Doceniamy was szczególnie podczas kryzysów (tak, tak, kiedy trwoga to do ... babci). Szczerze o relacjach z dziadkami

Dzień Babci i Dzień Dziadka- pamiętamy o Was.
Dzień Babci i Dzień Dziadka- pamiętamy o Was. Fot. / 123RF Zdjęcie Seryjne
Niektórzy z was są kochani, cudowni, inni mniej. Czasem wspieracie, czasem zupełnie nie. Bywacie opiekuńczy, oceniający, troskliwi na swój sposób. Zdarza się, że stawiacie na siebie i mówicie: „Halo, nie będę się opiekowała twoimi dziećmi, chcę jeszcze pożyć". Jesteście galerią typów.

Kochani Dziadkowie naszych Dzieci,
Trudno was wrzucić do jednego wora. Sklasyfikować. Jesteście tacy, dajecie nam to, tego nie dajecie. My szukamy różnych dróg w nowej rzeczywiści, wy również. Tak, wiemy, świat dał wam milion razy więcej możliwości niż waszym rodzicom.



Jeśli nie mamy z wami fajnych relacji, jest nam ciężko. Im jesteśmy starsi, tym bardziej doceniamy więzi rodzinne. Wiecie, że 30 procent z nas chciałoby żyć w dużej rodzinie wielopokoleniowej?

Doceniamy was szczególnie podczas kryzysów (tak, tak, kiedy trwoga to do ...) – gdy tracimy pracę, gdy się rozwodzimy, kolejny raz musimy zmienić nianię. Szukamy u was pomocy. Fajnie, gdy ją dostajemy. Czujemy się bezpieczniej, pewniej, jesteśmy szczęśliwsi. Mamy poczucie, że nie dźwigamy sami trudów wychowania. Wasze działania nie muszą być spektakularne, bo prostu dobrze jest wiedzieć, że możemy na was liczyć.

Kiepsko natomiast radzimy sobie z waszymi ocenami. „Dlaczego ty tyle pracujesz, dzieci ciągle same", „Za moich czasów to..", „Jak to bez etatu?"„Z dzieckiem w podróż dookoła świata?", „Boże, rozbita rodzina…". Nie chcemy, żebyście oceniali naszych partnerów, nas, nasze życie– szczególnie, gdy sami źle się czujemy. Fajnie by było gdybyście czasem zachowali swoje uwagi dla siebie. Albo nie dziwcie się, że potem was unikamy.

Tak, wiemy, z pewnością jesteśmy dużo bardziej surowi wobec was niż wy wobec swoich rodziców. Nie trzymamy się już tak bardzo zasad: „starszym należy się szacunek", „dla dobra rodziny, czasem warto przemilczeć". Rozliczamy was z przeszłości, czasem obwiniamy. Wypominamy czego nam nie daliście, a co powinniście. Mówimy „nie". Zdarza się, że – choć na chwilę – zrywamy kontakty. Złoszczą nas wasze błędy w wychowywaniu naszych dzieci, jednocześnie gdzieś w środku uważamy, że powinniście nam pomóc. Ciężko nam zrozumieć, że macie prawo do innego życia, chociaż przecież racjonalnie chcemy dla was, jak najlepiej.

Ale wy też bywacie niekonsekwentni. Chcecie się wnukami zajmować, pomagać. Potem przewracacie oczami, że jesteście zmęczeni. Albo nie chcecie się nimi zajmować, a potem próbujecie wychować podczas jednego obiadu, czy wakacji.

Niektórzy z nas bacznie obserwują was w roli dziadków. Potem prychają: „No jeśli ona była taka sama wobec mnie, to już się nie dziwię, że mam tyle kompleksów/ problemów". Inni cieszą się, że, bo widzą, że kompletnie się zmieniliście. Rodzicami byliście może średnimi, dziadkami jesteście super. Tak czy siak obserwując was, kiedy zajmujecie się naszymi dziećmi poznajemy też siebie.

W końcu przychodzi moment – niektórzy potrzebują do tego terapii– kiedy możemy stać się waszymi partnerami. Przebaczamy wam błędy z przeszłości, skupiamy się na swojej rodzinie i na tym, żebyśmy sami byli fajnymi rodzicami. Widzimy też, że to wcale nie jest takie proste - to bycie rodzicem. Mniej w nas złości, więcej troski. Nie chcemy, żebyście się starzeli, chorowali, odchodzili. Martwimy się o was. Wtedy też pojawia się ogromna wdzięczność, że nam pomagacie. Bo przecież wiemy - nie musielibyście. Stajemy się na wobec otwarci, ciepli. Częściej dziękujemy.

Według badań CBOS z 2013 roku 86 proc. dorosłych Polaków wspomina swoje relacje z dziadkami jako bliskie. Blisko trzy czwarte z nas uważa, że wiele im zawdzięcza. Opiekę i wychowanie, poczucie, że jest się kochanym. Wiedzę na temat dziejów rodziny, zasady moralne. Takie cechy, jak pracowitość samodyscyplinę, obowiązkowości, silną wolę. Część z nas zawdzięcza im hobby. Zamiłowanie do nauki, literatury, historii, sportu. Sporo, prawda?

Nasze dzieci też będą wam wiele zawdzięczać. Zastanawialiście się kiedyś co? Jak będą was wspominać? Co o was opowiadać? Mamy nadzieję, że same najlepsze rzeczy.

Redakcja MamaDu życzy wszystkim Babciom i Dziadkom wszystkiego dobrego. Siły, szczęścia, radości. I oczywiście fantastycznego dzisiejszego dnia z mnóstwem życzeń od wnuków i wnuczek. Małych i dużych.
Trwa ładowanie komentarzy...