Grupa naTemat

Rodzicu, oto lista 10 życiowych umiejętności, które MUSI nabyć dziecko. Twoje już to potrafi?

Prawo autorskie: yarruta / 123RF Zdjęcie Seryjne
Prawo autorskie: yarruta / 123RF Zdjęcie Seryjne
Na każdym etapie życia robimy wszystko, żeby naszym dzieciom było jak najlepiej. Pomagamy, wspieramy, doradzamy. Często jednak przesadzamy. I choć wiele mówi się o tym, żeby dać dziecku czas i szansę na wypróbowanie wielu rzeczy, zdarza nam się o tym zapominać. I w ten sposób, pełni jak najlepszych intencji robimy naszym dzieciom krzywdę.

I choć w wielu aspektach życia nasze pociechy jeszcze przez wiele lat będą prosiły o nasze wsparcie i oczekiwały naszej pomocy, niektórych rzeczy muszą nauczyć się same.
Oto zostaw absolutnie podstawowych, życiowych umiejętności, które dziecko musi nabyć zanim zostanie uczniem szkoły średniej.

1. Przygotowanie posiłku
Oczywiście tę umiejętność musimy przełożyć na wiek dziecka. Nie możemy tego samego oczekiwać od cztero, co od ośmiolatka. To oczywiste. Jeżeli mamy w domu malucha, śmiało możemy wymagać ułożenia składników na kanapkach. A od dwunastolatki ciepłej herbaty. Nastolatki nie będą nam gotować obiadów (chyba, że te starsze), ale spokojnie same mogą zorganizować sobie śniadanie czy kolację. Powinny również poczuwać się do pomocy przy np. krojeniu warzyw do obiadu albo zmywaniu naczyń po posiłku. I śmiało można tego od nich oczekiwać.

2. Wstawanie na czas
Od dziecko w tym wieku możemy oczekiwać odpowiedzialności i wywiązywania się ze szkolnych obowiązków. Jednym z nich, tym najbardziej podstawowym jest samo chodzenie do szkoły, w tym punktualne przybywanie na pierwszą lekcję. Nasz syn lub córka powinni sami obudzić się i zająć poranną toaletą. Wyręczając dzieci, podwożąc, przygotowując im kanapkę, którą mogą zjeść w locie – wyręczamy je tym samym i zwalniamy z odpowiedzialności.

3. Sortowanie prania
Nie chodzi tu o bardziej zaawansowane dzielenie tkanin, ale o te najprostsze czynności. Czyli chociażby oddzielanie czarnych i białych tiszertów czy, wrzucanie brudnej bielizny do oddzielnego kosza na brudy. To nie jest umiejętność, która przerasta dzieci w tym wieku. Muszą same nauczyć się, jak ważne jest dzielenie prania na odpowiednie kolory i samo jego regularne robienie. Jeśli uznasz za odpowiednie, możesz poprosić dziecko o składanie wypranego prania, parowanie wypranych skarpet lub inne, proste, „okołopraniowe” czynności.

4. Pakowanie się na wyjazd
Jeśli wyjeżdżając na wspólne rodzinne wakacje weźmiesz obowiązek pakowania całej rodziny na swoją głowę to po pierwsze – zwariujesz, a po drugie – zrobisz ze swoich pociech nieudaczników. Przyjdzie taki moment, że dzieci będą chciały wyjechać same, i co? Muszą wiedzieć co ze sobą zabrać, co zapakować. Możecie zacząć naukę pakowania od przyrządzenia wspólnej listy lub ustalenia jakie rzeczy są niezbędne w miejscu, do którego się wybieracie. Oprócz wakacji zasada ta obowiązuje także na co dzień – przy wyjściu na lodowisko, na noc do przyjaciółki lub po prostu do szkoły.

