Chcesz szybko pozbyć się pieluch? Pozwól dziecku robić pod siebie, tam gdzie stoi

Prawo autorskie: danr13 / 123RF Zdjęcie Seryjne
Prawo autorskie: danr13 / 123RF Zdjęcie Seryjne
Istnieje wiele różnych metod uczenia dziecka korzystania z toalety. Wiele z nich jest bardzo sprzecznych, podają także inny wiek, w którym powinniśmy zacząć trening czystości. Każdy rodzic wcześniej czy później będzie musiał jakąś metodę wybrać. Jeśli zdecydujesz się na tę metodę, przygotuj się na nieustanne sprzątanie.[/b]



Michel Cohen uważa, że UCZENIE dzieci korzystania z nocnika i toalety jest zupełnie niepotrzebne. Jego zdaniem należy dzieciakom pozwolić oswoić się ze swoimi odchodami i dać im szansę, by same zaczęły odczuwać co im nie odpowiada. Podobno odruch siadania na sedesie bądź nocniku pojawi się sam, gdy dziecko zauważy, że nic ma nic przyjemnego w „robieniu pod siebie”. Jest to chyba najbardziej naturalna metoda, jaką można sobie wyobrazić.

Według Cohena, aby dziecko uświadomiło sobie ile nieczystości produkuje, należy pozwolić mu biegać nago i dosłownie załatwiać swoje potrzeby tam, gdzie jest. Oczywiście trzeba wcześniej zakupić nocnik i postawić go w toalecie, ale bez zbędnej ekscytacji i opowieści o nauce korzystania z tego sprzętu.

Następnie należy po prostu pozwolić dziecku się bawić, załatwiać swoje potrzeby i obserwować jego reakcje. Autor tej metody zapewnia, że po kilku pierwszych próbach, kiedy nieczystości będą jeszcze obiektem zainteresowania dziecka, nastąpi przełom i ono samo zacznie szukać dogodnego miejsca do załatwienia potrzeb fizjologicznych.

Jeśli dziecko miało wcześniej okazję, by zaobserwować rodziców w toalecie, szybko przypomni sobie o nocniku, który tam postawiliśmy. Jeśli dziecko mimo wszystko nie postąpi w ten sposób powinniśmy wrócić do pieluszek, ponieważ najwyraźniej nie jest jeszcze gotowe.

Michel Cohen przedstawia też 6 rzeczy, których absolutnie nie powinniśmy robić, jeśli chcemy, by dziecko szybko i naturalnie pozbyło się pieluch.

1. Zero presji
Okazywać wsparcie, ale powstrzymać się od uwag typu „znowu nasikałeś na kanapę” lub „zrozum, tam jest nocnik”.

2. Zero nagród i przekupstwa
Dziecko nie może się wypróżniać po to, żeby nas zadowolić. Potrzeby fizjologiczne są naturalne, nie należy ich nagradzać ani karać.

3. Zero książek o „Jasiu, który pożegnał pieluchy”
Dlaczego? Bo są nudne i nic nie wnoszą.

4. Nie siadamy na nocniku bez celu
Koniec z przetrzymywaniem dziecka godzinami na nocniku w oczekiwaniu, że w końcu coś z siebie wydali. Siada wtedy, kiedy czuje taką potrzebę.

5. Koniec z przenoszeniem sikającego dziecka na nocnik
Ma załatwić swoją potrzebę tam, gdzie zaczął. Szybkie, nagłe i gwałtowne przenoszenie dziecka na nocnik wprowadza nerwową atmosferę.

6. Zero zmartwień
Wypadki się zdarzają. Nawet jeśli z początku odnotowaliśmy sukces, należy spodziewać się wpadek.

Metoda ta budzi wiele wątpliwości. Co wy o niej sądzicie? Czy ktoś z was uczył w ten sposób nocnikowania?
POLUB NAS NA FACEBOOKU
Trwa ładowanie komentarzy...