"Boję się porodu, więc nie urodzę!". Tokofobia - paraliżujący lęk przed porodem

Fot. Flickr / [url=http://bit.ly/19nBIsU]John Ted Daganato[/url] /[url=http://bit.ly/1dsePQq]CC BY-SA[/url]
Fot. Flickr / John Ted Daganato /CC BY-SA
W ostatnich latach w Polsce znacznie wzrosła liczba cesarskich cięć. Tą metodą rozwiązuje się już co czwarty poród, a to o 15 proc. więcej niż 10 lat temu. Wiele z nich odbywa się bez wskazań medycznych, na żądanie rodzącej. Kobieta, która boi się porodu naturalnego, może poprosić o cesarkę. Jednak skąd mamy wiedzieć kiedy kończy się strach, a zaczyna lęk?

Bezsilność
Lęk przed porodem nadal stanowi w środowisku medycznym kontrowersyjny temat. W związku z brakiem pomocy psychologicznej i negatywnym podejściem personelu medycznego, kobiety pozostają z tym problemem same.



Lęk nasila się w trzecim trymestrze i może wystąpić zarówno u kobiety, która jest w pierwszej ciąży, jak i tej, która już rodziła. Nasilony strach pojawia się w różnych obszarach życia. Najczęściej dotyczy lęku przed bólem i przejawia się w koszmarach sennych, powoduje osłabienie organizmu, bezsilność i prowadzi do prób uniknięcia porodu naturalnego.

W związku ze zmianami hormonalnymi w ciąży, kobiety mogą doświadczać zmian nastroju i są bardziej narażone na zaburzenia lękowe. Odczuwany stres może powodować silne bóle brzucha, głowy lub częste wymioty.

Młode i niedoświadczone mamy częściej charakteryzuje wysoki poziom lęku, na co nakłada się niekiedy zła sytuacja materialna, mała wiedza na temat porodu i niska samoocena. Również nieplanowana i niechciana ciąża mogą zwiększać poziom strachu. Tyle teoria. Jednak co zrobić gdy znajdziemy się w takiej sytuacji?

Opanowanie i spokój
Lęk jest jedynie objawem, dlatego bardzo ważne jest dotarcie do tego co go powoduje. Po pierwsze zastanów się w jakich sytuacjach pojawia się strach i które myśli go podsycają. Następnie postaraj się opisać co ten strach powoduje. Wyobrażenie sobie sytuacji, których najbardziej się obawiamy pozwala na opracowanie metod radzenia sobie ze nimi.

Dobrym sposobem jest porozmawianie z partnerem, przyjaciółką, mamą lub kobietami, które już rodziły. Dzielenie się swoimi obawami i emocjami sprawi, że poczujesz się lepiej.

Krok po kroku

Jak wygląda poród? Przeanalizuj jego etapy i następstwa.

Wyobraź sobie jak rodzisz i panujesz nad sytuacją.

Czy ktoś bliski będzie ze mną? Obecność takiej osoby daje poczucie bezpieczeństwa.

Czy wszystko już zaplanowałam? Przygotuj się do porodu krok po kroku. Odwiedź szpital, który wybrałaś i spakuj najpotrzebniejsze rzeczy.

Terapia
Leczenie lęku przed porodem, polega na współpracy z psychologiem, ginekologiem oraz położną. Praca z psychoterapeutą, w nurcie poznawczo – behawioralnym, skupia się głównie na zmianie zachowania. To krótkoterminowa terapia opierająca się na planowaniu i kontrolowaniu przebiegu ciąży oraz dotarciu do przyczyny lęku.

Zwiększanie świadomości przyszłych mam na temat zaburzeń psychicznych pojawiających się w trakcie ciąży, pomaga w zapobieganiu ich wystąpienia i przewidywaniu możliwego źródła lęku. Dlatego tak ważne jest rozmawianie o swoich obawach i emocjach oraz znalezienie zrozumienia i wsparcia u kobiet w podobnej sytuacji.

Psycho-wiedza

Tokofobia pierwotna - lęk przed porodem związany z brakiem doświadczenia. Dotyczy głównie pierworódek i może być predyspozycją do depresji. Może objawiać się stosowaniem kilku metod antykoncepcji naraz, częstymi wizytami u ginekologa, oraz odraczaniem w czasie decyzji o zajściu w ciążę.

Tokofobia wtórna - dotyczy matek, które już rodziły i psychicznie źle zniosły poród, doznały stresu pourazowego lub poroniły.

Tokofobia o podłożu depresyjnym - charakterystyczne zachowania ciężarnej, to uczucie niemocy i braku kontroli oraz myśli o śmierci dziecka.

Trwa ładowanie komentarzy...