Nie rozumiesz wyników badań? Podpowiadamy, jak interpretować analizę moczu twojego dziecka

Fot. Flickr / [url=https://www.flickr.com/photos/jbird/19650368/] thejbird [/url] / [url=https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/] Some rights reserved [/url]
Fot. Flickr / thejbird / Some rights reserved
W przypadku dzieci badanie moczu wykonuje się stosunkowo często. Właściwie przy każdej wizycie z powodu infekcji lekarz zaleci wykonanie tej analizy. Nie jest to badanie inwazyjne, a jednak wiele można na podstawie jego wyniku wywnioskować.

Jak właściwie pobrać mocz w przypadku dzieci?

W przypadku małych dzieci można skorzystać z jednorazowych woreczków, dostępnych w aptece, inne dla chłopców i dziewczynek. Z takiego rozwiązania możemy skorzystać jedynie w sytuacji, gdy lekarz zleci ogólne badanie moczu. Jeśli musimy dostarczyć próbkę na posiew, należy zachować dość sterylne warunki. Taki mocz trzeba „złapać” bezpośrednio do jałowego pojemniczka, samoprzylepne woreczki nie wchodzą w grę. Ważne, by pobrać poranny mocz, czyli taki po co najmniej 5-godzinnej przerwie w oddawaniu moczu.



Pobrany mocz należy przechowywać w specjalnym, jałowym pojemniczku kupionym w aptece. Ważne, aby podczas całej procedury dbać o higienę swoją i dziecka, by nie zafałszować wyniku. Należy więc dokładnie umyć swoje ręce, a dziecku krocze. Przyklejając woreczek, dotykać go jedynie z zewnątrz. Pobrany mocz trzeba jak najszybciej dostarczyć do laboratorium.

Jak interpretować wyniki badań moczu u dziecka?
Podkreślamy, iż wszelkie problemy ze zdrowiem należy skonsultować z odpowiednim lekarzem specjalistą. Podane „normy” mogą nieznacznie różnić się w zależności od laboratorium.
Ciężar właściwy moczu
Wartość ta powinna wynosić 1,010-1,030. Zbyt niski ciężar moczu może świadczyć utracie bardzo ważnej funkcji nerek, jaką jest zagęszczanie moczu. Może to być pierwszy objaw niewydolności nerek. Natomiast zbyt wysoki ciężar moczu może świadczyć o dużej zawartości cukru w moczu. Czasem takie odchylenie od normy wynika ze zbyt małej ilości pitych w ciągu dnia płynów.

Barwa
Prawidłowy kolor to słomkowy lub żółty, jednak jego intensywność zależy od poziomu nawodnienia całego organizmu. Bardzo ciemny mocz jest więc oznaką odwodnienia. Inne zabarwienie może świadczyć o problemach z nerkami lub wątrobą. Spożywane produkty także mają wpływ na kolor moczu – na przykład buraki barwią mocz na różowo.

Przejrzystość
Klarowna i zupełna – tak wygląda zdrowy, poprawnie pobrany mocz. Jeśli próbka jest mętna możemy podejrzewać problemy z układem moczowym.

Odczyn moczu
Prawidłowe pH moczu wynosi między 5,5 a 6,5, czyli ma lekko kwaśny odczyn. Współczynnik pH dostarcza informacji o gospodarce kwasowo-zasadowej. Jeśli odczyn jest obojętny lub zasadowy lekarz może wdrożyć leczenie polegające na zakwaszaniu moczu. Zbyt wysoka wartość (powyżej 8) może świadczyć o zakażeniu bakteryjnym układu moczowego.

Białko
Prawidłowy wynik: ujemny. Jeśli w moczu pojawia się białko konieczna jest dalsza, szczegółowa diagnostyka. Może to świadczyć o stanie zapalnym nerek, ale białkomocz bywa też czasem reakcją na nadmierny wysiłek fizyczny.

Cukier
Obecność cukru w moczu jest stanem typowym dla cukrzycy.

Ciała ketonowe (aceton)
Są to związki organiczne, będące pośrednimi produktami przemiany tłuszczów. Prawidłowy wynik: ujemny. Najczęściej pojawiają się u dzieci niedożywionych i odwodnionych, w czasie choroby, biegunki i wymiotów.

Bilirubina
U dzieci zdrowych nie powinno jej być w ogóle. Jej obecność świadczy o problemach z wątrobą i drogami żółciowymi.

Urobilinogen
Jest wraz z moczem wydalany z nerek. Zmiany w ilości urobilinogenu wraz z bilirubiną pomagają zróżnicować żółtaczkę.

Leukocyty
Dla dziewczynek norma wynosi do 6, a u chłopców do 3 białych krwinek w polu widzenia. Nadmiar leukocytów może świadczyć o zakażeniu dróg moczowych. Przyczyną może być też problem z układem krążenia.

Erytrocyty
Maksymalnie 2 w polu widzenia mieszczą się w normie. Nadmiar może świadczyć o zakażeniu dróg moczowych.

Składniki mineralne
U zdrowego dziecka mogą znaleźć się śladowe ilości kryształów kwasu moczowego, moczanów wapnia i szczawianów wapnia.

Powyższe informacje są jedynie orientacyjne. Szczegółowa analiza, diagnoza i ocena stanu zdrowia dziecka należy do lekarza.
POLUB NAS NA FACEBOOKU
Trwa ładowanie komentarzy...