5. Umiejętność wyrażania własnego zdania
Czasem słyszymy różne opowieści o tym, jak to rodzice dzwonią do nauczycieli, żeby dowiedzieć się dlaczego ich dziecko dostało ze sprawdzianu ocenę niedostateczną. Bo syn/córka mają wątpliwości, wydaje im się, ze coś zrobili dobrze, a nauczyciel tego nie zauważył. Nielogiczne prawda? Zamiast tego naucz dziecko jak powinno rozmawiać z nauczycielem. Wyjaśnij, że jeżeli jest sfrustrowane, czy uważa, że zostało niesprawiedliwie ocenione, powinno osobiście wyjaśnić tę sprawę z prowadzącym lekcję. Nauczyciel na pewno uszanuje zdanie dziecka i wyjaśni mu dlaczego zostało ocenione w taki, a nie inny sposób. Jeżeli będzie taka potrzeba – poćwiczcie w domu. Spróbuj wcielić się w rolę surowego nauczyciela i wytłumacz, że niezależnie od tego jak bardzo dziecko jest złe na ocenę, musi zwracać się do profesora z szacunkiem. Powinno słuchać tego , co ma do powiedzenia i przyjąć to z pokorą. Nie zawsze rozmowa przebiegnie po jego myśli i na to też musicie się przygotować.
6. Zamawianie posiłku w restauracji
Jeżeli wspólnie wychodzicie na obiad czy kolację, dziecko w wieku szkolnym powinno samo wiedzieć na co ma ochotę, a czego nie chce jeść. Powinno również umieć przedstawić swoje zdanie kelnerowi i dopytać o określone smaki czy inne, ważne dla niego rzeczy. Najprościej będzie, jeśli dasz mu przykład i pokażesz, jak zwracać się do kelnera i jak w ogóle zachowywać się w restauracji. Kiedy za jakiś czas twoja córka pójdzie z chłopakiem na randkę, lub twój syn zdecyduje się gdzieś zaprosić koleżankę – będziesz spokojna przynajmniej o tę cześć spotkania.

7. Rozmowa z nieznajomymi
Na drodze twojego dziecka zapewne stanie wiele osób. Ludzi w różnym wieku, mniej lub bardziej uprzejmych. Twój młody dorosły powinien wiedzieć jak się odzywać do Pani w urzędzie a jak do zaczepiającego go na ulicy bezdomnego. Przekaż mu, że nie wolno ludzi traktować z góry, że każdemu człowiekowi należy się szacunek i rozmowa. Że jeżeli nie ma ochoty lub czasu na konwersację, to może przekazać tę informację drugiej osobie w kulturalny sposób. I kiedy rozmowa z drugą osobą może stać się niebezpieczna lub podejrzana.

8. Robienie zakupów
Śmiało możesz od dziecka w tym wieku oczekiwać pomocy w zakresie zakupów. Może iść do sklepu spożywczego kupić wszystko, co znajdzie na liście. Albo w ramach treningu pamięci – kilka rzeczy z wcześniej ustalonych. Jeżeli ma ochotę na jakieś danie lub smakołyk, którego nie ma w domu – nie wyręczaj. Jeśli podskoczy do spożywczaka i przyniesie wszystkie niezbędne produkty możecie wspólnie przygotować smaczną kolację.

9. Zaplanować wyjście
Jeśli twoja córka chce zostać na noc u przyjaciółki i wspólnie obejrzeć film – nie zabraniaj jej tego. Zanim jednak wyjdzie poproś o dokładne zaplanowanie wszystkiego. Począwszy od tego jak dostanie się do koleżanki, o której chce jechać, co będą jadły i jaki film oglądały, po ustalenie o której i jak wróci do domu. Oczywiście wszystko w granicach rozsądku. Naucz dziecko informowania cię o tym gdzie i z kim wychodzi oraz zostawiania jakiegoś kontaktu np. do rodziców przyjaciela czy przyjaciółki twojej pociechy. Niech zrozumie, że to nie jest inwigilacja, a jedynie troska o jego bezpieczeństwo. I nie zamierzasz nadużywać jego zaufania.

10. Przemieszczać się komunikacją miejską
Nie wszystkich rodziców dotyczy ten problem. Jednak rodzice nastolatków z wielkich miast powinni mieć zagadnienie na uwadze. Zazwyczaj podrzucamy dzieci do szkoły i zabieramy do domu. Wozimy je też na dodatkowe zajęcia. Jednak warto, by same potrafiły na nie dotrzeć. Jeśli akurat zepsuje nam się auto lub utkniemy w korku, nie ma sensu by dziecko czekało na mrozie. Możecie wspólnie pokonać trasę autobusami, przetestować przesiadki lub różne warianty dotarcia do domu.

Inspiracja: parenting.com

POLUB NAS NA FACEBOOKU

ZOBACZ TAKŻE:
WIĘCEJ NA TEMAT:
PsychologiaWychowanie
Skomentuj