only now, we are three. I watch the love between you grow, the way you look at each other, touch each other. I watch how he adores you -- as I have for so long. I see how excited you are by each of his new accomplishments. And I begin to realize that I haven't taken something from you, I've given something to you. I notice that I am no longer afraid to share my love openly with both of you. I find that my love for each of you is as different as you are, but equally strong. And my question is finally answered, to my amazement. Yes, I can love another child as much as I love you -- only differently. And although I realize that you may have to share my time, I now know you'll never share my love. There's enough of that for both of you.~ author unknown

Post udostępniony przez MY FITNESS E BOOK AVAIL NOW (@sarahstage)

Powspominacie z nami te chwile, kiedy oczekiwałyście na kolejne dziecko? Jakie towarzyszyły temu obawy?
źródło: Sarah Stage/Instagram
POLUB NAS NA FACEBOOKU
Trwa ładowanie komentarzy...